Fréttablaðið - 15.03.2014, Síða 34

15. mars 2014 LAUGARDAGUR| HELGIN | 34
Snorri Engilbertsson og Elma Stefanía Ágústs-dóttir leika aðalhlut-verk í leikritinu Harm-sögu. Þau sýndu verkið í Þjóðleikhúsinu í haust
við góðan orðstír. Nú halda þau
utan, á leiklistarhátíðina World
Stages í Washington D.C., höfuð-
borg Bandaríkjanna, þar sem þau
sýna meðal leikhúsfrömuða á borð
við Peter Brook. Það er erfitt að
leika Harmsögu að sögn Elmu og
Snorra því verkið gengur nærri
þeim. Elma er gift höfundinum,
Mikael Torfasyni, og leikritið er
byggt á raunverulegu morðmáli.
Una Þorleifsdóttir leikstýrði verk-
inu og John Grant sá um tónlist-
ina.
Úr Hlíðasmára í Kennedy Center
Hvernig hefur það gengið að færa
verkið yfir á ensku?
Elma: Við erum ekki að læra
þetta upp á nýtt heldur að flytja
þetta einhvern veginn bara yfir á
annað tungumál.
Snorri: Já, ég fann einhvern
hita í vinstra heilahvelinu, svæði
sem ég var að nota sem ég hef
bara aldrei notað áður. Að yfir-
færa svona verk er mjög skrítið –
og ég veit svosem ekkert hvernig
ég er í ensku.
Elma: Já, við pældum til dæmis
í því að breyta nöfnunum yfir
í ensk nöfn. En þá var búið að
prenta út leikskrána í Kennedy
Center. Þannig að við heitum
enn þá bara Ragnar og Sigrún og
búum í Hlíða smára í Kópavogi.
En hvernig kom það til að þið
voruð valin á þessa hátíð?
Snorri: Það var algjör tilviljun.
Konur frá World Stages-hátíð-
inni heimsóttu Tinnu Gunnlaugs
(innsk. blm. þjóðleikhússtjóra).
Það hittist þannig á að þær kom-
ust á frumsýninguna. Þær töluðu
ekki um að þær væru komnar til
að leita eftir verkum á hátíðina.
Elma: Þær voru búnar að loka
prógramminu.
Snorri: Svo veit ég ekki hversu
löngu seinna kemur póstur til
Tinnu og þær vilja fá verkið út.
Harmsaga er eina íslenska
verkið á World Stages.
Elma: Svo sýnir Peter Brook
kvöldið áður en við frumsýnum.
Snorri: Á sama sviði.
Þannig að hann hitar upp fyrir
ykkur?
Snorri: Eigum við ekki bara að
orða það þannig?
Hvaða saga er Harmsaga?
Elma: Í henni eru samskipti
á milli tveggja persóna undir
smásjá.
Við erum að vinna með hvers-
dagslega hluti. Fólk í samböndum
alls staðar í heiminum er að tak-
ast á við samskiptaörðugleika og
ég held að það skipti engu máli
hvert við förum með verkið því
það munu alltaf einhverjir tengja.
Snorri: Eftir sýningu vatt mjög
góður vinur minn sér að mér.
Hann grét og við féllumst í faðma
því verkið hafði fengið svo á hann.
Að hann hafði áttað sig á því að
hann væri á vondum stað í sínu
sambandi. Þetta er mesta hrós sem
ég hef nokkurn tíma fengið, miklu
meira en nokkur góð gagnrýni.
Elma: Verkið fjallar um hið
íslenska morð, það er ástríðu-
glæpur. Ég segi eins og Snorri. Þó
að væri ekki nema ein manneskja
sem myndi hugsa sig tvisvar um í
einhverju mynstri í samskiptum,
þá er það þess virði. Oftar en við
höldum erum við að leika okkur
við dauðann og það er sjokkerandi
að sjá það. Og Sigrún og Ragnar
í Harmsögu eru bara venjulegar
manneskjur.
Raunverulegar tilfinningar
Hvernig er að leika í verki þar sem
nándin er svona mikil, bæði ykkar
á milli, og svo ertu gift höfundin-
um, Elma?
Elma: Ég er mjög heppin með
mótleikara. Við Snorri kynntumst í
skólanum og fórum út í Harmsögu
saman. Mér hefur alltaf liðið vel
að vinna með honum. Varðandi það
að eiginmaðurinn skrifaði verkið
lít ég á það sem forréttindi. Að fá
að vinna með honum og eiga greið-
an aðgang að samtali við höfund-
inn sjálfan um verkið fram og til
baka hjálpaði mér að kafa dýpra
í karakterinn og sú vinna skilaði
sér á sviðinu. Elma heldur áfram:
Mér fannst á vissan hátt þægi-
legt að hafa Mikka þarna, af því að
það gengur nærri manni að leika
þetta, jafnmikið að Snorra og mér.
Það skiptir engu máli þótt maður
reyni að setja upp vegg gagnvart
því, vegna þess að maður gengur
í gegnum raunverulegar tilfinn-
ingar.
Snorri: Ég bið kærustuna mína
(innsk. blaðamanns Harpa Ein-
arsdóttir fatahönnuður) oft að
lesa á móti mér og það var allt í
einu orðið óþægilegt. Ég vil ekki
að hún eigi eitthvað skylt við Sig-
rúnu eða að ég sem kærasti eigi
eitthvað skylt við Ragnar. Til-
finningin þegar maður er að fara
að sýna Harmsögu er eins og við
séum að fara að stíga upp í bíl sem
við vitum að er að fara að lenda
á vegg.
