Morgunblaðið - 01.11.2012, Blaðsíða 33

MINNINGAR 33
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 1. NÓVEMBER 2012
✝ Árni JakobÓskarsson var
fæddur í Reykjavík
2. febrúar 1961.
Hann andaðist á
Heilbrigðisstofnun
Suðurnesja 24.
október síðastlið-
inn. Foreldrar hans
voru Óskar Jak-
obsson, f. 27.10.
1928, d. 20.7. 1968,
og Guðríður Eygló
Árnadóttir, f. 15.10. 1932, d.
25.11. 2009. Fósturfaðir Árna
Jakobs, seinni maður Guðríðar,
var Vignir Guðnason, f. 30.8.
1931, d. 26.8. 1998. Systir Árna
Jakobs er Guðný Óskarsdóttir
fædd 1.1. 1962. Eftir lát föður
síns og fram til ársins 1995 bjó
Árni Jakob á Skálatúni en naut
samvista með fjöl-
skyldu sinni um
helgar og á hátíð-
um. Eftir að Árni
Jakob flutti til fjöl-
skyldu sinnar á ný
starfaði hann á
Hæfingarstöðinni í
Reykjanesbæ og í
Dósaseli auk þess
sem hann var virk-
ur þátttakandi í
Íþróttafélagi Ness.
Árni Jakob var mikill myndlist-
armaður, síðustu ár naut hann
leiðsagnar Rutar Ingólfsdóttur
og tók þátt í tveimur samsýn-
ingum í Reykjanesbæ.
Árni Jakob verður jarðsung-
inn frá Njarðvíkurkirkju, Innri
Njarðvík, í dag, 1. nóvember
2012, og hefst athöfnin kl. 14.
Nú kveðjum við öðlinginn hann
Árna frænda okkar. Við þekktum
Árna frá barnæsku, hittum hann
til margra ára í hefðbundinni ný-
ársheimsókn í Innri-Njarðvík hjá
Öddu afasystur okkar og Árna
manni hennar, afa Árna Jakobs,
tengslin efldust enn frekar eftir að
Vignir heitinn föðurbróðir okkar
gekk Árna og Guðnýju í föðurstað
þegar hann kvæntist Guðríði móð-
ur þeirra árið 1980. Þá bjó Árni í
Skálatúni en kom heim til fjöl-
skyldunnar um helgar og á hátíð-
um. Árni og Guðný ferðuðust víða
með móður sinni og fósturföður
bæði innanlands og utan. Árni var
mjög félagslyndur, fjölskyldan var
líf hans og yndi. Hann lagði mikið
uppúr að þekkja nöfn allra og
tengsl, ef einhvern vantaði í ein-
hverja veisluna eða bara þegar við
hittumst vildi hann fá að vita hvar
viðkomandi væri og hvað hann
væri að gera þá stundina. Árni var
mikill gestgjafi og passaði alltaf
upp á að allir fengju glas og eitt-
hvað að drekka. Húmorinn var
aldrei langt undan og stríðinn var
Árni með eindæmum og notaði öll
tækifæri til að gera grín.
Árni var mikill listamaður og
málaði mikið þegar hann bjó í Ská-
latúni, að sögn Guðnýjar var sleg-
ist um myndirnar hans á sýning-
um þar og mömmu hans gekk illa
að eignast myndir eftir soninn.
Föður okkar var mikið í mun að
Árni héldi áfram að sinna listinni
og fékk barnabarn sitt Rut Ing-
ólfsdóttur keramiker til að leið-
beina Árna, það samstarf varð
Árna og Guðnýju til mikillar gleði
og afraksturinn var tvær samsýn-
ingar Rutar og Árna auk þess sem
mikil vinátta varð þeirra í milli. Öll
erum við þakklát Rut fyrir hversu
vel hún sinnti frænda og náði að
virkja sköpunargleði hans á ný.
Árni var virkur þátttakandi í
Íþróttafélagi Ness og fóru þau
systkinin í margar ferðir með fé-
laginu. Árni var dyggur stuðnings-
maður Liverpool og þegar her-
bergið hans var tekið í gegn í vor
var einn veggurinn málaður Liver-
pool-rauður, hann átti auk þess
ýmsa hluti merkta uppáhaldslið-
inu. Árni var alltaf grand á því og
fannst afskaplega gaman að kaupa
sér diska, bæði tónlist og myndir.
