Ljóðormur - 01.12.1990, Blaðsíða 32

30 Elísabet Jökulsdóttir
Elísabet Jökulsdóttir
Kvikmyndahandrit
1. sena
Fjall skríður upp eftir einu ljalli.
Loks veit enginn hvort
íjallið er að skríða upp eftir hinu.
Tvö fjöll skríða upp eftir hvort öðru.
Þegar upp er komið blasir dýrðlegt útsýni við.
Stórkostleg fjallasýn hvert sem auga gefur leið.
2. sena
Fjöllin tvö geta ekki lengur hadið sér saman.
Stenst ekki eðlisfræðilega.
Annað fjallið hrynur niður af hinu og þegar
það gerist
hrynur hitt fjallið niður smátt og smátt.
Og svo er ekkert útsýni lengur.
3. sena
Komið er fram á hyldýpisbrún í hálfu myrkri.
í rökkrínu sést móta fyrir útsýninu sem gaf
auga leið.
(Aðalleikendur: Greta Garbo og Laurence
Oliver)
Álfasöguljóð
1. sena
Ung stúlka situr undir kletti. Hún felur lítið
barn í klæðum sínum.
Landslagið er hrikalegt en fagurt. Stjörnurnar
skína allar.
Tunglið er fúllt. Skýjaslæður leika um. Unga
stúlkan grætur.
Hún horfir á klettinn í fjallinu.
Hún horfir biðjandi til himins, einsog hún eigi