Reykjalundur - 01.06.1964, Síða 35

Þótt hér sé ýmsra veðra von,
eins og vitað er fyrir löngu,
fýsti Jjá Arnalds og Árnason
„aftur að fara í“ göngu.
En Jjað segir á stundum furðu fátt
af framtaki þjóðhollra manna
Ég nefni til sönnunar „sjónvarpsþátt"
sextíumenninganna.
Haralz og fleiri mætir menn
minn’ á það öðru hvoru,
að spenna sé heldur að aukast enn
í efnahagskerfi voru.
Hvar þetta endar yfirleitt
ei hef ég minnsta grun um.
En til frambúðar ekki flýtur neitt
á fölsuðum ávísunum.
Blómgast og dafnar listalíf
löngum hjá Rósinkransi.
Heimsfrægur ballett, kenndur við Kiev
kom hér með söng og dansi.
Fólk kom til að hlusta og horfa á
hópsöng og dansandi fætur.
En mest um vert fannst þó sumum að sjá
þær systurnar, Krúsjefs dætur.
Þótt það sé margt, sem miður fer,
má ekki lát’ á bera.
Við útmældan lilut skal una sér,
um annað er varla að gera.
Umhverfis mann er andleg lægð,
yfir mann rignir heimsku.
Svona er nú vorra feðra frægð
fallin í dá og gleymsku.