Sameiningin - 01.06.1935, Blaðsíða 65

113
haustið, þó í smáum stíl væri og í leigðum híbýlum, en jafn-
framt skyldi leitast við, að velja og útvega hælinu hæfan
stað til frambúðar, þar sem síðan verði reist heimili stofn-
unarinnar. Einnig var samþykt, að kjósa fimm manna
stjórnarnefnd hennar og hlutu þessir kosningu: séra N.
Steingrímur Thorláksson, Jónas Jóhannesson, Gunnlaugur
Jóhannsson, Árni Eggertsson og G. P. Thordarson.
Af ýmsum ástæðum gat þó eigi orðið af því, að elli-
heimilið kæmist á fót fyr en 1. marz 1915. Á þeim degi hóf
það blessunarríkt starf sitt, til bráðabirgða í leigðu húsi á
Winnipeg Avenue í Winnipeghorg. Þrjár konur áttu þar
vist fyrsta mánuðinn, en brátt sóttu fleiri gamalmenni um
inngöngu á heimilið, en húsrúm leyfði, og bar þá brýn nauð-
svn til, að útvega heimilinu fastan samastað og stærri húsa-
kynni. Kevpti stjórnarnefndin því á árinu 1915 stærðarhús
í sunnanverðum Gimlibæ og lét gera á því nauðsynlegar um-
bætur og breytingar; fluttist heimilið þangað þá um haustið
og var vígt 3. október al' forseta kirkjufélagsins, séra B. B.
Jónssyni, og gefið nafnið “Betel.” Þrettán gamalmenni áttu
þar þá dvalarstað, en svo var aðsóknin mikil, að þeim hafði
fjölgað um helming vorið eftir. Munu flestir mæla, að nafnið
sé einkar viðeigandi, og staður sá, sem heimilinu var valinn,
hinn ákjósanlegasti, því að hann er vígður einhverjum sögu-
ríkustu endurminningum frá landnámstíð íslendinga vestan
hafs og því hæft umhverfi bústað íslenzkra sólseturbarna,
sem mörg hver voru hluthafar í sorgum og sigurvinningum
landnámsáranna.
Vegna vaxandi aðsóknar að elliheimilinu fól kirkju-
þingið 1916 stjórnarnefndinni frekari framkvæmdir að því
er snerti stækkun á húsakynnum þess, og veitti henni jafn-
framt heimild til fjársöfnunar í byggingarsjóð. Því að aug-
ljóst var, að heimilið þyrfti stórum meira húsrúm, ætti það
að bæta til fullnustu úr þörfum vestur-íslenzkra gamalmenna.
Sökum andvígra aðstæðna — heimsstyrjöldin var þá i al-
glevmingi — varð þó eigi af frekari framkvæmdum fyr en
árið 1917, sem reyndist hið mesta gæfuár í sögu elliheimilis-
ins. Gamall maður einn íslenzkur, Jón Helgason að nafni,
arfleiddi það að öllum eigum sínum, stórri fjárupphæð og
aokkrum fasteignurn í Winnipeg. Gerði það stjórnarnefnd-
inni fært, þegar tækifæri bauðst á árinu, að kaupa heimilinu
stórhýsi á Gimli, aðal gistihús bæjarins fyrverandi, og gera
á því óhjákvæmilegar umbætur. Fluttist vistfólldð í hið nýja
og vandaða heimkynni sitt stuttu fyrir jól 1917, og hefir það