Jökull - 01.12.1965, Blaðsíða 16

1. mynd. íshellirinn stóri
í Hattardal. Neðra opið
á miðri mynd, en efra
opið í skálinni ofar í
fönninni. Op minni hell-
anna eru til hægri við
aðalhellinn.
Ljósm. Agúst Leós,
7. júní 1965.
fremri hluti jraksins gat dottið niður þá og
þegar.
Ekki gat neitt þarna bent til þess, að mynd-
un þessa íshellis gæti stafað af lækjar- eða ár-
rennsli.
Haustið 1963 og til ágústmánaðar 1964 fylgd-
ist ég öðru hverju með hellinum í sjónauka,
og virtist hann allan tímann hafa verið opinn,
hversu mikið sem fennti um veturinn.
Þann 15. ágúst 1964 fór ég einn í könnunar-
ferð upp í hellinn til myndatöku og til að líta
eftir breytingum, sem á honum hefðu orðið á
sl. árá. Þegar upp að íshellinum kom, sást að
nú var minni snjór þar en fyrir ári síðan.
Fremsti hluti loftsins, sem síðast var götóttur,
var nú alveg hruninn og bráðnaður að mestu
leyti, en eftir var innri hlutinn, og það var
eins og hann hefði stækkað og væri þar nú
„massivur" is, en allt loftið og veggirnir eins
og þeir væru úr báróttu alúmíni. Heldur var
hellirinn styttri en árið áður, en gat var upp
úr honum uppi við fjallseggina, eins og skor-
steinn í gegnum þakið. Sums staðar voru smá-
útskot út úr hellinum og inn undir snjóskafl-
inn sitt hvorum megin við veggina, og voru
þar þurrir steinarnir.
Nú gat ég farið upp eftir íshellinum og
um hann allan að innan, og fannst mér ein-
kennilegast að sjá ísmyndunina inni í hellin-
um, því að það var líkast því til að sjá sem
þarna væri allt í djúpum ísdiskum, bæði loft
og veggir.
Frá ágústmánuði 1964 til 7. júní 1965 fylgd-
ist ég sem fyrr með íshellinum í sjónauka öðru
hverju. Hélzt hann mjög svipaður.
Þá fórum við Leó Geir Kristjánsson upp eftir
til að skoða, hvort nokkrar breytingar hefðu
orðið frá árinu á undan. Nú var íshellirinn
lengri, opið upp úr honum stærra og snjór í
öllum botni hans. Lengd hans mun nú hafa
verið um 80 m, breidd um 30 og hæð 25—30 m.
Báðum megin við opið að framan eru berg-
lögin mjiig sprungin og seytlar þar vatn út úr
sprungunum. Var það 9 stiga heitt þar, sem
það kom undan snjónum.
Hvelfingar eru báðum megin, rétt við sama
op, og er sú til vinstri við það vel manngeng,
úr sléttum fallegum ís, en klaki í gólfi, og í
honum er lækjarfarvegur og lækur, sem bunar
þar niður og inn undir skaflinn fyrir neðan
og hverfur þar. Utskot þetta nær nokkuð langt
inn undir skaflinn.
Aðalsalurinn er líkastur hermannaskemmu
bogamyndaðri, og sést hvergi i gegnum ísinn.
Loft og veggir eins og fyrr.
Nokkuð stór lækur kemur undan snjónum
122 JÖKULL