Vorið - 01.06.1953, Síða 7

V O R I Ð
45
munninn á þér. Þetta hæfir þér
ekki. (Við drengina): — Ætlið þið
þá að gera þetta, drengir?
FINNUR: Já, mamma.
MÓÐIRIN: Það var ágætt, en verið
þið nú fljótir, því að það liggur
mikið á þessu. Bara að hún vilji
nú koma.
EIRÍKUR: Já, þú mátt reiða þig á
okkur, mamma, við skulum klára
þetta. Trína er ágæt, og hún kem-
ur eflaust, skal ég segja þér.
EVA: Já, hún er nógu heimsk til
þess.
EINNUR: Hún skal verða komin
eftir dálitla stund, það nregið þið
reiða ykkur á.
PRÆNKA: En livað ætlið þið þá að
segja við hana?
EIRÍKUR: Við Finnur. komum
okkur saman um það á leiðinni.
— Bless. (Þeir fara.)
MÓÐIRIN: Jæja, komdu þá,
frænka, við skulum fara og taká
dálítið til í herberginu, sem
frændi á að vera í.
FRÆNKA: Já, en i'yrst verð ég víst
að líta frarn í eldhúsið. Mér
finnst vera einhver sviðalykt að
framan. Þú hefur gleymt ein-
hverju í ofninum. — Æ-i.
MÓÐIRIN: Þú ætlar þó ekki að
segja, að ég liafi gleymt eplakök-
unni. (Báðar þjóta fram. — Lísa
og Eva eru einar eftir.)
FÍSA: Já, það má nú segja, að
uiamma og frænka séu samtaka.
EVA: Já, Jíær steikja að minnsta
kosti prýðilega. — (Báðar hlæja.)
LÍSA: Að hugsa sér, að Marteinn
frændi skuli vera svona ríkur, og
að við fáum svo mikla peninga.
EVA: Eg hlakka til. Ég er viss um,
að við krakkarnir fáum sínar 100
kr. livert okkar. O, livað Jrær
Margrét og Gerður skulu þá fá að
verða grænar af öfund, Lísa.
LÍSA: O já, livað heldurðu. Þá ætla
ég að kaupa ljómandi fallega
kjólinn, sent ég talaði um við Jtig,
og svo fallegu hálsfestina. Mér er
sem ég sjái sjálfa mig.
EVA: Og hugsaðu þér, frændi hefur
ef til vill Jtjón með sér. Ef til vill
Negra (svertingja).
LÍSA: Ertu alveg brjáluð. Negra?
EVA: Hamingjan góða, livað Jrað
væri skemmtilegt. — Heyrðu,
líttu hérna á myndirnar í tízku-
blaðinu. Er Jtetta ekki alveg dá-
samlegt. Sko, stuttbuxurnar
þarna, — og svo þessi strandbún-
ingur þarna, til dæmis?
LÍSA: Já, og líttu á kjólinn þarna.
Er hann ekki draumur. Ég
hlakka svo til að Marteinn frændi
kemur, og þú getur verið viss um,
að við fáum að kaupa okkur mik-
ið af fallegum fötum. Ó------
EVA: Eigum við ekki að bregða
okkur sem snöggvast ofan í götu
og líta í gluggana. Við sjáum þá
kannske eitthvað, sem við getum
keypt seinna.
LÍSA: Sammála síðasta ræðumanni,
ef við verðum hérna, þurfum við