Veikindi Árna fóru að gera vart
við sig í sumar en voru þá þegar
orðin alvarleg þar sem hann kvart-
aði ekki yfir líðan sinni enda sagði
læknirinn að Árni væri glímunni
vanur. Lífið var ekki alltaf auðvelt
fyrir Árna þar sem hann átti oft
erfitt með að tjá sig en Guðný syst-
ir hans var stoð hans og stytta og
skildi ávallt bróður sinn og oft
þökkuðum við Guði fyrir að Árni
átti systur sína að, hennar missir
er mestur.
Árni Jakob var afskaplega lit-
ríkur karakter og minnumst við
hans með söknuði og þakklæti.
Við sendum aðstandendum
okkar innilegustu samúðarkveðj-
ur.
Björk, Sóley, Börkur, Ösp
og Burkni Birgisbörn.
Elsku Árni frændi.
Það var alltaf svo gaman að
spjalla við þig þegar við hittumst.
Þú byrjaðir alltaf á því að spyrja:
Hvar er pabbi þinn? Og svo héldu
spurningarnar áfram: en mamma
þín? Systir þín? Hin systir þín?
Bróðir þinn? Og svo fórstu að
spyrja hvað ég væri að gera og
hvernig ég hefði það. Þegar við
heimsóttum þig fyrir nokkrum
vikum var heilsu þinni farið að
hraka. Þú sagðir ekki mikið en
spurðir samt hvar þau úr fjöl-
skyldunni væru sem ekki komu
með okkur og varst sáttur þegar
þú fékkst að vita það.
Elsku Árni, þú vildir alltaf vita
hvar allir væru og þegar ég hugsa
til þess núna þá varstu líklega að
tryggja það að allir hefðu það gott
eins og þú hafðir það með Guðnýju
systur þinni. Hjartað mitt fyllist
gleði að hugsa til þess að þú hafir
það gott hjá mömmu þinni, pabba
og Vigni.
Ég mun minnast þín með bros á
vör, kátan og hressan, spyrjandi
spurninga sem var svo gaman að
svara.
Elsku Guðný ég bið Guð og alla
mína engla að vera með þér á
þessum erfiðu tímum.
Þín frænka,
Hjördís Hafsteinsdóttir.
Elsku Árni frændi, þá er komið
að kveðjustund. Við viljum hér
kveðja þig með nokkrum orðum.
Alltaf var gaman að hitta þig,
þú varst svo hress og skemmtileg-
ur og sagðir okkur hversu rík við
værum að eiga fjögur börn. Þú
hafðir sérstaklega gaman af því að
fara í veislur og varst mjög minn-
ugur á afmælisdaga. Þið systkinin
voruð einstaklega samrýmd og
stóðuð ykkur ótrúlega vel saman.
Elsku Guðný, þú hefur staðið
eins og klettur við hlið Árna í veik-
indum hans. Við biðjum Guð að
styrkja þig og vaka yfir þér í sorg-
inni.
Legg ég nú bæði líf og önd,
ljúfi Jesús, í þína hönd,
síðast þegar ég sofna fer
sitji Guðs englar yfir mér.
(Hallgrímur Pétursson.)
Guðlaug frænka og Hafsteinn.
Elsku Árni Jakob.
Mikið er ég glöð í dag, mikið ég
þakklát í dag. Og ástæðan? Bara
þú, Árni minn. Bara þú … þetta er
bara ég, þú veist … það eru varla
til orð til að lýsa þér, þú ert svo
einstakur, svo miklu stærri per-
sóna en orð fá lýst. Þegar ég
hugsa til þín poppar fyrst upp
hlátur þinn, þvílíkur hlátur, svo
stríðni og húmor, maður hitti þig
ekki öðru vísi en að fá á baukinn
og ef ég skaut til baka heyrðist
„þetta er bara Rut“.
