Ægir - 01.11.1925, Blaðsíða 7

ÆGIR.
MÁNAÐARRIT FISKIFJELAGS ÍSLANDS.
18. árg.
Reykjavik, Nóvember 1925.
Nr. II.
Minningarorð.
Þess er oft minst bæði i ræðum og
ritum, að auðugt sé hafið kringum strend-
ur Islands, og mála sannast er það, að
mikil er björgin, sem
sjómennirnir árlega og
daglega flytja að landi
og mikið gullið, sem
þeir á ári hverjudraga
úr greipum Ægis; en
— þung og mikil eru
lika gjöldin, sem sjór-
inn leggur á landsmenn.
Stutt liður stundum á
milli, að vér heyrum
þau sorglegu tíðindi, að
einhver hafi látið lífið
á sjónum, einhver djarf-
ur og hraustur félagi
og liðsmaður úr sjó-
mannahópnum.
Hinn 22. júní 1924
vildi eitt sorglega slys-
ið til; þá féll ólafur ís-
leifsson fyrir borð af
togaranum »Skúla fó-
geta« og druknaði. Hann var fæddur á
Arnarstöðum i Flóa 22. sept. 1881; voru
foreldrar hans ísleifur Bjarnason og Vil-
borg kólafsdóttir. Þau hjón brugðu bú-
skap, meðan ólafur var á ungum aldri,
og ólst hann siðan upp með móðursinni,
en^bún var á þeim árum vinnukona á
ýmsum stöðum og hafði drenginn i
skjóli sínu.
ólafur sálugi kvæntist 28. nóv. 1907
eftirlifandi konu sinni Stefaníu Pálsdótt-
ur og eiga þau 5 börn á lífi.
Snemma mnn hafa borið á þvi, að
Ólafur var vel greindur
piltur, skýr og námfús;
hafðí hann á uppvaxt-
arárum hug á að nema
skólalærdóm; en — sú
leið var honum lokuð
fyrir fátæktarsakir. Gaf
hann sig þá við sjó-
mensku, og stundaði
hana til dauðadags frá
því hann var 15 ára
gamall.
Um tvítugsaldur gekk
hann á Stýrimanna-
skólann og tók skip-
stjórapróf eftir 1 skóla-
timbil með mjög lof-
legum vitnisburði. —
Sigldi hann siðan á
j'msum skipum ýmist
sem háseti, stýrimaður
eða skipstjóri. Á togara
réðist hann þegar er þeir komu til sög-
unnar, og stundaði sjó á þeim úr þvi
til æfiloka.
Ólafur sál. var hvers manns hugljúfi,
hafði lag á að lynda við alla menn;
stiltir og rólegir skapsmunir hans og
hógvær framganga var ölJum til fyrir-
Ólafur ísleifsson.