Vorið - 01.06.1953, Blaðsíða 25

V O R I Ð
63
Börn í þoku
— Verðlaunasaga. —
í samkeppni um verðjiaunasögu, sem
tilkynnt var um í jólablaði Vorsins,
bárust alls 13 sögur. Verðlaun fyrir
beztu söguna hlaut Þorsteinn Skúlason,
Eskifirði, 13 ára að aldri. Birtist sagan
hér á eftir. Fleiri sögur voru vel birt-
ingarhæfar, og þakkar Vorið öllum
þeim, sem tóku þátt í þessari sam-
keppni. Verðlaunin voru bókin: „Ás-
lákur í álögum“.
Tvö börn, drengur og stúlka,
ganga eftir grónu helliolti. Dreng-
urinn heitir Sigurður. Hann er
svarthærður, bláeygur og skarpeyg-
ur nteð stór kinnbein. Hann er í
svörtum vaðmálshuxum og grænni
peysu með gylltum messingslinöpp-
um.
Stúlkan Iieitir Gerður. Hún er
bláeyg, eins og bróðir hennar, en
ljóshærð og smáleg. Hún er í gráu
pilsi, rauðri blússu og á strigaskóm.
Siggi er 9 ára, en Gerður 8 ára.
Veðrið var hráslagalegt. Þokan
læðist inn dalinn, eins og ferleg
vofa. En börnin taka ekki eftir þok-
unni, j)au hafa öðru að sinna. Þau
eru að leita að kúnum, en jrær eru
hvergi sjáanlegar. Það var verst með
hana Skjöldu, hún var komin rétt
að burði.
„Það var svo sem eftir lienni
Skjöldu, að rása eitthvað út í busk-
ann með allar beljurnar í halarófu á
eftir sér,“ segir Siggi og spýtir um
tönn.
„Já, og þokan er að koma,“ segir
Gerður og liggur við gráti. „Eigum
við ekki að fara heim?“ bætti hún
við fitlu síðar. En Siggi vill ekki
fara lieim.
„Þú getur farið heim sjálf,“ segir
hann með valdsmannslegri rödd.
Gerður þegir, lnin veit, að það
jrýðir ekkert að tala við Sigga, þegar
hann er í þessum ham.
Það líður liing stund. Þau halda
áfram að leita að beljunum, en
finna þær ekki. Nú er þokuskömm-
in komin og grúfir sig umhverfis
þau. Litlir klettar sýnast nú vera
eins og ferlegir risar.
Gerður fer nú að vola. „Eigurn
við ekki að fara heim?“ segir hún
kjökrandi.
Siggi hugsar ráð sitt og loks kemst
hann að Jjeirri niðurstöðu, að bezt
sé að fara heim. En Jrá verður hon-
um ljóst, að þau eru villt og rata
ekki heim. Hann verður heltekinn