Búnaðarrit - 01.12.1916, Qupperneq 14

268
BÚNAÐARRIT
Þess má og geta, að væru fjármenn allir vel hugs-
unarsamir og vel hæflr til sinna starfa, mundu sparast
mikil hey árlega. Heyin eyðast oft um of, af því að
menn gefa ónákvæmt. T. d. er það margra siður, að
troða alt of miklu af heyi í jötur og garða í einu, og
við það slæðir féð svo miklu og gerir þannig sumt af
heyinu að engu. Einnig eyðast miklu meiri hey af því,
að mörgum hættir til að gefa suma kafla gjafatímans
of lítið, og verða því að gefa mjög mikil hey aftur aðra
kafla. Þá mætti spara mikil hey, ef fé væri haldið betur
til hagans að vetrinum en gert er. Fleira mætti nefna
þessu líkt, en um það hefl eg ritað í kveri mínu „Um
hirðing sauðfjár".
Vegna þess hvað fjárhiiðingarstörfin eru nauðsynleg
og vandasöm, en á hinn bóginn fremur fátt um góða
fjármenn, ættu að vera veitt verðlaun í hverri sveit fyrir
góða fjárhirðingu. Væri þá rétt að hafa verðlaunin þrenn:
fyrstu, önnur og þriðju. Mætti setja þá verðlaunaveitingu
í samband við ásetnings-eftirlitið. Yrði þá að leggja á-
herzlu á, að fjármenn héldu fénu í góðu standi, notuðu
vel hagann og héldu sparlega á heyjum. Þetta mundi
eflaust glæða áhuga yngri manna á fjárhirðingu og hvetja
þá til vandvirkni við hana. Eigin umhugsun fjármanna
um störf sín er líka svo nauðsynleg af því, að svo ólíkt
hagar til í sveitum og á bæjum með landgæði og hey-
gæði, og svo eru ávalt áraskifti að því, hvernig hey og
beit reynist á hverjum bæ; en það fer eftir tíðarfari.
Verðlaun til fjármanna eru nú þegar að komast á í stöku
sveitum.
Eftirlitsskoðanir — þótt sitthvað megi að þeim flnna
— hafa bætandi áhrif á ásetning og meðferð skepna.
Forðabúr eru og góð. En það, sem verður að vera og
bezt er af öliu, eru almennar heyfyrningar hjá
bændum og að nægilegar matvörubirgðir séu
fluttar fyrri part vetrar á þær hafnir, sem
hafísinn getur lokað. Ætti samband kaupfélag-