Fálkinn


Fálkinn - 13.11.1937, Blaðsíða 11

Fálkinn - 13.11.1937, Blaðsíða 11
F A L K I N N 11 VNG/tU LE/&NMJRNIR Kínverskur engisprettusali. Þessi kinverski karl, sem ber íjöldann allan af babmusbúrum .i stöng er ekki ný bóla fyrir þeífn, sem ganga um göturnar í kínversk- um bæjum. Þessir menn sjást a!I- staðar. Og hvað haldið þið að þéir hafi fyrir stafní? Þeir selja engi- sprettur. Þessi skordýr geta fram- leitt afareinkennileg hljóð og Kin- verjar hafa mjög gaman af þessum „hljóðfæraslætti". Engispretturnav eru geymdar í smábúrum og eru Kínverjunum nokkurnveginn það sama og kanarífuglarnir vestur- landabúum. ------x------ Engisprettu~at. En Kinverjarnir halda ekki engi- spretturnar eingöngu sem einskonar „stofufugla", heldur hafa þeir þær til annarar skemtunar iika. Þeir halda engisprettu-at, láta tvær hlóð- þyrstar engisprettur eigast við, eins og menn ljetu hana bitast á vestur- löndum í gamla daga og menn gera enn á Kúba, en sagt er að Kinverj- um þyki engu minna varið i engi- sprettu-at en Kúbamönnum í hana- at. Þeir veðja um úrslitin og leggja stundum mikið undir, alveg eins og Evrópumenn gera við hestaveð- hlaup. Viðureignin fer fram á „leikvelli", sem er' krukka með hálum hliðum. sem sjest ofan frá hjer á myndinni. merkt 1. Hinar myndirnar sýna ým- islegt smávegis, sem til atsins þarf. Mynd 2 sýnir drykk.jarker, sem engisprelturnar fá sjer syöluh úr áður en einvigið hefsl, 3 er „fóður- bakki", og á honum er baun, 4 er lítil askja, mátulega stór fyrir eina engisprettu — i svona öskjuin eru þær fluttar til hólmgöngunna: og frá. Mynd 5 er háfur úr mjótim stálvír, sem notaður er lil að na engispreltunum með eftir einvigið, eh (i og 7 eru spitur, sem maður ertir og egnir engispretturnar með, ef þær eru tregar að berjast. Eilífðarvjel - eða hjerumbil. Þetta er lítil og skemtileg v.jel, sem ekki er langrar stundar verK að búa til. Efnið sem þið þurfið í hana er þetta: sivalt kefli úr trje, dálítill járnhringur, (i grainmófóns- nálar, 2 títupr.jónar stórir, ofurlítið ai „múrarasnúru" og stáivír, fjöl í undirstöSuna og gamalt blikklok. Þið getið ráðið stærðinni. Það er hæfilegt að járnhringurinn sje 5—(i Tvær uppistöður eru búnar til úr stálvír (mynd 4) og þær festar á undirstöðuna, og svo er keflið lagt á þær, þannig að títuprjónarnir til endanna leiki í lykkjunni á uppi- stöðunum. Þegar keflið er komið í jafnvægi á uppistöðunum, þannig að engin slagsíða sje hvorki á járn- hringnum nje keflinu sjálfu, þá lím- ið þið snúruna við hringinn með fiskilími, þannig að snúrurnar fari ekki úr skorðum aftur (mynd 5) og þegar límið er orðið þurt getið þið setl „vjelina" á stað. Þið fyllið b/ikkdósarlokið af vatni og ¦ setjið það uhdir járnhringinn, eins og sýnt er á mynd 1. Setjið pappa und- ir dósarlokið, þangað til það er orð- ið svo hátt, að hringurinn gangi um hálfan senlimetra ofan i vatnið, og þá er alt eins og það á að vera. Það sem nú gerist er þeita, að snúran sem kemur i vatnið drekkur það i sig og við það styttist hún og lyft- i>- hringnum svo að hann fellur úi jafnvægi og snýst áfram, en snúr- urnar sem áður hafa vöknað þorna aftur og við það lengjast þær. Þann- i£« flyst þyngdarpunkurinn til í si- fellu og keflið heldur áfram að snú- asl, meðan nokkuð vatn er í skál- inni til að væta snúrurnar. Ef vjelin stendur i herbergi þar sem loftið er rakt þá snýst hún að- e;ns nokkrar umferðir á klukku- cm. i þvermál og 10 mm. þykkui'. Sívala keflið á að vera 15 mm í þvermál og um 30 cm. á lengd. Og nú byrjum við að setja saman þetta „perpetuum mobile" eða síkvika Settu járnhringinn á mitl keflið og skorðaðu hann þar með þremur korktaþþabútum, eins og sýnt er á 2. mynd. Keflið á að vera i miðjum liringnum. Negldu svo premur grammófónnálum sitt i hvern enda á keflinu, það á að verða jafnlangl bil á milli þeirra, þvi að við fest- uni snúruna á nálarendana. Vefðu slálvír um keflisendana, svo aS þeir rifni ekki ])egar þú rekur nál- arnar. í miöja endana á keflinu rek- ið þið