Sameiningin - 01.06.1935, Side 62

110
saraa fórnfýsin auðkent starf hans sein yfirboðara hans.
Miss Beatrice Gislason, B.A., hefir einnig verið aukakennari
skólans tvö árin síðustu, og reynst prýðilega í þeirri stöðu.
Margir, hæði einstalílingar og ýms félög, hafa á liðnum
árum styrkt skólann raeð fjárframlögum, stórum og smáum,
og er það vottur þess, hver ítök hann á í hugum manna víðs-
vegar. Meðal annara hefir Þjóðræknisfélag íslendinga i
Vesturheimi stutt hann með nokkurri fjárupphæð undanfarin
ár. Ríflegs styrks hefir hann einnig notið árum saman frá
Sameinuðu lútersku kirkjunni (The United Lutheran
Church), og um nokkurt árabil frá Norsku lútersku kirkj-
unni í Ameríku (The Norwegian Lutheran Chureh), sem
horgaði um hríð algerlega laun eins kennarans. Eigi að
síður hefir skólinn átt, og á, við fjárhags-erfiðleika að stríða,
starfinu til vanþrifa.
Utan kenslustarfsemi skólans, má sérstaklega geta um
tvent, sein skólanefndin hefir gert honura til eflingar og
aukinna áhril’a út á við. Árið 1910 bauð hún dr. Guðmundi
Finnbogasyni, núverandi landsbókaverði islands, vestur um
liaf til fyrirlestrahalda um íslenzk efni, þjóðernismálum ís-
lendinga vestur þar til styrktar. Ferðaðist hann um bygðir
þeirra og flutti fyrirlestra undir umsjón skólans, fjölda á-
heyrenda til gagns og ánægju, og þarf ekki að draga í efa,
að mikill árangur og góður hefir orðið af þeirri fyrirlestra-
ferð þessa málsnjalla og marghæfa l'römuðar íslenzkra menta
og menningar.
Þrjú síðastliðin ár hefir sltólanefndin einnig gefið út af
hálfu skólans snoturt og vandað ársrit á ensku, með ritgerð-
uin um kristindóms og mentamál, og um íslenzk efni, og
liefir það fengið mjög vinsamlega dóma.
Renni maður svo augum yfir starfssögu skólans, fær
enginn með sanni neitað, að hann hefir afrekað allmiklu.
Hann hefir mentað hundruð nemenda í almennum fræðum,
og að auk veitt miklum hluta þeirra tilsögn í kristnum fræð-
um, í íslenzkri tungu, sögu íslands og hókmentum; hefir
hann því unnið íslenzkum þjóðræknismálum vestan hafs
mikið gagn; einnig hafa nemendur hans staðið sig svo í sam-
keppninni við námsfólk frá öðrum svipuðum skóluni, að ís-
lendingum hefir verið sæmdarauki að.
En þrátt l'yrir það, að slcólinn berst fyrir göfugum hug-
sjónum og hefir eigi orðið lítið ágengt í starfi sínu, og þrátt
fyrir ágætt og fórnfúst starf kennara hans, ötula viðleitni
skólaráðsins og það góða orð, sem hann hefir getið sér, hefir