Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.05.1939, Blaðsíða 19

Heimilisblaðið - 01.05.1939, Blaðsíða 19
HEIMILISBLADIÐ 91 sig — hún myndi vafalaust geta fengið auðugt og mikilsmetið gjaforð. Pabbi þekkti piltinn og vissi, að hann var ötuil og reglusamur; en þó þorði hann ekki al- mennilega að flytja mál hans við foreldr- ana — vissi nefnilega ekki fyrir víst, hvort það var stúlkan eða jörðin, ,sem hann hafði orðið ástfanginn í. Þetta var rétt um það bil, sem Slésvíkurstríðið braust út og pabbi taldi Andrés á, að fara í stríðið sem sjálf- boðaliði, því að hann ætlaði sér að f á f ulla vissu fyrir því hvort ást Andrésar héldi sér til lengdar eða ekki. Á meðan Andrés var í stríðijiUj kom hver biðillinn á fa>tur öðrum til dótturinnar; en hún neitaði öll- um, hversu ef nilegir og ríkir sem þeir voru; voru þó foreldrarnir harðir við hana, o°' henni leið ákaflega illa.. Við og við, fékk pabbi bréf frá Andrési og af þeim bréfum var augljóst að tilfinningar hans voru allt af óbreyttar. Þá afréð pabbi loksins, að beita sér fyrir málið; og það sem hann ákveður í fullri alvöru, nær líka ætíð fram að ganga. Hann talaði mjög alvarlega við foreldrana, sýndi þeim fram á, að þau hefðu hvorki leyfi né vald til að troða vilja einkadótturinnar undir fótum sér — þau yrðu að standa Drottni reikningskap verka sinna. Þetta hafði mikil áhrif á foreldr- ana, og þegar Andrés kom heim aftur og var orðinn bæði dannebrogsmaður og liði- foringi, fékk hann loksing dótturinnar«. »En þetta er eins og skáldsaga«, sagAi ég forviða. »Já, þær gerast margar skáldlegu sög- urnar hjá okkur hérna í sveitinnk, svar- aði, Emma; »en því miður, enda þær ekki allar með ánægju og gleði. En flestir halda, eins og þér Nikolaj, að í svona litlu þorpí, sé ekki um margt að gera, sem þess sé vert, að eftir þvi sé tekið og þó er hér ekkert hús og enginn bær, sem ekki á sína skáld- sögu. En við, sem búum innan um þetta fólk, og þekkjum sorg og gleði þess, við verðum því að lokum svo samrýmd, að við getum ekki yfirgefið það. Og því þykir lika svo innilega vænt um okkur. Og nú skal ég sýna yður það, að við fáum hjartanleg- ar viðtökur hjá Andrési Sörensen«. Fyrstu viðtökurnar voru nú samt ekki sem allra glæsilegastar, því að stór og grimmilegur hundur kom þjótandi á móti okkur, og það var með harðheitum að Gamli, gat varið okkur gegn honum, með regn- hlífinni sinni. Loksins kom út vinnumað- ur, og kallaði hann á rakkann. Því nitst kom lítil, ljóshærð stúlka hlaup- andi til okkar. »Sæl og blessuð, Bódil litla«, sagði Emma og beygði sig niður að barninu og lét vel að því; »er pabbi og mamma heima?« Áður en Bódil litla. gat svarað, kom út ung og fríð kona; augu hennar voru stór og móleit. Bauð hún okkur velkomin og leiddi okkur til stofu; þar sat Andrés Sör- ensen og var að lesa. í bók. Um leið og hann sá, okkur, stóð hann upp og lét bókina aftur, »Guðs friði og vel komin«, sagði hann, og þrýsti hendur okkar innilega; »loksins fáum við þó að njóta þeirrar ánægju, aö sjá fólk frá prestsetrinu, hérna heima. hjá okkur; það er langt síðan slíkt hefir vilj- að til. Gerið þið svo vel og setjist niður«. Konan harmaði það, að hún gæti ekki veitt okkur slíkar viðtökur, sem hún vildi. Eiginlega hefði hún átt að bjóða okkur inn í stóru stofuna, en nú væri allt of kalt þar. »Nús jæja«, sagði bóndi; »stofan sú arria, er nú líka fremur snotur« — og hann rendi augunum ánægjulega með fram veggjunum; en þar stóðu margar eikarkist- ur. »En hitt er annað mál, að hefðum við átt von svo tiginna gesta, þá hefðum viö reynt að koma stóru stofunni í lag handa ykkur«. Síðan var borið á borð fyrir okkur kaffi og tvö stór föt með smurðu brauði; þar á eftir máttum við til að dreypa í ölið hans Andrésar, og smakka á víninu hans. Eg át eins og hetja; en hversu mikið, sem ég streyttist við, þá bar þó gestrisni Andrés- ar mig alveg of urliði, og loks varð ég nauð- ugur, viljugur að játa, að n.ú væri mér 08 013 645

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.