Vorið - 01.09.1954, Blaðsíða 32

110
VÖRIf)
Sólmyrkvinn.
«•
Eitt af þeim náttúrufyrirBrigð-
um, sem menn óttuðust mjög áður
fyrr, en vita nú full deili á, er sól-
myrkvi. Hann stafar af því að
tunglið á leið sinni umhverfis jörð-
ina, þegar það er statt milli jarðar
og sólar, varpar skugga á sólina, svo
að hún hverfur. En hvernig má það
vera, að tunglið geti skyggt á sólina,
þar sem það er miklu minna en sól-
in? Skýring á því er sú, að þvermál
sólar er 400 sinnum stærra en tungl-
ið, en sólin er 400 sinnum lengra í
burtu en tunglið. Þess vegna getur
tunglið hulið alla sólskífuna, þegar
sólmyrkvi er.
Sólmyrkvinn frá 30. júní sl. var
mikið rannsóknarefni vísinda-
manna víða um heim. Hér á landi
sást hann bezt af Suðurlandi. Þar
var almyrkvi á sól í rúma mínútu.
A Norðurlandi var skýjað og sást
hann því ekki eins vel. En rökkur
og kuldi færðist yfir og færðist
deyfð yfir allt líf. Meðan almyrkv-
inn stóð yfir var sólin svört í bók-
staflegri merkingu, en út frá sólinni
geislaði í allar áttir. Margt fólk var
á Skógásandi undir Eyjafjöllum og
sá þessa ævintýralegu og undur-
fögru sjón.
i