Þú varst einn einlægasti lista-
maður sem ég hef hitt, ekki til í
huga þér að velta áliti annarra fyr-
ir þér, þú bara málaðir það sem þú
vildir eins og þú vildir, og það sést
svo sannarlega á myndunum þín-
um. Þú náðir þangað sem alla
listamenn dreymir um, að mála
beint frá hjartanu. Það var bara
þannig að þú gerðir allt frá hjart-
anu, þú sást það góða í öllum, ekki
þurfti nema að einhver lánaði mér
bíl þá var sú manneskja góð, og ef
Gísli sótti mig í vinnuna sagðirðu
„Þú átt góðan mann.“
Oft hef ég hugsað til þess hvað
heimurinn væri stórkostlegur ef
allir hefðu hjartalag þitt, elsku
Árni minn.
Mig langar til að þakka þér fyr-
ir allt sem þú hefur gefið mér og
kennt mér, eins og að njóta stund-
arinnar, gleðjast yfir því smáa,
hlæja að sjálfri mér, þakka fyrir
manneskjurnar í lífi mínu og síð-
ast en ekki síst að þakka fyrir lífið
sjálft … þú hefur svo sannarlega
breytt lífi mínu, elsku Árni minn,
og fyrir það verð ég ávallt þakk-
lát … og kveð þig með orðum
Rúnna Júl.
„Það þarf fólk eins og þig fyrir
fólk eins og mig“
Kveðja, þín
Rut.
Árni Jakob vinur okkar er fall-
inn frá. Árni var húsvörðurinn
okkar hér á Hæfingarstöðinni,
hann vann sín störf af mikilli alúð,
hann sá meðal annars um að
vökva blómin og sjá til þess að við
vissum alltaf hvaða mánaðardag-
ur væri. Eftir að fréttir komu af
andláti hans settumst við niður og
rifjuðum upp allar góðu minning-
arnar sem við eigum um Árna.
Ekki er hægt að lýsa Árna í
fáum orðum, vinir hans á Hæfing-
arstöðinni hafa margt um Árna að
segja. Þau segja að hann hafi verið
hress, skemmtilegur vinur, yndis-
lega forvitinn, hann var bestur,
yndislegur drengur, góður strák-
ur, vinur vina sinna, fyndinn og
síðast en ekki síst var hann vinur
okkar og okkur þótti vænt um
hann.
Árni snerti líf okkar allra og
smitaði umhverfi sitt með hlýju.
Hann gekk hér um að góðra drengja
sið,
gladdi mædda, veitti þreyttum lið.
Þeir fundu best sem voru á vegi hans
vinarþel hins drenglundaða manns.
Þó ævikjörin yrðu máski tvenn,
hann átti sættir jafnt við Guð og
menn.
(Guðrún Jóhannsdóttir)
Minning um góðan dreng lifir.
Elsku Guðný, við sendum þér
okkar innilegustu samúðarkveðj-
ur
Kær kveðja.
Þínir vinir á Hæfingarstöðinni í
Reykjanesbæ,
Fanney St. Sigurðardóttir.
Þegar gefið er í spili lífsins fá
ekki allir fulla gjöf á hendi. Þannig
var það í tilfelli Árna Jakobs Ósk-
arssonar sem bjó við andlega fötl-
un allt sitt líf. Ég kynntist honum
eins og mörgum öðrum félögum
okkar hjóna í hópi fatlaðra ein-
staklinga á Suðurnesjum þegar
við og fleiri lögðum þeim lið við
aukin lífsgæði með því að standa
fyrir Skötumessu í Garðinum. Í
þeim hópi ríkir ósvikin gleði og
mikil glaðværð og þar vann Árni
sér virðingu vina og samstarfs-
fólks fyrir hæga og prúðmannlega
framkomu. Hann var þó kappsam-
ur og glaðvær maður með stórt og
mikið hjarta. Á mannamótum sat
hann prúður og hljóður en fylgdist
með. Aðeins álútur, hallaði höfð-
inu örlítið og hakan seig niður í
bringu, kringlóttur undrunarsvip-
ur færðist yfir munninn og barns-
leg brosandi augun fylgdust með
því sem fram fór. Takturinn sem
hann sló í lífinu ekki sá sami og í
nánasta umhverfi en samt hugsaði
hann um það sem skiptir okkur
mestu máli. Um fjölskylduna.
