Vikan - 10.05.1962, Qupperneq 28

við:
eftir
Þögn er gulls ígildi.
Framhald af bls. 7.
um fötum, en um leið og Þér opnið
munninn verður maður hræddur ...
— Heyrið þér, ég var að búa til
h&msnasúpu. Á ég að koma upp með
einn disk handa yður? I hádegismat-
inn?
— Nei, það skuluð þér ekki gera,
sagði hann kuldalega. íig ætla að
hafa cocktail í hádegismatinn.
— Þegar yður er svona illt i magan-
urn?
—- Hvernig er hægt að líta svona út
eins og þér gerið og tala eins og hún
Ar.a'ia frænka? sagði hann og hvarf
úr augsýn.
Ég gat ekki forsvarað það áð láta
hann sitja þarna uppi og eyðileggja
sig á víni. Ég setti dálitla súpu og
bita af kjúkling á fallegan lítinn
bakka.
Ég verð að játa, að ég hafði svo-
iitinn hjartslátt, en kannski var það
af því að ganga upp stigann. Hann sat
og skrifaði á ritvélina og öskraði:
—• Kom inn. Þegar hann sá bakkann
varð hann eins og óveðursský.
—- Hvað kemur Kauðhetta litla
með?
— Góðan og næringarmikinn há-
degisverð
— Takk. Mjög vingjarnlegt. Látið
hann á borðið. Ég er að vinna.
:•— Ég sé það. Þér eyðilegg'ð í yður
augun í þessari slæmu birtu. Ljósið
á eð koma aftan frá.
Hann ýtti frá sér ritvélinni — Það
getur varla verið að þér séuð raun-
veruleg.
— Það eru ágætar þvottavélar í
kjallaranum, sagði ég. Það tekur mig
ekki nema nokkrar mínútur að þvo
nokkrar skyrtur og handklæði fyrir
yður
Hann tók um ennið. — Gerið allt
sem þér óskið, sagði hann hálfkæfð-
um rómi. ■— Ég ætla að fara i dýra-
garðinn. Villt náttúran er það bezta,
sem ég þekki.
Ég get sagt það með hreinni sam-
visku að allt var hreint, þegar hann
kom aftur. Ég var að þurrka af sið-^»i
ustu bókinni, þegar hann kom heim" |til hérna. Ég get ekki sagt yður hve
um sexleytið. Hann leit i kringum sig.r'
— Alveg eins og klippt út úr blaði,
sagði hann og hrollur fór um hann.
— Ef ég hef eyðilagt eitthvað,
skuluð þér bara segja til.
— Það væri helzt vilji minn, sagði
hann. — En nú verð ég vist að bjóða
yður að borða, geri ég ráð fyrir. Far-
ið heim og þvoið yður, ég skrifa á
m'eðan.
Ég var ekki þreytt. Þegar ég hafði
lagað mig til og farið í snotran kjól,
var ég dálítið taugaóstyrk. Hann var
nú myndarlegur maður. Lika
skemmtilegur, þó hann væri nokkuð
skapillur.
Þegar hann kom að sækja mig,
stóð hann um stund i dyrunum og
horfði á mig. Svo fórum við.
Veitingahúsið var mjög fínt og ég
gaut augunum á verðið og sá, að það
náði engri átt.
— Ég vona að þetta setji ekki fjár-
reiður yðar í ólag, sagði ég.
— Ég er velmetinn rithöfundur,
sagði hann. Ég hef ráð á því að bjóða
yður hingað. Drekkið nú þennan dýra
drykk og svo skulum við njóta lífsins.
— Já, já, sagði ég lágróma.
— Hélduð þér kannski að ég værl
einhver fátækur listamaður?
— Þegar ég sé hvernig þér búið ...
— Mér líkar það bezt þannig. Efru
þessi augnhár egta?
— Auðvitað, sagði ég. Ég er ekki
hrifin af því sem er óegta. Maður á
ekki að sigla undir fölsku flaggi.
—- Hafa margir menn komið við
líf yðai ? spurði hann.
— Fimm, sagði ég, en bætti svo
— Bræður.
Þér hafið þá enga lífsreynslu.
O jú, það hafa ýmsir verið á
mér, en það hefur ekki verið
neitt alvarlegt.
Hann hallaði sér aftur á bak í stól-
inn og skellihló.
