Fálkinn


Fálkinn - 13.11.1937, Blaðsíða 10

Fálkinn - 13.11.1937, Blaðsíða 10
10 F Á L K I N N Nr. 466. Adamson og erfifjandi hans. Skr ítl u r. Varslu að kalla, vinur? — Tveimur tímumyof seinn i miff- dagsmaiinn! — Já, en það var ekiö yfir mig, góffa. — En það þarf ekki aff taka tvo tímal — Afsakiö, nágranni góður, en Prófessorinn: — Hundurinn hliji- þjer vilduff víst ekki gera svo vel ur að vera veikur. Jeg er búinn að að lána mjer sláttuvjelina yðar seinni fara fram hjá 11 luktarstólpum án partinn t dag. þess að hann hafi /ilansað. — / tugthúsinu: Jeg er bara að reyna að koma mjer fyrir eins og jeg væri heima hjá mjer. Afar ósennilegt! Hjónin ætluðu að hafa stórt sam- kvæmi og frúin var talsvert óró og hrædd um að ekki væri alt í lagi. Hún var óvön að hafa samkvæmi, en nú átti hún von á mörgum tign- um gestum. Stúlku hafði hún fengið sjer til aðstoðar, en var ekki viss um hve fær hún var og fór nú fram i eldhúsið til þess að iíta yfir allan viðbúnaðinn. — Nú vantar ekkert nema kampa- vinið, sagði frúin, — annars er víst alt til. — Það er þarna — jeg helli þvi í krystalsflöskurnar líka! Tollarinn við hóp af ærslafullum stúdentum: — Hafið þið nokkrar tollvörur meðferðis? — Ekki nema nokkrar tungur. — Má jeg fá að sjá þær? Stúdentarnir reka allir út úr sjer tunguna. — Tungurnar eru tollfrjálsar þeg- ur þær eru fastar í skepnunum. — í Ameríku var maður settur í fangelsi af þvi að hann átti þrjár konur. — Var það talið refsing — eða frí' í SAMKVÆMI: — Nú tókst illa til fyrir mjer, fröken. Jeg sagði við þennan kjánalega karl þarna hinu- megin við borðið, að konan sem sæti hjá honum væri eins og óuþp- lýst morð. Og svo var þetta konan hans. — Og hvað sagði.pabbi við því? — Þú lifir og hrærist í þessaii knattspyrnu. Jeg er viss um, að þú manst ekki einu sinni giftingardag- inn okkar. — Jú, það var daginn sem Skot- arnir unnu landsliðið með 11 móti einu. — Jeg deili aldrei við heimskt fólk. — Það skil jeg vel. Þjer eruð vit- anlega altaf sammála því. gœrl — Það er ekki svo 'að skilja að mjer líki vel hjerna. Jeg hangi hjerna bara vegna þess, að þá hefi jeg von um að fú eftirlaun. Rigning og vatt á óxlunum. — Af hverju ertu að gráta, Dengsi minn? — Jeg klemdi á mjer stóru tána i rottugildrunni. — Æ, altaf ert þú með nefið ofan í öllu. Voruð þjer á dansleiknum i Nei. Það var leiðinlegt. Þá var gott að jeg var þar ekki. — Jeg sá tviburana hans Friðriks i gær. Drengurinn er éins og ljós- mynd af föður sínum. — Já, og telpan eins og talmynd af henni móður sinni. Jónas litli hefir verið í l'yrsta reikningstímanum í skólanum o« segir frá þegar hann kemur heim: — Ef jeg hefi tvö epli og fæ tvö í viðbót, þá á jeg fjögur epli. — Já, segir móðir hans — en ef þú átt þrjá banana og færð þrjá i viðbót, hvað áttu þá marga banana? — Við erum ekki lcomnir að banönunum ennþá, svaraði Jónas. - Góða frú, viljið þjer gefa mjer eina krónu, svo að jeg komist til pabba og mómmu? — Já. Hjerna er krónan, barnið gott, en hvar eru foreldrar þinir? — þau eru á bió. Hann: — Segið þjer mjer, ung- frú Eva, gætuð þjer hugsað yður áð giftast fábjána, þó að hann væri ríkur? Hún: — Ja—á. En þessi spurn- ing kemur svo óvænt! Lína á að gæta að fína sunnu- ríagskjólnum, sem hangir til þerris við ofninn. Eftir dálitla stund kall- ar hún til móður sinnar: —¦ A jeg að snúa kjólnum við, mamma. Hann er orðinn brúnn á þeirri hliðinni sem snýr að ofnin^ um.

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.