tíluprjónana og eru þeir snún ingsásar vjelarinnar. Mynd 3 sýnir annan endann. Snúrann er setl þarinig (hún á annaðhvort að vera úr snúnu múraragarni eða sterk fiskistangarlína): Maður byrjar með annan endann á einni grammófón- nálinni og heldur svo áfram milli endanna fram og aftur þangað til koniið er að sömu nálinni og maður byrjaði á, þannig að snúran sje alt- af utan á járnhringnum. Það verður að vera strítt á snúrunni. Loks er buridið yfir snúruna til endanna beggja, iniian við grammófónnál- arnar, eins og sýnl er á 3. Nú eru kknar burt korktappaflísarnar, sem settar voru til bráðabirgða innan í hringinn, og hann látinn sitja eftir og halda jafnvægi innan í snúrunni. tinia, en standi hún i þurru ög hlýju lofti fer hún miklu harðar. Á flugvjelum kgl. hollenska flug- fjelagsins hafa til þessa eingöngu stúlkur verið þjónar. Nú hefir fje- lagið hætt við þetta og ástæðan er sú, að i sífellu verður að ráða nýj- ai og nýjar stúlkur. Þær giftast nefnilega svo fljótt ýinsum farþeg- um, sem biðja þeirra uppi í loft- inu, að fjelagið er orðið þreytt a þessu og tekur nú karlmenn fyriv þjóna. Holland hlýtur að vera merki- legt land, úr þvi að flugfjelagið gel- ur ekki fengið svo ófríðar stúlkur, að þær gangi ekki út. Ef Paul Robison frá St. Louis i Bandaríkjunum hefði ekki kunnað að blása á munnhörpu væri hann nú steindauður. Robinson skilur aldrei munnhörpuna við sig og núna nýlega bar svo við, er hann var á gangi, að tveir bófar skutu á hann. Ein kúlan hitti hann i hjarta- stað, en i vasa hans þeim megin var sterk munnharpa og þar lenti kúlan og fór ekki lengra. ÞaS má geta nærri, að hann heldur ekki minna upp á munnhörpuna sína hjer eftir en hingað til. DREKKIÐ EBIL-5-ÖL ~J Þegar Hans litli kom of seint í skólann. — Dálítið reikningsdæmi — Hans á að koma i skólann á hverj- um morgni klukkan 9. Og til þess að vera kominn í tæka tið þangað þá fer hann altaf að heiman klukk- ai! 8%. Einri daginn hitti hann kunningja sinn á leiðinni og fór að rabba við hann; þeir höfðu svo margt að segja hvor öðrum, að þeir stóðu þarna rjettar 7 mínútur. Hans sá, að hann varð að flýta sjer, Og þessvegna hljóp hann hálföðru skifti fljótara en hann var vanur að gera, en saml kom hann of seint. Klukkan var tvær mínútur yfir níu þegar hann kom inn í kensluslofuna. Jeg skal ekki fara út í það hvað kennarinn sagði við hann, héldur ætla jeg að spyrja ykkur eftirfarandi spurninga: 1) Hvað mikinn hluta leiðarinnar hafði Hans farið þegar hann hitli kunningja sinn? 2 ) Hvað var klukkan þegar hann hitti hann? RÁttNlNG: Hans hljóp siðari á- fangann lVa sinnum hraðar en þann fyrri, þessvegna hefir hann þurft 3 mínútur til þess að fara sömu vegalengd af fyrri áfanganum eins og hann þurfti 2 mínútur til að fara af þeim siðari, ])egar hann hljóp. Hann kom 2 mínútum of seint og hefir því verið 32 minúlur á leið- inni. Frá þessum 32 mínútum drag- as 7 mimitur, sem hann stóð kyr. Afgangnum 25 minútum skiftum viS eftir hlutfallstölunni sem við höfum áður fundið, 3 á móti tveimur. Dæm- ið lítur því þannig út: (25:5)x3==15. Hann hefir því verið 15 mínútur á leiðinni þangað til hann mætti drengnum. Hann hefir mætt drengn- um nákvæmlega á miðri leið, klukk- an 8% stundvíslega. Tóiti frienkn. 50 CHERVONETS. Frh. af bls, 7. að kaupmaðurinn kallaði eitt- hvað, heyrði að fólk kom hlaup- andi, heyrði að það öskraði ög kallaði: „Hvað er að? — Hvað er um að vera hjer?" Hann stakk höndunum innundir pall- inn, náði í fæturna á Lohov og tók i .... Hann lieyrði gjalla í kvenmannsrödd ..... Blaðið „Manehester Guardian" lullyrðir, samkvæmt upplýsingum, sem það segist hafa fengið frá Þýskalandi, að Þjóðverjar hafi i byrjun október sent milli 100 og 300 flugmenn með flugtæki lil Spánar. Ennfremur segir blaðið, að um sama leyti hafi um 15.000 italsk- ir hermenn verið sendir til Spánar' og munu nú samtals vera milli 110 og 120 þúsund ítalskir hermenn í liði Francos á spönsku vigstöðvun- um.

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.