Útvarpstíðindi - 27.09.1943, Qupperneq 16

c
Gunnar Benediktsson, rithöf.
Hallgrímur
flytur erindi
10. okt. og
Gunnar þátt-
inn Um dag-
inn og veg-
inn 11. okt.
Hallgrímur Jónasson, kennari
írásagnir um menn og málefni, og þá er
hópur manna, sem vill sögu í hverju hefti
og dansljóð við og við. Og svona gegnur
það, óskirnar eru margar til blaðsins, eins
og útvarpsins. En jafnan fer það svo, að
fólk vill ekki missa þá þætti, sem því hef-
ur geðjast að, en óskar þó fjölbreytni og
nýrra viðhorfa. Þessa sögu hafa flestir að
segja. Eg hef fyrir framan mig ársgamla
bréfasyrpu til Páls ísólfssonar, sem hann
hefur leyft okkur að glugga í. Páll var í
formála fyrir söng þjóðkórsins fyrir
skömmu að hvetja fók til þess að læra
sem allra flest lög og ljóð, og takmargið
eða lágmarkið ætti. að vera 1000 lög, sem
hver maður kynni. Eg get sannarlega und-
irstrikað þessa áskorun. Og svo lít ég á
bréfin hans Páls. Þrátt fyrir miklar þakk-
ir til þjóðkórsins hefur fólkið alltaf ein-
hverjar óskir fram að bera. — Þjóðkórinn
hefur mjög hlý og hressandi áhrif, skrifar
kona hér í bænum (Kr. Sigfúsdóttir), en
eitt finnst mér harla einkennilegt, það er
hvað þið skiptið sjaldan um lög. — J. J,
einnig Reykvíkingur, vill fleiri vorstemn-
ingar, helzt eftir 19. áldar skáldin og nefn-
ir sérstaklega vorkvæði Jóns Thoroddsens:
Ríður Harpa í tún. — Hreiðar E. Geirdal
á ísafirði segir: — Eitt vil ég biðja yður
að taka til athugunar, og það er, að ég hef
slæman grun um, að við séum ekki eins
bráðnæm á lögin eins og þér haldið.
„Eg kveiki á kertuniun mínum“.
Útvarpið er fyrir alla, en ég hygg, að fáir
njóti þess með óspilltari fögnuði en gamla
fólkið. Gamalt fólk er oft fordómalaust og
hefur þvegið af sér sora hrokans, en ber
virðingu fyrir því, sem vel er gert, og opn-
ar huga sinn einlæglega. Kona ein í Rang-
árþingi segir frá því, að. á heimili hennar
sé gömul kona, sem hafi mikið yndi af út-
varpinu. Þegar hún hlakkar til einhverra
útvarpsþátta, t. d. söngsins, eða hefur mik-
ið við, kveikir hún á kertum við rúmið
sitt, stundum þrempr, og iætur þau loga,
meðan hún hlustar. Það er hátið hjá henni,
ljós, jólin sjálf.
Og svo er hér bréf til blaðsins, sem ,,ís-
firskar íþróttameyjar“ senda og biðja okk-
ur að bera bezta þakklæti fyrir hina
skemmtilegu kvöldvöku í útvarpssai, laug-
ardaginn 28. -ágúst s. i. — Sérstaklega
þakka þær Ævar Kvaran og hljómsveit
Þóris Jónssonar. Vonast þær eftir fleiri
slikum kvöldvökum, „þvi að þá verði oft-
ar setið heima með prjónana!11 íþrótta-
meyjarnar þakka einnig íþrótlaþættina,
eins og að líkum lætur.
G.
10
. ÚTVTRPSTÍÐINDI