Heimilisblaðið - 01.07.1957, Qupperneq 9

Aeiri flóttamenn gengu yfir sandinn til
narinnar, yfir í ríki Abessiníu, sem lofaði
l°rgun og skilningi. Á fimmta ári ofsókn-
j^iaa, voru það 83 menn ásamt konum og
0rnum, sem fengu að setjast að í ríki
iNegusar
p
° spámaðurinn var kyrr.
h ■M-úhameð hafði fengið húsaskjól hjá Ork-
^am- Orkham var einn af lærisveinum hans.
. ^aadai-eign hans lá á Safa-hæðinni, dálítinn
j ° ?ra t>orginni, þar sem hatrið á Múhameð
ið i^atur trúarbragðastríðsins, sem orð-
^ar að bræðrasundrungu í hjörtum Araba.
oreischitar áttu ekki lengur heima í
a- Nú var það kallað: hérna Hasche-
, K'-
^®kk;
í?r þarna Omajjadar.
f beir sem eftir voru flýttu sér að taka
Se^°^u- Fæstir héldu með fjölskyldunni,
að Vernúaði vitfirringinn, sem virtist ætla
®taypa Mekka út í ófrið og fátækt.
einn kom Abu Taleb ríðandi upp á
’j?*etta gengur ekki lengur,“ sagði gamli
VerðUrÍnn' ”'^>u ver^ur a^ fara burt. Þið
kiál10 nii tara 1 kurtu. Ég get ekki lengur
bes ykkur- Og áður en borgin ferst í öllu
brjálæði, ættuð þið heldur að leita
j^6runnar og dýrka Guð ykkar þar.“
Vot;mttirnir um munnvik hans báru beiskju
0lPe mUCÍa ^ótt hann teldi allt málið fremur
þvj ,Uegt, þá var hann samt ergilegur yfir
Pnt ^ ^Urta sem Haschemiti að láta í minni
kann.
hjéU^ get Sert eitt fyrir þig: ég á gamalt
EJn ,arbýli í fjöllunum. Það er talsvert stórt.
hya^a er einnig í talsverðri niðurníðslu. En
k0st- ?6rn tví líður: þið hafið þó að minnsta
1 P&k yfir höfuðið fyrst um sinn.“
>AHahu
atj r akbar, aschadu anna Muhammed-
hverri ,U Hah!“ er hrópað fimm sinnum dag
roa^ nr turnum bænahúsa Múhameðstrúar-
”Aljaha 1 ^Slu’ Afríku og Suðaustur-Evrópu.
sPáinag6r ualhiH, ég votta að Múhameð er
h6yg -ur hans!“ Og 250 milljónir manna
anjJig3 Slg 1 hæn í áttina til Mekka, hinnar
yfir ff -iðstöðvar trúarbragða, sem ráða
mgin6y Ua mikini PÓlitískri orku. Sannfær-
sverg Uln uthreiðslu trúarinnar með mætti
ið örj?ns’ oruSg vissa um að Guð hafi ákveð-
°g mannsins fyrirfram, og
vomn um
fyrirheitin handan dauðans, veita hinum trú-
uðu Múhameðstrúarmönnum þann kraft og
það ofstæki, sem þurfti til að vaða yfir heil
meginlönd með báli og brándi. I nálega þús-
und ár ógnuðu Múhameðstrúarmenn hinni
kristnu Evrópu, og það var fyrst í sjálfu
hjarta Evrópu, sem unnt reyndist tvisvar að
stöðva framsókn herskara spámannsins, sem
ruddust áfram undir hinum græna fána hans.
En þá var sóknin stöðvuð og herir hans
hraktir til baka. Hin einstæða saga Islams
hefst í eyðimörkinni nálægt hinni helgu borg
Mekka með sýn, sem gerði hinn arabíska
kaupmann, Múhameð, að boðbera nýrra trú-
arbragða. En til að byrja með fylgdu honum
aðeins fáir að málum. Ibúar Mekka trúðu á
guð sinn Holab, sem stóð í hinni helgu
Kaaba, og börðust gegn spámanninum. —
Nokkrir vinir Múhameðs flýðu með fjöl-
skyldur sínar til Abbessiníu. Spámaðurinn
og þeir sem eftir voru af fylgismönnum hans
földu sig í fjöllunum.
Enginn getur um það sagt, hvernig á þess-
ari ákvörðun stóð.
Öldungaráðið afnemur bannið gegn Mú-
hameð.
Spámaðurinn og vinir hans snúa aftur
heim til sín úr fjöllunum.
Nokkrum vikum seinna deyr öldungurinn
Abu Taleb, foringi Haschita, verndari hans.
Og þrem dögum eftir það dauðsfall, deyr
sú manneskja sem Múhameð elskaði heitast,
konan hans, Chadidja.
Vindurinn lætur sporin hverfa í sandin-
um, tíminn læknar sár mannanna.
Múhameð varðveitir mynd Chadidju í
hjarta sínu. Hún var sú manneskja, sem
sýndi honum réttu leiðina á örlagaríkustu
augnablikunum og veitti honum kjark og
styrk, þegar hann var að því kominn að
missa trúna á sjálfum sér.
En maðurinn má ekki vera einn. I eyði-
mörkinni verður maðurinn að vera frjósam-
ur. í eyðimörkinni er maðurinn ekkert án
sona sinna.
Hann hittir Ayescha. I húsgarði Abu Bekr.
Þar leitar hann ráða, þegar árásarmáttur
hinnar fjandsamlegu borgar virðist ætla að
verða of mikill og hættulegur. Ayescha er
aðeins stúlkubarn. Hún er grannvaxin og
Frh. á bls. 168.
HEIMILISBLAÐIÐ — 141