Árbók Tannlæknafélags Íslands - 01.01.1971, Blaðsíða 41

ins. Þunnur beinvefur eins og sá, sem þekur framstæðar
rætur (t.d. rætur augntanna), á það til að hverfa með
öllu eftir aðgerð. Bein skal því ekki strípa nema brýn
ástæða sé til þess og gæta þess að liylja stóra fleti með
mjúkum vef áður en sárið er pakkað, sé þess nokkur
kostur.
Nakið bein, undir pakkningu, grær mun síðar (4—5
vikur) en bein við „flap“-aðgerð til að mynda, auk þess
sem mun meiri beinvefur tapast og verkir og vanlíðan
fylgir. Við „flap“-aðgerðir gengur sjúklingurinn með
pakkningu að jafnaði í 2—3 vikur, og er skipt á sárinu
vikulega.
Engar ákveðnar reglur eru til um það, hversu breið
„attached gingiva eða „festet gingiva“ á að vera. 1 jöxl-
um neðri góms cr hún einatt mjög mjó. Hlutverk hennar
er m.a. það, að tryggja stöðugleika epitel-festunnar í
„sulcusbotninum“, koma í veg fyrir, að tog eða hreyfing
í slímlnið vestihuluni berist til „sulcus“. Það er ekki mælt
með aðgerð til þess að breikka „festet gingiva“, þótt mjó
sé, nema í þeim tilfellum, þegar vestibulum er svo grunnt,
að örðugt er að koma við tannbursta og öðrum hreinsi-
tækjum. Stundum vantar „festet gingiva“ með öllu.
Ástæðan til þess getur verið meðfæddur vanskapnaður
eða afleiðing tannlioldssjúkdóms. Er þá framkvæmd að-
gerð í „vestibulum”, sem hefir í för með sér ummyndun
„mucosa“ í eins konar örvef, sem befir marga lielztu eig-
inleika „festet gingiva“.
Aðgerðir í „vestibulum“ (sulcusplastic) eru margvísleg-
ar, en eru ekki hér frekar til umræðu.
Odontoplastic. „Apical“ hluti tannkrónu og rótarsökk-
uls er slípaður til þess að minnka möguleika fyrir „plaque-
söfnun“ við tannholdsbrúnina að afstaðinni aðgerð.
Annars stigs tannklofsbólga.
Meðferð byggist á dýpt beinpokans, hversu langt hann
39