— Við skulum koma í bió, sagði
hann.
Og það gerðum við. Á eftir gengum
við um og skoðuðum í búðarglugga.
Þegar við komum heim hjálpaði
hann mér að opna og beygði sig svo
niður að mér til að kyssa mig. Ég
ýtti honum frá mér.
— Nei, Sam, sagði ég vingjarnlega.
— Ég hélt hann mundi reiðast,
en það gerði hann ekki. — Alveg ein-
kennandi, sagði hann bara og fór upp.
Næsti kafli í ástarsögum er venju-
lega Þannig, að bæði aðalpersónan
og lesendur standa á öndinni af á-
stríðu. En þannig er það ekki i þess-
ari sögu. Að vísu bauð hann mér
nokkrum sinnum út, en það var likast
þvi, þegar ég fór í dansskólann með
bræðrum mínum Það er að segja
frá hans hálfu. Ég, aftur á móti, var
að verða ástfangin af honum. Og ég
sýndi honum það. Ég annaðast inn-
kaupin fyrir hann, svo að ég væri
viss um að hann fengi hollan mat.
Ég talaði oft og lengi við hann um
framtíð hans. Ég tók til i ibúðinni
hans. Hann gerði ekkert -— bókstaf-
lega ekkert.
Þegar ég var farin að halda að ég
þyrfti að gefast upp og fara aftur
heim til Oregon, hitti ég mömmu
hans Ég stóð og var að þvo gluggana
hjá honum þegar hún kom inn. Það
leið ekki á löngu áður en við vorum
setztar og farnar að drekka kaffisopa,
og það var eins og við hefðum þekkt.
hvor aðra alltaf.
—• Þér eruð rétta stúlkan fyrir
hann, sagði hún og augu hennar
Ijómuðu. Skynsöm og hagsýn. Hugsa
sér, hvað þér eruð búnar að taka vel
þakklát ég er. Einu sinni var hann
svo góður og hugsunarsamur. Svo
flytur hann skyndilega að heiman og
býr i þessari holu. Ég hef verið svo
áhyggjufull vegna hans.
— Þeir eru börn, sagði ég. —Bræð-
ur mínir voru líka svona.
— Reynið að ná í hann, sagði hún.
Þér skuluð fá gamla silfurkaffisettið
hennar föðurömmu minnar í trúlof-
unargjöf. Á þeirri stundu kom hann
inn.
— Hérna sitja þá samsærismenn-
irnir, sagði hann háðskur.
— Látt.u nú ekki svona, góði minn,
sagði mamma hans. Ég kom inn í
borgina til að fara í leikhúsið og svo
hitti ég þennan töfrandi nábúa þinn.
Ég vona að þið hittizt oft.
— O já, hún er hér alltaf með ann-
an fótinn.
— Ágætt, sagði mamma hans. —
Það er kominn tími til að einhver
hugsi um þig. Komdu með hana heim
til mín einhvern sunnudaginn.
-— Mér líkar ágætlega við mömmu
ma, sagði ég þegar hún var farin.
— Henni líkar við þig, sagði hann
kuldalega. — Hún sér yngri og dug-
legri útgáfu af sjálfri sér í þér. En
ég vona að þú afsakir, að ég þarf að
fara að vinna.
Eftir þetta hætti hann alveg að
hitta mig.
Þið farið nú að undrast hvaðan
SIGHVATUR EINARSSON & Co.
Skipholti 15 — Sími 24133 24137
AMLMANN
BOÐIÐ
AHLMANN eldavélasamstæðan' Úi
heimsþekkt úrvalsframleiðsla vegna
þess að:
I 1. lagi er hin algera nýjung, að
sjálfvirkur klukkurofi er á eldunar-
plötum og sjálfvirkur hitastillir á
hraðsuðuplötunum, sem dregur úr
hitanum við suðumark niður í hæfi-
legt hitastig.
1 2. lagi er hinn vandaði innbyggði
bökunarofn með sjálfvirkum klukku-
rofa, grilli, og með tvöfaldri hurð,
innri hurð úr gleri, svo að þér getið
fylgzt með bakstrinum án þess að
opna ofninn.
I 3. lagi er hún stílhrein, nýtízkuleg og
formfögur. — 1 4. lagi: EINU SINNI
ÚHLMANN — ÁVALLT AHLMANN.
28 VIKAN