Hjónabandsráðgjafi sendi pör á
Harmsögu
Elma: Ég veit um hjónabands-
ráðgjafa sem sendi pör á Harm-
sögu. En maður veit líka sjálfur,
ef maður lendir svo í rifrildi, sér-
staklega eftir að vera búinn að
leika þetta svona oft, að það borg-
ar sig ekki að rífast.
Snorri: Já. Það er kominn ein-
hver litur, eitthvert bragð, sem
kemur í hausinn á mér ef ég finn
að ég er að fara inn í rifrildi sem
hefur aldrei verið svona sterkt
áður – og ég segi við sjálfan mig:
Nei, ég ætla ekki að fara inn í
þetta. Það mun ekki hjálpa.
Læsti sig inni á klósetti og grét í
alvöru
Hvernig var að vinna með Unu
Þorleifsdóttur leikstjóra í hennar
fyrsta verki í stóru húsi? Og hvern-
ig var umgjörðin í kringum Harm-
sögu?
Elma: Það var frábært í einu
orði sagt.
Snorri: Una kenndi okkur Elmu,
og mér hefur alltaf þótt mjög
vænt um hana. Hún er auðmjúk
og æðrulaus og laus við öll leiðindi
sem tengjast egói.
Snorri: Svo var dramatúrginn
okkar, Dóri DNA, algjör lykilmað-
ur í hópnum. Hann er svo mikill
peppari. Þegar við vorum búin
að velta okkur upp úr handritinu
heilu dagana, lyfti hann stemning-
unni upp.
Elma: Einu sinni rifumst við
Snorri í alvöru. Ég fór að gráta og
læsti mig inni á klósetti. Þá var
það Dóri sem bjargaði deginum.
Snorri: Ég kalla það nokkuð gott
að það hafi bara verið ein svona
uppákoma í öllu ferlinu.
Þau hlæja.
„Þetta er ömurlegasta sýning sem
ég hef séð“
En það eru ekki allir sem kunnu að
meta sýninguna?
Snorri: Nei, svo sannarlega ekki.
Ég man eftir einum manni í saln-
um sem sagði hátt og snjallt yfir
alla sýninguna: „Þetta er ömur-
legt. Þetta er ömurlegasta sýning
sem ég hef séð.“
Elma: Þetta var mjög erfitt, að
sitja undir frammíköllum, af því að
ég held að það muni alltaf vera fólk
sem fílar ekki það sem maður gerir
og hefur skoðanir á því sem manni
sjálfum líkar ekki. Það er allt í lagi
og fólk má alveg mynda sér þannig
skoðanir á því sem það er að sjá, en
það er ofboðslega vont að fá það í
andlitið – sérstaklega þegar maður
er svona, eins og í þessu verki, nak-
inn á sviði.
Þegar hann byrjaði, þá vorum
við í senu þar sem ég er að byrja
að labba á móti Snorra og ég horfði
í augun á honum og við tókum
ákvörðun án þess að segja nokkuð:
Kýlum á þetta. Í staðinn fyrir að
stoppa sýninguna, kveikja ljósin og
biðja hann um að fara út.
En hvað er fram undan hjá leik-
urunum tveimur?
Elma: Ég er að leika Abigail í
Eldrauninni eftir Arthur Miller.
Verkið verður frumsýnt í apríl á
Stóra sviði Þjóðleikhússins þann-
ig að ég fæ nokkurra daga frí frá
æfingum til að stökkva út með
Harmsögu.
Snorri: Ég er að leika í Litla
prinsinum sem verður líka frum-
sýnt í apríl í Kúlunni – en ég er
reyndar í fríi þessa dagana því
mótleikkona mín var að eignast
barn. En við æfum á kvöldin.
Elma: Ég var einmitt að ræða
það við Snorra og Unu, að ég er að
leika hlutverk núna sem er annars
vegar hin vonda Abigail í Eldraun-
inni og hins vegar Sigrún. Þetta
eru algjörar draumarullur, en ég
verð að viðurkenna að um daginn
horfði ég öfundaraugum á krakk-
ana í Spamalot sem eru að syngja
og dansa í sínum hlutverkum.
Ólöf
Skaftadóttir
olof@frettabladid.is
Harmsaga gæti hent okkur öll
Snorri Engilbertsson og Elma Stefanía Ágústsdóttir vöktu mikla athygli er þau frumsýndu leikritið Harmsögu síðastliðið haust.
Í kvöld stíga þau á svið í Kennedy Center í Washington DC þar sem þessi harmsaga úr Hlíðasmára verður gædd lífi fyrir enskum
áhorfendum. Leikararnir eru sammála um að verkið hafi gengið nærri þeim en æfingaferlið gekk ekki snurðulaust fyrir sig.
VERKIÐ GEKK NÆRRI ÞEIM Leikararnir Snorri og Elma Stefanía rifust einu sinni í alvörunni á æfingaferlinu í Harmsögu og
Elma endaði grátandi inni á klósetti en þá var það það dramatúrginn, Dóri DNA, sem bjargaði deginum. FRÉTTABLAÐIÐ/STEFÁN
Tilfinningin
þegar maður er að
fara að sýna Harm-
sögu er eins og við
séum að fara að stíga
upp í bíl sem við
vitum að er að fara
að lenda á vegg.
Snorri Engilbertsson leikari