Eimreiðin


Eimreiðin - 01.04.1946, Síða 52

Eimreiðin - 01.04.1946, Síða 52
116 GISTING eimrbiðin 1 dýrð vorinorgunsins virtust allar götur svo greiðar á Grána og það alls engin fjarstæða, að Jóhann væri einn af herrum jarð- arinnar. --------Það stóð lieima, að Jóhann geysti í hlaðið og Hall- dór Pétursson kom þangað úr morgungöngu um túnið. En í liana liafði hann farið meðan frúin var að vakna og klæða sig. — Andskoti áttu þarna fallegan fola. — 0, nokkuð, ef fola skyldi kalla. Hann er þrettán vetra. —- Svo? Þú liefur sýnilega farið vel með hann. Þetta getið þið í sveitinni. Og sannast sagt lízt mér prýðilega á mig hérna. Þú býrð ljómandi fallega. Það liggur við, að ég öfundi þig. — Svo? —- Já, veiztu nú livað? Mér liefur stundum flogið í liug að fá mér kot uppi í sveit, þegar ég er orðinn gamall, og fara að húa. Það er svoddan (ljöfuls ónæði og erill í þessum bæjum, ahlrei stundlegur friður. Og þegar maður reskist og veltur út úr megin- straumnum, þú skilur, þá er ég viss um, að lífið verður enn ömur- legra og einmanalegra í borginni en nokkurntíma í sveitinni. — Heldurðu það? — spurði Jóhann og spretti af liestinum. — Já, það máttu liengja þig upp á. Ég fer bráðum að öfunda þig, lagsmaður. 1 einu vetfangi skildi Jóhann, að skapbrigði Halldórs voru ekki minni en veðursins, — og lians sjálfs jafnvel líka. Við svefninn liöfðu þeir skipt um gang. Og með vínrykinu liafði líka sumt af einlægninni og alúðinni liorfið. Það var eitthvað lengra á miH1 þeirra núna en í gærkvöldi. Þau voru allt í einu komin þar, þessi tuttugu ár. Þeir voru nú menn í tveim heimum. —• Og nú er að drífa sig af stað, — sagði forstjórinn. •—■ Þið verðið þó fyrst að borða. -— Borða. Nei, hlessaður, við borðum í Langafirði. — En ég liugsa, að konan hafi þegar sett upp silunginn. — Silunginn? Hefurðu nýjan silung úr ánni, sem þú hefur kannske veitt í nótt? Það komu óneitanlega nokkrar vöflur á forstjórann. Þett*1 var hunangsréttur, sjaldfenginn. En frúin varð að ráða því, hvort þau gæfu sér tíma til þess að gleypa hann í sig. Sjálfur ví,r hann því meðmæltur. Það varð úr, að þau borðuðu. Frú Bíbí gleymdi auðnartilfi11'1
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100

x

Eimreiðin

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.