Hann hafði kynnst því að góð fjöl-
skylda var það mikilvægasta sem
við eigum í lífinu. Ásar, kóngar og
drottningar í spili lífsins voru ekki
á hans hendi og hann spilaði því út
sem skipti mestu máli. Hjartanu.
Við fyrstu kynni spurði Árni hvort
ég ætti konu. Og þegar ég hafði
sagt honum frá Siggu spurði hann
mig hvort við ættum börn. Já,
fimm sagði ég. Þú ert ríkur sagði
vinurinn þá. Þetta var auðurinn
sem skipti mestu máli í hans huga,
fjölskyldan, uppspretta hamingju
og gleði lífsins. Þessarar spurn-
ingar spurði Árni alla sem hann
hitti. Hann var svo innilegur og
hlýr einstaklingur. Þegar við hitt-
umst þá færðist mikil gleði yfir
hann allan og hlýjan sem fylgdi
því að hann hallaði höfði sínu í
vanga minn sagði allt um ósvikið
hjartalag þessa góða manns.
Í sumar mátti sjá að ekki var
allt með felldu. Í árlegu karókíst-
uði og sumargrilli hjá okkur Siggu
með nokkrum fötluðum vinum
mátti sjá að glampinn í augunum
var daufur. Það vantaði töluvert í
baráttuandann þegar minnst var á
uppáhaldsliðið hans Liverpool og
nett skotin og sprellið sem ég var
vanur að fá tvöfalt til baka voru
ekki kröftug. Hann var þó í Liver-
poolbolnum, húfunni og öllum
græjum. Hann hafði komið á An-
field með góðum vinum og hitt
gamla stjörnu, David Fairclough,
Super sub, sem sagði þeim frá fé-
laginu. Það sem sagt var skipti
ekki máli, enda framandi og
óþekkt. Það var upplifunin og and-
rúmsloftið, að vera á staðnum sem
var málið. Árni hefur fundið það
best þarna á Anfield að Liver-
poollagið sagði svo mikið um hann
og þá sem að honum stóðu og
fylgdu honum þessa leið. You ne-
ver walk alone. En hann gekk
aldrei einn. Guðný systir hans sem
einnig á við fötlun að stríða hefur
að mestu hugsað ein um bróður
sinn eftir andlát móður þeirra.
Guðný er hetja lífsins og við gæt-
um margt af þeim systkinum lært.
Nú hefur verið stokkað upp hjá
góðum vin og hann tekur til við
nýtt spil þar sem rétt er gefið. Við
vottum Guðnýju og fjölskyldu
þeirra samúð.
Ásmundur Friðriksson,
Sigríður Magnúsdóttir.
Það má með sanni segja að
skammt sé stórra högga á milli, en
hún Sigga okkar Jóns lést hinn 10.
október sl. og stórt skarð hefur því
verið hoggið í hópinn okkar með
brotthvarfi þeirra Siggu og Árna
Jakobs.
Ég hef verið svo lánsöm að hafa
fengið að taka virkan þátt í lífi
Árna og Guðnýjar síðan árið 2007
eða frá því ég tók við sem deild-
arstjóri frekari liðveislu. Þú varst,
Árni Jakob minn, alltaf svo ein-
lægur og yndislegur, mikill gleði-
gjafi og húmoristi og enginn eins
forvitinn og þú, yfirleitt þurftum
við tvö að eyða drjúgum tíma í að
fara í gegnum það hvernig öll
börnin mín hefðu það og eigin-
maðurinn, og svo þurfti að ræða
um Liverpool og misjafnt gengi
þeirra. Meira að segja þegar ég
heimsótti þig skömmu fyrir andlát
þitt þá varstu samt alveg með á
nótunum varðandi leikina og
gengið hjá Liverpool.
Þú tjáðir mér fyrir rúmu ári að
þú ættir þér þann draum að fara
út á Liverpool-leik á Anfield. Við
ræddum þá hugmynd hvort hóp-
urinn okkar gæti farið saman út,
en þar sem ég var á leiðinni í fæð-
ingarorlof lofaði ég þér að við
skyldum ganga í málið þegar ég
kæmi til starfa aftur. Hvern hefði
grunað að ári síðar myndi ég sitja
og skrifa minningargrein um þig,
kæri vinur.
