Vikan - 10.07.1969, Page 33

færður um að þetta borgar sig.
í skólum, sem ég heimsótti í
Kaupmannahöfn, fannst mér
veggskreytingarnar, sem börnin
sjálf höfðu gert, bera af hinum.
Þau eru svo fersk, upprunaleg.
Það er eitthvað í barninu, sem
fullorðni listamaðurinn er Eilveg
búinn að tapa, upprunaleg til-
finning. Og nú er farið að leggja
áherzlu á þetta í íslenzkum
barnaskólum, að láta börnin
vinna saman.
— Ég hef heyrt kunnáttumann
um listir kalla þig eina klass-
íska myndhöggvarann okkar,
meinandi að þú værir sá eini,
sem ynnir realískt eftir módel-
um.
— Það er ekki rétt. Ólöf Páls-
dóttir vinnur að verulegu leyti
realískt. Kannski fleiri. En mér
finnst þróunin um þessar mund-
ir stefna á einhverskonar real-
isma. Ég held að listamanninum
sé nauðsynlegt að byggja að ein-
hverju leyti á umhverfi sínu.
Abstrakt-listin er meira huglægt
skáldverk um leið. Nú, það á
auðvitað öll list að vera, skáld-
verk. En stíllinn, sem listamað-
urinn vinnur í, ég hef skynjað
hann þannig að hann væri nán-
ast eins og bragarháttur. Góðum
listamanni er leyfilegt að nota
hvaða stíl sem er. En þegar menn
eru famir að byggja lífsafkomu
sína á listinni, og þeir verða að
trúa á það sjálfir er þeir gera —
það er meginorsök þess að marg-
ir listamenn eru mjög dómharð-
ir á aðra stíla en þeir sjálfir
hallast að. Mér finnst þetta ekki
óeðlilegt, því að listamaður, sem
er hrifinn af listaverkum, sem
byggð eru upp á gerólíkan hátt,
eru óskyld því sem hann gerir,
bæði í útliti og huglægt, það
lilýtur að trufla hann.
Einu sinni hélt ég að gáfaðir
og mikilhæfir listamenn væru
víðsýnustu menn um listir, en
frá þeirri skoðun er ég fallinn
núna.
— Hvernig finnst þér ára fyrir
myndhöggi hér á landi um þess-
ar mundir?
— Við erum mjög bjartsýnir
myndhöggvararnir. Þróunin þessi
árin hefur orðið myndhöggvur-
unum að meira gagni en málur-
unum. Því að ennþá blífur þessi
gamla olíumálning og hefur gert
það allt frá miðöldum, en alltaf
eru að koma fram ný og ný efni
fyrir myndhöggvarana. Einna
mikilvægust eru efnin, sem fund-
in hafa verið upp fyrir bygg-
ingariðnaðinn. Það er komið fullt
af plastefnum. Þau þurfa að hafa
þá tvo höfuðeiginleika, að það
sé hægt að móta þetta upp, svip-
að og leir eða gips, og að þau
innsviðni ekkert við að harðna.
Allt efni sem minnkar þegar það
harðnar, er hættulegt. Og svo
er það með þessi plastefni mörg,
að þau hafa ekki neina bindandi
liti, það er hægt að setja í þau
þann lit sem maður óskar eftir.
Til dæmis núna með þessa
JC

JC
JC
< »
* sjB
Handavinna heimilanna
Ullarverksmiðjan Gefjun efnir til hugmyndasamkeppni í samráSi viS verzl.
fslenzkur heimilisiðnaður, um beztu tillögur að ýmsum handunnum vörum úr:
Islenzkri ull í sauðalitum og öðrúm litum (löðbandi, kambgárni, lopa og
Grettisgarni frá Gefjun.
Keppnin er í fjórum greinum:
1. Prjónles og hekl.
2. Röggvahriýting og vefnaður.
3. Útsaumur.
4. Mynstur I ofannefndum greinum.
1. verðlaun í hverri grein eru kr. 10.000.—, en slðan skiptast fjögur
þrjúþúsund króna verðlaun og átta eittþúsund króna verðiaun á greinamar
eftir mati dómnefndar. Sömuleiðis verður efni og vinna f verðlaunamunum
greitt aukalega eftir mati dómnefndar. Verðlaunamunir verða eign Gefjunar.
Skilafrestur er til 31. ágúst n. k. Keppnismuni með vinnulýsingu skal senda
merkta númeri til Iðnaðardeildar SiS, Sambandshúsinu, Reykjavlk, en
nafn þátttakanda með sama númeri skal fylgja i lokuðu umslagi.
Allt efni fæst i Gefjun, Austurstræti og verzlunum Islenzks heimilisiðnaðar
I Hafnarstræti 3 og á Laufásvegi 2 I Reykjavík, og ennfremur liggja frammi
á sömu stöðum fjölritaðar upplýsingar um keppnina, sem eru öllum
frjálsar og verða fúslega póstlagðar frítt eftir beiðni.
Dómnefnd skipa fulltrúar frá Helmllisiðnaðarfólagi fslands, Handavinnu-
kennarafélagi fslands, Myndlistar og handlðaskóia fsiands, Félagi fslenzkra
teiknara og Gefjun, Akureyri.
Gerlst hluthafar f:
HUGMYNDABANKA fSLENZKRA HANNYRÐA.
Gcfjun

hesta, sem ég ætla að hafa á
Skólavörðuholtinu. Þú sérð að
t.veir þeirra standa aðeins á ein-
um púnkti. Það hefur alltaf ver-
ið próblem í höggmyndalist,
jafnvel í bronsi, vegna þungans.
Nú er hægt að nota léttan fylli í
þetta, og þetta verður ekki eins
þungt og brons. Mörg riddara-
og konungamonúment verður að
endurnýja á nokkurra ára fresti,
því að þau síga og springa. Það
eru þessi nýju, léttu plastefni,
sem leysa okkur úr þeim vanda.
— Og þú ætlar að halda áfram
með hestana?
— Já, ég hafði að vísu ekki
áætlað að verða neinn hestasér-
fræðingur, en þetta var búið að
liggja mér lengi á hjarta, og ég
er með ákveðin verkefni í koll-
inum sem ég þarf að leysa, áður
en ég sný mér að öðru. En það
er fjöldinn allur af viðfangsefn-
um úr þjóðlífinu, sem væri gam-
an að taka fyrir. Til dæmis sjó-
mannalífið.
r

V.
2». tbi. VIKAN 33