Faxi

Ukioqatigiit

Faxi - 01.12.1961, Qupperneq 33

Faxi - 01.12.1961, Qupperneq 33
F A X I 189 Þjóðsaga frá Ástralíunegrum: Hvernig sólin varð til I fyrndinni var engin sól á himni, aðeins máni og stiörnur. Þetta var áður en líf manna hófst og voru þá aðeins til fuglar himinsins og ófreskjur, sem allar voru miklu stærri en dýr jarðar eru nú. Dag nokkurn deildu strúturinn Dænev- an og hegrinn Brodlja á sléttu nokkurri nálægt Murrumbidjí og í reiði sinni þreif hegrinn eitt egg úr hreiðri strútsins og þeytti þvi af öllu afli upp i himininn. Þar brotnaði það á stórum viðarkesti andanna, og varð hann þegar alelda, þegar eggja- rauðan breiddist yfir hann. Eldurinn lýsti upp jörðina fyrir neðan og dýr jarðar urðu furðu lostin, því þau höfðu til þessa van- izt hálfrökkri og undruðust þvi slíka birtu. Góður andi, sem bjó á himnum, sá hve jörðin varð björt og fögur, uppljómuð á þennan hátt, og síðan hefir hann kveikt slíkan eld daglega. Allar nætur safnar hann og aðrir góðir andar viði í nýja bálkesti og þegar hver köstur er orðinn nógu stór, sendir hann morgunstjörnuna á loft til að tilkynna jarðardýrum að eldurinn verði brátt tendraður. Hinum góðu öndum fannst þó brátt nauðsynlegt að framkalla einhvern hávaða við dagmál þvi þau dýr, sem sváfu, urðu ekki morgunstjörnunnar vör. Lengi vel gátu þeir þó ekki ákveðið, liver skyldi hafa það verk með höndum. Þá var það morgun einn, að þeir heyrðu hlátur hláturfuglsins Gú-gor-ga-ga kljúfa loftið. „Þetta er sá hávaði, sem við þörfnumst" sögðu þeir, og jafnframt sögðu þeir hlátur- fuglinum, að þegar morgunstjarnan föln- aði og dagsbrún risi, ætti hann morgun hvern að lilæja svo hátt sem hann gæti, svo hlátur hans vekti alla þá, er svæfu, fyrir sólarupprás. Ef hann samþykkti ekki að gera þetta, þá kveiktu þeir sólareldinn ekki oftar og létu jörðina vera að nýju í hálfrökkri tungls og stjörnuskins, og hlát- urfuglinn bjargaði ljósinu fyrir jarðarbúa. Hann samþykkti að hlæja svo hátt sem hann gæti við hver dagmál og það hefur hann gert alltaf síðan, látið loftið klingja af hlátrasköllum, gú-gor-ga-ga, gú-gor-ga- ga, gú-gor-ga-ga. Þegar andarnir tendra eldinn á morgn- ana, yljar hann jörðina ekki mikið, en um Mynd þessi fylgdi áströlsku þjóðsögunni, sem hér birtist, og sýnir persónur hennar: Góða andann, strútinn, hegrann og eggið. Er þetta frumstæð teikning eftir ómenntaðan Astralíu- negra og mundi mörgum finnast hún lítið gefa eftir sumum þeirra nútíma-málverka, sem nú eru efst á baugi í hinum menntaða heimi. miðjan dag, þegar kösturinn er alelda, er hitinn mjög mikill. Eftir það fer hann minnkandi smámsaman, þar til aðeins logar í glæðum um náttmál út við sjón- deildarhring, og þær deyja síðan út, nema örlítið sindur, sem andarnir þekja skýjum og geyma til að tendra bálið næsta dag. Börnin mega ekki herma eftir hlátur- fuglinum, því ef hann heyrir það, kann svo að fara, að hann hætti hlátri sínum við dagmál. En ef börnin hlæja samt sem áður, vex aukatönn fyrir ofan augntönn- ina á þeim, svo þau beri háðsmerkið í hegningarskyni, því hinir góðu andar hafa ákveðið, að ef hláturfuglinn hættir að boða sólarkomo með hlátri sínum, þá skuli rökkur aftur ráða ríkjum á jörðunni. Ó. S. þýddi. Danival Danivalsson. Hinsta kveðja til afa frá Áslaugu Sturlaugsdóttir. Hví falla tár af mínum heita hvarmi og hjartað slær svo ört í brjósti mér? Því ég er svipt svo traustum afa armi. En ástkær minning hjá mér vernduð er. Ég þakka allar unaðslegar stundir er áttum saman bæði, vinur minn. Og sælir verða okkar endurfundir minn afi kær, þó skiljumst nú um sinn. Á. Leiðrétting. I minningargrein um Danival Danivalsson í síðasta tbl. Faxa, þar sem sagt var frá skóla- vist hans á Hvítárbakkaskóla, slæddist inn í greinina sú missögn, að þá hafi þar verið skólastjóri Lúðvík Guðmundsson, en átti að vera Sigurður Þórólfsson. Eru aðstandendur og aðrir lesendur blaðsins beðnir velvirðing- ar á þessum mistökum. ÁR AMÓTIN Nú árið er farið — horfið. Á dyr þínar er barið — er það kannski maðurinn með orfið? Ekki í kvöld — heldur seinna kemur svarið. Við fengum okkur öll Nýárs baðið. Hefir þú kynnt þér Hemmingwei, „Gamla manninn og hafið“? Nú árið er liðið — horfið. Nýtt komið á sviðið. Það sem var í gær, er ekki í dag. Þó er himininn heiður og blár. Hvar ertu — gamla ár? Þú ert dáið og grafið, en mynd þín er greypt í hjarta hvers manns Annó 19 61, ég býð þér í dans! B. D.
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68

x

Faxi

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Faxi
https://timarit.is/publication/678

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.