Æskan - 01.10.1990, Blaðsíða 26

Knáir
krakkar í
sögulegri
fjallaferð
Framhaldssaga eftir Iðunni Steinsdóttur.
Búi og Hrói hafa fundið ferða-
tœki Búa - og Víðbláin! Þeir hafa
farið til Teds og Heru og beðið
þau að fara með sig til byggða.
Hera leggur til að þau Ted fari
með steininn en krakkarnir verði
eftir svo að Skeggja og Snúð
gruni síður að ekki sé allt með
felldu. Strákarnir fallast á það.
Meðan þessu fer fram rœðast
Lóa og Pétur við í tjaldinu ...
Pétur - eða hvað?
Það er óhugur í Lóu þegar Hrói og
Búi eru horfnir út í regnið og storm-
inn en eftir situr hún með strák sem
hún þekkir ekki neitt en veit að er
meira en lítið skrýtinn. Og í næsta
tjaldi eru bófar með byssu.
- Hvað er það sem þú vilt segja
mér? spyr hún og lítur á Pétur.
- Ég veit ekki hvað ég á að gera,
segir Pétur og beygir af.
- Ekki nú fara að skæla, Pétur
minn. Þá geturðu aldrei sagt mér hvað
er að, segir Lóa.
- Ég veit ekki hver ég er!
- Veistu ekki hver þú ert?
- Nei, ég veit ekkert og man ekk-
ert.
Lóa hugsar sig um. Nú er best að
fara varlega. Hera var búin að segja
henni að Pétur segði skrýtnar sögur.
- Eitthvað hlýtur þú að vita. Segðu
mér nú alit af létta, segir hún hægt.
- Það er svo lítið að segja.
- Hvað ertu gamall?
- Ég veit það ekki. Ég man ekkert
annað en það að fyrir þremur dögum
vaknaði ég af svefni og þá sat ég í
bílnum hjá Heru og Ted og við vorum
á leið hingað. Þau töluðu við mig eins
og þau þekktu mig og þegar ég
spurði þau hver ég væri sögðu þau að
ég héti Pétur og ætti að vera með
þeim í nokkra daga.
- Manstu ekkert hvað var áður?
- Nei ekki nokkurn hlut. Ég er svo
hrædd um að ég sé......
- Sért hvað?
- Sé .. geðveik ..
- Geðveikur. Nei, það held ég
ekki. En þú hefur misst minnið. Eitt-
hvað hefur komið fyrir þig og Ted og
Hera hljóta að vita hvað það er. Af
hverju spyrðu þau ekki?
- Ég treysti þeim ekki.
- Pétur minn, þér er óhætt að
treysta Ted og Heru. Þau eru svo góð.
- Þau þekkja mig ekkert.
- Hvaða della, þau hafa þekkt þig
síðan þú varst lítill.
- Það getur ekki verið.
- Hvers vegna ekki? Lóa er að
verða þreytt. Hana langar meira út til
Hróa og Búa en að sitja hér og hlusta
á þessa óra í Pétri.
- Ef þau þekktu mig svona vel
mundu þau vita.....
- Vita hvað?
- Að ég heiti ekki Pétur!
- Ha, heitirðu ekki Pétur?
- Nei.
- Hvað heitirðu þá?
- Ég veit það ekki. En ég get bara
alls ekki heitið Pétur.
- Hvers vegna ekki?
- Af því að ég er stelpa.
- Ertu stelpa?
-Já.
Lóa horfir á þennan Pétur eða ekki
Pétur. Hún veit ekki hvaðan á hana
stendur veðrið.
- Af hverju ertu þá svona alveg
eins og strákur?
- Ég veit það ekki. Fyrst trúði ég
þeim og hélt að ég væri strákur. Svo
sá ég að ég var stelpa og þá varð eg
svo rugluð.
- Pétur minn, ertu að segja satt?
spyr Lóa. Hún vill helst ekki trúa
þessari sögu.
- Já, alveg satt. Á morgun ætla
Hera og Ted að fara og ég vil ekki
fara með þeim. Ég er svo hrædd. Ma
ég vera eftir hjá ykkur?
- Mín vegna ef Ted og Hera leyfa
það. Ég bara skil þetta ekki, segir Lóa
og er hugsi.
26 ÆSKAN