Búnaðarrit - 01.12.1916, Page 39

BÚNAÐARRIT
Árið 1915.
Tíðarfar.
Yetur frá nj’jári. Gott vetrarfar mátti heita um
land alt og sumstaðar ágætt. — í Skaftafellssýslum komu
engin stór íhlaup; voru þar oftast nokkrir hagar, svo
sjaldan þurfti að gefa fulla gjöf fullorðnu fé né útigangs-
hrossum nema fáa daga í senn. Úr Rangárvallasýslu er
skrifað, að veturinn hafl verið svo góður, að gamlir menn
þykist ekki muna jafn-góðan. í Árnessýslu og Gullbringu-
og Kjósarsýslu bezta tíð allan fyrsta mánuð ársins, eftir
það snjóasamt og gjaffelt fram undir lok marz; þá batnaði
tíðin alfarið. Hætt að gefa sauðfé um mánáðamótin
apríl—maí. .
í Borgarfirði og í héruðunum þar vestur og norður
undan var ágætt tíðarfar. Hagar ávalt fyrir fé, og hross
gengu viða af í Borgarfirði. í Barðastrandarsýslu var og
ágætt tíðarfar frá vetrarsólstöðum ; hafði þá staðið þar
bezta tíðarfar í IV2 ár, frásumarsólhvörfum 1913. Yeðráttu-
farið var og vægt um alla Vestfirði, þó rak ís inn á ísa-
fjarðardjúp um miðjan marz og fylti þar alla firði inn
fyrir Miðdjúp; komu þá norðanhríðar með köflum og
alt að 20° frost.
Sama gæða-vetrarfarið er að segja af Norðurlandi
og Austurlandi, nema í Breiðdal og þar í grend voru
jarðbönn, svo fé varð víða að gefa inni í 17—19 vikur,
og er það nærri dæmalaust þar.