Sjómannablaðið Víkingur - 01.04.1986, Blaðsíða 58

Tónlist
Hcrognú
Andrea
Jónsdóttir
Rolling Stones:
Dirty Work
Þessi nýja Stones plata
hlýtur aö vera öðrum hvorum
megin viö þá þritugustu sem
þeir félagar hafa sent frá sér
á sinum langa ferli: hljóm-
sveitin var stofnuð um 1960 i
London og fyrsta breiöskífa
hennar kom út 1964. Grófleg
töffheit hafa verið vörumerki
Rolling Stones frá upphafi —
sex and drugs and rock’s roll
— og er siður en svo skafiö
utan af þeim stimpli á Dirty
Work, eins og nafnið gefur
lika til kynna.
Hin hefðbundnu rokkhljóð-
færi eru hér i hávegum höfð
— gitarar, bassi og trommur
— munnharpa þegar við á —
og pianó og orgel sparlega;
enda sjötti Rollingurinn
dáinn, sá sem ekki þótti nógu
töff í útliti til að teljast til
hljómsveitarinnar opinber-
lega, en spilaði þó með þeim
alla tíð á píanó. lan Stewart
hét hann og lést í fyrra en
þessi plata er tileinkuð hon-
um með þökkum fyrir 25 ára
„boogie-woogie“, og lýkur
plötunni með píanóleik hans.
Margt þekktra manna hefur
lagt hönd á plóg við gerð
Dirty Work: t.d. Jimmy Page,
Tom Waits, Jimmy Cliff,
Bobby Womack, en ekki er
þess getiö á textablaði hvað
hver hefur gert — enda út-
koman sem mestu skiptir og
hún er algjörlega skotheld.
Gamla lagiö Harlem Shuffle,
eftir þá Bob (Relf) og Earl
(Nelson) og i næsta sömu út-
setningu og meö þeim '63, er
fyrsta „hittið” á plötunni. Þvi
fylgir líka hörkugott videó, þar
sem sést t.d. að Mick Jagger
verður sætari með hverju
árinu sem liður.
En það eru fleiri þrumulög á
Dirty Work: Winning Ugly
hefur ekki ólíkt yfirbragð og
Sympathy for the Devil, en
textinn er um söngvarann
58 VÍKINGUR
Herbert Guömundsson:
Transmit
Herbert hefur vit á að fá sér
hina bestu menn til liðs við
sig í músiktilþrifum sínum.
Einfaldar laglínur hans eru
þvi fagmannlega fram settar
þegar þær berast manni af
þessari fjögurra laga 45
snúninga breiðskifu. Þrjú lag-
anna eru reyndar á plötu Her-
berts sem kom út fyrir jólin,
nema hvað þau hljóma glæsi-
legar hér, en titillag þessarar
er nýtt ágætis (diskó) dans-
lag, Transmit (The Beat).
Á islenskum mælikvarða er
Herbert á toppnum hvaö
varðar létt diskópopprokk —
og hvað erlendan kvarða
varðar er Transmit bara þó
nokkuð ofarlega hvað gæði
snertir i þessari tónlistar-
deild. Platan er tekin upp i
Grettisgati, Geoff Calver
hljómblandaöi lögin i London,
Jakob Magnússon og Stein-
grímur Einarsson (laga-
smiösfélagi Herberts) leika á
sem er alinn upp við það i þvi
„sóðadjoþbi” sem harður
rokkbissness er, að svindla
og nota öll brögð til að tolla á
toppnum. I búningsherberg-
inu fær hann hins vegar sam-
viskubit — hans innri maður
gerir þar vart við sig, en fjöld-
inn fær aldrei að heyra i hon-
um, og „við höldum áfram að
vinna með svindli" ... Og i
næsta lagi víkur töffaraskap-
urinn enn frekar þar sem
Mick syngur um aö hann ótt-
ist um langafabörn(l) sín i
ótryggu ástandi heimsmála
og spáir þvi að allt verði
sprengt i loft upp — Back to
Zero. En þessir textar eru
undantekning frá ruddalegri
reglu Rolling Stones — flestir
fjalla um grófar stúlkur og
stormasamt samband sögu-
mannsins við þær — en eins
og maðurinn sagði, ef lag og
texti eru i stíl getur útkoman
ekki verið betri og allt fellur
þetta eins og flis við rass hjá
þeim Stónsurum.
Mick Jagger er frábær í for-
söngvarahlutverkinu og ég
held að þessi plata, Dirty
Work, sé sú hressilegasta
sem komið hefur frá þeim fé-
lögum í nokkur ár — hér er
gamli grófleikinn látinn njóta
sín og Rolling Stones hafa
hann svo sannarlega á valdi
sinu.
hljómborð, Skúli Sverrisson á
bassa og Þorsteinn Magnús-
son á gitar. Gott, drengir.