Þið Guðný voruð svo sannar-
lega heppin að eiga hvort annað
að, þið voruð mjög náin og ein-
staklega góð hvort við annað.
Missir hennar er mikill, en nú er
það okkar sem stöndum í kringum
hana að hlúa vel að henni.
Fyrir hönd okkar allra í frekari
liðveislu sendi ég Guðnýju og öll-
um ástvinum Árna Jakobs innileg-
ustu samúðarkveðjur. Minningin
um góðan dreng mun lifa í hjarta
okkar allra.
Það er vel við hæfi að kveðja þig
með þessum orðum, elsku púllar-
inn minn: „You’ll never walk
alone.“
Heiða Björg Gústafsdóttir.
Árni Jakob
Óskarsson
✝
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
HREFNA DANÍELSDÓTTIR,
Lerkigrund 3,
Akranesi,
lést mánudaginn 29. október.
Útförin fer fram frá Akraneskirkju
mánudaginn 5. nóvember kl. 14.00.
Þórður Elíasson, Hrönn Ríkharðsdóttir,
Sigrún Elíasdóttir, Jón Atli Sigurðsson,
Frímann Smári Elíasson,
Hrafn Elvar Elíasson, Ágústa H. Friðriksdóttir,
Daníel Rúnar Elíasson, Halla Ingólfsdóttir,
Elías Rúnar Elíasson, Kolbrún J. Sigurðardóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
✝
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar,
tengdamóðir og amma,
KRISTÍN SIGHVATSDÓTTIR LYNCH,
4741 N Wycliffe Dr,
Prescott Valley,
AZ 86314,
lést á heimili sínu föstudaginn 26. október.
Úförin fer fram í Prescott Valley laugardaginn
10. nóvember.
Charles Lynch,
Michael T. Lynch,
John D. Lynch, Darleen Lynch,
Steven J. Lynch, Sheryl Lynch,
Cynthia, Scott og Sidney.
✝
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir og amma,
ANNA HELGADÓTTIR
kennari,
Bogasíðu 6,
Akureyri,
varð bráðkvödd sunnudaginn 28. október.
Útförin verður gerð frá Akureyrarkirkju
föstudaginn 9. nóvember kl. 13:30.
Helga Barðadóttir, Gunnar Örn Ingólfsson,
Hákon og Kári,
Þórný Barðadóttir,
Aðalheiður Anna og Barði Þór,
Þórhallur Barðason,
Brynhildur Þorbjörg.
✝
Elskuleg eiginkona mín, móðir, tengdamóðir,
amma og langamma,
GUÐRÚN KRISTJÁNSDÓTTIR
frá Fellshlíð,
lést laugardaginn 27. október.
Útför fer fram frá Akureyrarkirkju
þriðjudaginn 6. nóvember kl. 13.30.
Jón Kristjánsson,
Kristján Jónsson,
Jón Gunnar Jónsson, Ingigerður Guðmundsdóttir,
Soffía Jónsdóttir, Halldór Brynjarsson,
Rósa Guðrún Daníelsdóttir, Guðmundur B. Þórðarson,
barnabörn og barnabarnabörn.
✝
Okkar ástkæri
ÓLAFUR GUNNAR JÓNSSON
lést í Mt. Dora, Flórída, föstudaginn
5. október.
Bálför hans hefur farið fram.
Þökkum auðsýnda samúð.
Gerður Jóhannesdóttir Thorberg,
Systa
og fjölskylda.
✝
Elskulegur faðir minn, tengdafaðir og afi,
GUNNAR PÉTUR SIGURÐSSON
vélstjóri,
lést á heimili sínu Norðurbrún 1 í Reykjavík
fimmtudaginn 25. október.
Útförin fer fram frá Grafarvogskirkju
miðvikudaginn 7. nóvember kl. 13.00.
Herdís Gunnarsdóttir, Guðmundur Örn Guðjónsson,
Matthías Guðmundsson,
Davíð Guðmundsson,
Markús Guðmundsson.