Sjómannablaðið Víkingur - 01.04.1986, Qupperneq 59

Hcroðnú
Myndbönd
„Ekki er allt
dans á rósum“
„The Rose" er frábær
mynd. Hún fjallar um söng-
konu sem eftir margar tón-
listarferöir er úrvinda af
þreytu. Bette Midler fer meö
hlutverk þessarar frábæru
söngkonu og dópista
„Rose". Rose er gjörsamlega
búin aö tapa áttum og ræður
ekki viö skapið né vin- og dóp-
neyslu sína. Hennar heitasta
ósk er aö komast í frí. En um-
boðsmaðurinn, grjótharöur
bissnismaöur, leikinn af Alan
Bates, þrælar henni áfram, og
aö lokum skeður það óum-
flýjanlega. Það hefur veriö
sagt um Rose að hún likist
mjög Janis Joplin, og aö ævi
Joplin sé jafnvel fyrirmynd
„The Rose“. Ekki veit ég þaö,
en hitt veit ég aö myndin er
mjög vel leikin, tónlistin frá-
bær, sviösetning og kvik-
myndataka meö ágætum.
Áhrifarík og verulega góð
tónlistarmynd.
„Berar stúlkur og
draugagangur“
Ef þaö er svona aö vera
draugur, þá hlakka ég til. Og
vafalaust nota ég draugs-
hæfileikann á svipaðan hátt
og Billy Batson (Tom Nolan) i
myndinni „School spirit“.
Myndin er í léttum dúr um
piltinn Billy sem ferst í bilslysi
á leiö heim úr smokkainn-
kaupum. En Billy er ekki til-
búinn aö kveöja strax, svo
hann lætur himnasæluna
biöa og gengur aftur. En eins
og góöum draugi sæmir þá
getur Billy látið sig hverfa
hvenær sem honum sýnist.
Efni myndarinnar er marg
notað. Svo sem i „Heaven
can wait“ sem er töluvert
miklu betri en þessi. Ég gat
aldrei hlegiö en brosti stund-
um. Tom Nolan er ekki stór-
leikari, þó kemst hann
„slysalaust" frá þessu. Einn
leikari fannst mér skemmti-
legri en aðrir, Nick Segal sem
leikur spekinginn i skólanum.
Leikstjóri:
Armandi Mastroianni.
Aöalhlutverk:
Maxwell Caulfield,
Hryllingsmynd?
Sýningartími: 83 min.
ísl. texti.
* i
„Hún verður
hálf spaugileg"
Þaö er hægt aö fantasera
töluvert mikiö um drauga og
afturgöngur. Hér á siðunni
skrifa ég um skóladrauginn
sem er gamanmynd. En hér
er á ferðinni mynd sem á aö
vekja hrylling, aö ég held. Já,
það fer oft þannig aö þessar
afturgöngumyndir eru ekki
trúveröugar og þá er spenn-
an farin og myndin veröur hálf
spaugileg. Fyrir minn smekk
veröur hryllingsmynd aö hafa
mjög góöa og sanna drama-
tiska uppbygging, þó svo aö
efnið sé óraunverulegt.
Myndin fjallar um tvær her-
deildir, aðra úr striði noröur-
og suðurríkja Ameríku árið
1876 og hina hundrað árum
seinna. Suðurríkjaherdeildin
gengur aftur þegar tuttug-
ustualdarherdeildin mætir á
svæðið, vegna þess aö norö-
urrikjaherdeildin sem drap þá
bar deildarnúmer 44, þaö
sama og sú mannlega sem
nú var á ferö. En hetjan i hinni
mannlegu herdeild reddar
þessu. Aö visu eru þá fáir eft-
ir á lifi i hans deild, en þaö
tókst.
„Léleg mynd“.
Stefán Sturla
skrifar
VÍKINGUR 59