Reykjalundur - 01.06.1952, Qupperneq 35

náðst hefur hér á landi í baráttunni við
berklaveikina og einnig þeim mönnum, sem
aldrei láta neitt tækifæri ónotað til að auka
velgengni S. I. B. S.
Við þökkum allir fyrir að hafa fengið að
sitja þingið og ekki síður alla vináttuna, er
okkur hefur hvarvetna verið sýnd.
★
Einar Hiller, fulltrúi:
Starfsnýting í Svíþjóð.
Ekki verður öryrkjum hjálpað á annan
hátt betur, en sjá þeim fyrir vinnu við þeirra
hæfi. Oft er það þó ekki hægt nema að und-
angenginni þjálfun og námi, sem oft er svo
kostnaðarsamt, að nauðsynlegt er að þjóð-
félagið hlaupi undir bagga.
Eftir að almenningi í Svíþjóð varð þetta
ljóst, hafa sveitarfélög og ríki, lagt stórfé
til starfsnýtingar. Hugtakið starfsnýting er
notað um allt, sem gert er til að gera ör-
yrkja sjálfsbjarga, breyta þeim úr styrkþeg-
um í skattgreiðendur.
Starfsnýtingin hefst á verknámi í hælum,
öryrkjaheimilum og sjúkrahúsum. Lands-
þingið (löggjafarþing Svía) hefur ráðið sér-
menntaða menn til að aðstoða sjúklingana,
ef þeir eiga við fjárhagsörðugleika að stríða,
ræða við þá framtíðarhorfurnar og væntan-
legt starf og reyna að halda við andlegu og
líkamlegu starfsþreki þeirra. Allt er þetta
unnið í samráði við læknana og með sam-
þykki þeirra.
Algengt er, að sjúklingar á hælum, geti
ekki horfið að fyrra starfi, sem myndi reyn-
ast þeim um megn, er því nauðsynlegt að
athuga fljótt hvaða verk muni hæfa og því
fyr, sem það er gert, því betra. Þjóðfélagið
og sjúklingarnir sjálfir eru á einu máli um,
að löng sjúkrahúsvist megi alls ekki fara til
ónýtis.
En vinnulækningarnar eru ekki nægjan-
legar, því að mörgum reynist um megn að
fara til fullrar vinnu beint af sjúkrabeði.
Hafa því verið stofnsett þrjátíu verkstæði,
og þar fær öryrkinn nauðsynlega þjálfun.
Verkstæðin geta tekið við allt að átta hundr-
uð mönnum, og hefur LandsþingicJ látið
Reykjalundur
reisa flest þeirra. Læknar ákveða vinnu-
tímann og hve erfið vinnan má vera.
Öryrkjarnir byrja oft með þriggja stunda
vinnu daglega og auka síðan við hana unz
fullum vinnudegi er náð, og þeir eru færir
um að hefja starf úti í lífinu. Vinnuþjálfun-
in hefur reynzt bráðnauðsynlegur þáttur
starfsnýtingarinnar, enda kemur þá strax í
ljós, hvort öryrkinn er fær um að vinna verk-
ið, sem honum er ætlað.
Einar Hiller.
Tvær stöðvar hafa nýlega verið stofnsett-
ar af ríkinu og geta menn þar fengið úr því
skorið, til hvaða starfa þeir eru hæfastir.
Eftir rækilega þjálfun, tekst oft að koma
öryrkjunum í starf við þeirra hæfi, en oft er
einnig þörf náms og tæknikunnáttu. Leið-
beinendurnir hjálpa til við að ákveða starf-
ið, en í erfiðari tilfellum er þörf hæfileika-
könnunar, framkvæmdri af sérfræðingum.
Verknámið nær þegar til um tvö þúsund
öryrkja, í margskonar skólum og vinnustöðv-
um, eru þeir studdir til námsins af ríki og
sveitarfélögum.
í ljós hefur komið, að óheppilegt er að
binda sig um of við ákveðin verkefni, — láta
alla blinda menn flétta körfur eða binda
sópa, — er því reynt að finna áhugamál og
hæfileika einstaklinganna og velja verkefn-
ið í samræmi við það.
Námið fer að nokkru fram á námskeiðum,
sem eingöngu eru ætluð öryrkjum, að nokkru
33