Vorið - 01.06.1953, Síða 24

62
V O R I Ð

gera sér körfu í fjóshlöðunni, uppi
undir mæni við suðurstafninn. En
þangað var helzt engum fært nema
fuglinum fljúgandi, minnsta kosti
ekki kisu.
Þetta vakti óskipta gleði á bænum
og hrifningu. Doddi uppgötvaði
þetta fyrstur. Auðvitað linnti hann
ekki látum fyrr en pabbi hans
hjálpaði honum að flytja stiga r'it í
hlöðuna. Fjögur egg. Svo urðu þau
6. Pínulítil, ljósdröfnótt maríerlu-
egg í fagurlega gerðri körfu úr
fjciðrum og sinu og dún og hross-
hári og ull og ég veit ekki hverju og
hverju. Listasmíði, og svo mjúk og
hlý og voðfelld. Þar vtesir ekki um
litlu börnin, þegar þar að kemur.
En það var kisa. Þessa dagana
rölti hún úti við og var óhamingju-
söm. Það leynir sér ekki, þegar kisa
á erfitt í lífinu. — Mjá, sagði hún
og geiflaði munninn í sorg sinni,
skaut upp kryppu og sperrti skottið.
— Mjá! Greyið kisa.
Hún fann engin einustu ráð að
klófesta þessa feitu og fallegu smá-
fugla. Þarna spcika þeir sig tístandi
og syngjandi á öllum mögulegum
stöðum rétt við nefið á henni. En
hafa aldrei þann Irið, að hægt sé
að krækja í þá. Það er ergilegt. Það
er eins og þeir hafi augun alls stað-
ar og vari hvorn annan við aðsteðj-
andi hættum. Mjá!
En bráðum koma 6 fuglabörn í
körfuna við fjóshlöðustafninn. ög
börn eru ekki eins varkár og þeir
fullorðnu. Það veit kisa. En það veit
líka fólk. Þess vegna var kisa greyið
gerð óskaðleg áður en fjölgaði og
lokuð inni í búri. Þangað voru
henni færðar vistir, auðvitað.
Greyið kisa!
Sumarið er komið í öllu veldi.
Það byrjar með vori venjulega. Nú
hefur verið hlaupið yfir þann þátt-
inn. Lífið hlær. Hamingjan brosir
við gróanda, lifandi dýrum og
mannsins barni. Nú sitja allir sól-
armegin um stund — að undantek-
inni kisu, máske, sem hneppt er í
fangelsi.
En má hún ekki sjálfri sér um
kenna?
Hver veit um það? Hver er kom-
inn til að dæma um það? Hún er
nú gerð eins og hún er gerðoghefur
víst ekki sjálf skapað sjálfa sig.
Greyið kisa!
„Hvað hefur þú á hægri hönd, þegar
þú siglir inn Eyjafjarðinn?“
„Fimm fingur,“ svaraði einn gárung-
inn í bekknum.
Kennarinn: „Getur þú nefnt sex dýr,
sem lifa í kuldabeltinu?“
Nemandinn: „Fjóra ísbirni og tvo
seli.“
Skóladrengur hringdi einn morgun
til skólastjórans og segir með dimmum
rómi:
„Ég óska eftir að fá að hafa son minn
heima í dag, hann er ekki vel frískur."
Skólastjórinn: „Við hvern tala ég?“
Drengurinn: „Við föður minn.“