Ljóðormur - 01.12.1990, Blaðsíða 13

Vilhjálmur Bergsson 11
Vilhjálmur Bergsson
Tvær myndir
óróleg skref mín á gangstéttinni
eftir vöku langrar nætur
málmhart öskur úr gini stórborgar
æddi látlaust hjá
ég starði á lófalínur mínar
þar spákona kvaðst frama sjá
sem kæmi seint mjög seint
að búa við stöðuga vá
er hlutskipti útlagans
hafði ég axlað slíka byrði?
ég kreisti hendur mínar
þar var engu hægt að breyta
*
bardagamaður
sem næturlangt úthelltir
eigin blóði og annarra
slóð þín skalf í myrkviðinu
unz bjarmi af morgni boðaði
heiðskíra birtu yfir höfði þér
kall þitt í víðáttunni
hlaut til þín að berast
að lögmáli þínu leita skalt
svo ljós og myrkur vegi salt
Kosmísk fantasía
leitaðu í þokunni
leitaðu í regnúðanum
það sem kom til mín
fór frá mér
það sem fór frá mér
kom til mín
gleymska og minni
leitaðu meða kristalla