Ljósberinn - 01.03.1946, Blaðsíða 10

Ljósberinn - 01.03.1946, Blaðsíða 10
50 sér. Sá, sem næst fyrstur leysir af hólmi blindingjan, en hann leikur þá kjúkling og gengur svo koll af kolli. ESa þau leika 2. Sókn og vörn. Tveir foringjar eru útnefndir og skifta þeir liði með sér. Börnin haldast fast í hendur, í hvorum hóp fyrir sig, og standa nú herirnir andspænis hvor öðrum, í beinum röðum. Elzta barnið hleypur á fylkingu andstöðuhersins og reynir að rjúfa hana, eða komast í gegnum hana. Takist það, eru þeir sem tökin misotu teknir til fanga og snúast í lið með and- stæðingunum. En takist árásarforingjan- um ekki að rjúfa fylkinguna, er hann sjálfur tekinn til fanga. Herirnir eiga leik til skiptis, en aldrei má senda tiema einn mann í senn fram til árása. Leiknum líkur ekki fyrr en öll börnin í öðrum hvorum hernum eru tek- in til fanga.-----Eða kannske þau leiki: 3. Ljónsgildru. Eitt barn leikur Ijón en annað lamb. Hin börnin standa í tveimur .jafn lÖng- um röðum, með nokkuru millibili, og fer leikurinn fram á svæðinu milli rað- anna. Lambið heldui* sig sem fjarst Ijón- inu og jarmar ákaft: Me-e-é, me-me. Ljónið kemur þegar öskrandi á harða stökki. Börnin taka saman höndum í skyndi og króa Ijónið inni, en lambið er fyrir utan dauðhrætt og síjarmandi. Tak- ist lambinu að hlaupa 5 eða 10 sinnum kringum hringinn, þar sem ljónið er inni- króað, án þess að ljónið geti höggvið klón- um í það, er ljónið sett af við lítinn orð- stýr, en sá sem lambið lék útnefnir ann- að barn er taki við hlutverki þess. LJÓSBERINN Komist ljónið úr gildrunni (eða hringn- um) og nái lambinu, er leiknum lokið. En næst verður sá er ljónið lék lamb og skal hann jafnframt útnefna nýtt ljón. 4. Vatnadraugur er líka afar spennandi leikur: Enn skipa börnin sér í tvær jafnlang- ar raðir, en auða svæðið á milli raðauna er feykilega mikið og djúpt fljót. Eitt barnanna leikur vatnadraug og stendur hann í miðju fljóti. Draugurinn bendir einhverju barnanna að vaða yfir fljótið og reynir um leið að ná því. Það barn- anna, sem draugnum tekst loks að uá, leysir drauginn af hólmi, og verður hann þá aftur mennskur maður og skipar sér þeim megin, sem mannfall hefur orðið. * Alstaðar í Kína er fjöldi hamingju- samra barna, sem ganga í skóla og geta leikið sér svona. Mér finnst ég geta séð þau. — En ég sé líka önnur börn, sem fá ekki að læra neitt, nema vinna, og þau eru miklu fleiri. Ég sé þau á gægj- um fyrir utan skólana, óhrein og illa til fara og illa siðuð. En þau gætu öll lært og orðið nýtir og vel siðaðir borgarar, ef þau aðeins fengju að ganga í skóla. I Kína eru margar milljónir slíkra barna. — Ég get ekki gleymt þeim. Og þegar ég hugsa til þess hve vel okkur líður hér á Islandi, finnst mér við stauda í skuld við alla, sem eiga bágt í heimin- um. Þegar ég get sent mín eigin börn í góða skóla, þá finnst mér Drottinn ætl- ist til þess af okkur, að við reynum að gera eitthvað fyrir öll þessi börn í Kína, sem þekkja einu sinni ekki sinn eigin Frelsara. Ólafur Ólafsson.

x

Ljósberinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ljósberinn
https://timarit.is/publication/362

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.