Sameiningin - 01.09.1906, Blaðsíða 11
203
ST. BONIFACB.
Ný dómkirkja mikil ka’p’ólsk er a5 risa upp í St. Boní-
face á arstrbakka Rairöár, en það gamla þorp hér í næsta
nágrenni voru, jþótt enn sé út af fyrir sig, getr nú talizt einn
partr af Winnipeg-bœ. Hornsteinn þeirrar nýju dómkirkja
var lagðr í síöastliönum íhánuöi ("15. ÁgústJ samfara mikilli
viöhöfrí. St. Boniface er eirí hinna allra merkustu fornsögu-
stööva í Manitoba, um fram allt fyrir sakir kirknanna kaþ-
éisku þar, sem hafa veriö undanfarar þessa nýja helgidóms,
er nú er veriö að koma upp. Og verðskuldar surnt í sögu
þcirra kirkna, að kunnugt sé einnig fólki Prótestanta héi' urn
siéðir.
Fyrst reistu kaþólskir menn sér ofr litla kapellu í St. Boni-
fa'ce árið 1818. Tveim árum síðar, 1820, kom önnur kirkja,
regluleg kirkja—úr timbri—í hennar stað. Og sama ár varð
St. Bo.iiface að b'skupssetri. Þriðju kirkjunni var byrjað aS
krma upp árið 1833, og var hún úr steini. Hún stóð þangað
tii 1860 urídir árslok, er hún eyddist í eldsvoöa. Næsta ár,
18Ó1, var farið að reisa fjórðu kirkjuna, og lagði Tache erkí-
b’skíip, hið fræga stórmenni kaþólsku kirkjunnar í þessuiu
parti af Carada, sig allan frarn til að safna fé til þess fviir-
tcekis nær og fjær. Sú dómkirkja hefir staðið til þessa og í
grafarhvdfing undir gólfi hennar, var Tache látinn lagðr ti?
hvíldar. ,n
T:1 er einkar fagrt og alkunnugt kvæði eftir Whittier, eitt
hinna merkustu skálda Ameríkunianna (ý,kvekara-skáldið”j,
náknýtt við kirkjuna kaþólsku í St. Boniface: The Red River
voyageur. Þar í er þetta éffndi:
„The bells of the Roman Mission,
That ca.ll frqni the turrets twain
To the. boatman on the river,
To .the huríter on the plain.“
Rað er þriðja kaþólska kirkjan í St. Boniface, sem þar er átt
við. Whittier var hér á ferö einhvern tírna skömmu áðr en sú
kirkja brann óg kom til Fort Garry éþar sem Winnipeg-bœr
síðar reis uppj, og bauð Tache biskup honum þá yfir um ána
til að sjá dómkirkjuna þar. Það boö var meö þökkum þegið.
Og er Whittiér nálgaðist kirkjuna með „turnunum tveimK,
heyrði haríri þaðan til sín berast klukknahljóðið skært og há-
tíðlegt frá þeim helgidómi. Út af þessu orkti hann síðar hið
inndæla litla kvæöi.
Klukkur þær brotnuðu seinna við það, er dómkirkjan í
brunanum 1860 lagðist í rústir. Þær voru upphaflega steypt-