Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.05.1939, Blaðsíða 15

Heimilisblaðið - 01.05.1939, Blaðsíða 15
HEIMILISBLAÐIÐ 87 Jóladagar á Huetubúsprestssetri Eftir Nikolaj 18 ára (Próf. Henrik Sharling) En Andrea Margrét var allt af önnum kafin við, að búa allt undir næsta dag, og jafnvel, þótt ég hefði bæði tíma og tæki- færi til aó hjálpa henni, þá var það þó ein- hvernveginn svo, að ég hafði ekki verulega löngun til þess. Pað var engu líkara, en að Hróarskeldufbrin hefði veitt, köl.dum straumum inn í mitt heita blóð. Ég fast- réð því, að gera ekkert frekara í dag, held- ur bíða til morguns; en þá ætlaði ég Hka án frekari umsvifa, að gera lokaáhlaup — og vinna sigur. Eg ætlaði þá ekki framar að angra sjálfan mig eða aðra með nokk- urri tvískiftingu hugans, eða nokkurum heilabrotum, heldur ætlaði ég aó bíða ró- legur og taka kastalann í einu hendings- kasti. Emma og prestskonan voru einsamlar í dagstofunni. Emma sat á sínum vanastað, í gluggakistunni. við saumabordiö sitt. liig tók bók og settist beint á móti henni; ann- ars var það sætið, sem Gamli virtist hafa einkaheimild til að sitja í, þegar hann. var í dagstofunni. Nú var sætið autt, og þe?s vegna settist ég þar og fór að lesa. Jæja, eiginlega las ég nú ekki mikiö, því aö ég var aó hugsa um, hvernig ég ætfci að koma á rekspöl samta.li á milli mín og Emmu. En hvað mikið, sem ég hugsaði, þá gat mér ekkerfc til hugar komið, sem nokkurs væri vert, eða nokkurt andríki í, og þess vegna leitaði ég að lokum skjóls og athvarfs hjá hinum gamla stólpa — veðrinu. »Það er leiðinlegt veður í dag«, sagði ég þess vegna, fleygði frá mér bókinni og fór að horfa út um gluggann, »Þa.ð á vel við daginn«, sagði Emma. »Sylvcstersdagur og skírdagur eiga helst aó vera dálítið þungbúnir og þokufullir«. »Já, þér hafið rétt að mæla. Veðrið sam- svarar deginum — það er hvort sem annað jafn leiðinlegt«. »Kallið þér Sylvestersdaginn leiðinleg- an?« spurði Emma undrandi. »Jæja, ekki get ég nú kallað hann skemmtilegan; það eina, sem er ánægjulegt við hann er það, að hann lokar gamla ár- inu«. »Eruð þér þá svo glaður yfir því, að gamla árið hverfur?« »Já — og það er heldur ekki svo mjög undarlegt. Þegar menn, í heilt ár, eru bún- ir að baslast með gamla árið, þá er ekki svo ótrúlegt, að menn fari að langa eftir ein- hverju nýju«. »Ég get með engu móti verið yður sam- mála um þetta«, svaraði Emma; og um ieió lagði hún frá sér saumaskapinn, eins og t'l þess, að vera ennþá betur fær um að mæta mér í orðasennunni. »Gamla árið finnst mér vera eins og gamall og ástkær vinur, sem hefir gefío mér einhverja góða gjöf á hverjum degi. Þess vegna, er ég eins og dá- lítið sorgmædd á gamlaársdaginn. Mér finnst ég vera að yfirgefa gamlan og tryggan vin — og fái aldrei að sjá hann aftur. Hefii yður aldrei fundist neitt þessu líkt?« »Nei«, svaraði ég, »ætti ég að líkja þvi við eitthvaö, þá væri það helzt kvikmynda- keðja, sem dregin væri fram fyrir augu okkar, í endalausri runu; og eftir því sem lengur líður á sýninguna, óskum við ein- læglega eftir því, með meiri og meiri al- vöru, að þessi sýning taki enda, til þess au geta fengið að vita, hvað á eftir kemur«. Emma leit á mig stóru, skæru augunum sínum, og sagði svo, um leið og hún hristi höfuðið ofurlítið: »Þetta getur ómögulega verið sannfær- ing yðar, Nikolaj«. Svo þagði hún oí'uv litla stund, eins og hún væri að hugsa uni, hvað hún ætti að segja, og hélt svo áíram: »Sylvestersdaguri,nn er í huga mínum sam-

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.