Ljóðormur - 01.12.1990, Qupperneq 33

Elísabet Jökulsdóttir 31
von á einhverju.
Barnið grætur ákaft. Hún gefúr því brjóst.
2. sena
Kletturinn opnast og álfkona stígur út. Ungu
stúlkunni bregður.
Hún þrýstir baminu fast að sér. Og horfir á
álfkonuna.
Þegar þær hafa horft hvor á aðra, tekur stúlkan
barnið og
álfkonan tekur við því. Og hverfur inn í klettinn.
Stúlkan er örmagna af sorg.
Stjömurnar skína allar. Tunglið er fullt.
3- sena
Unga stúlkan kemur að klettinum að tíma
liðnum.
Fjögurra ára gamalt barn er að leik hjá
klettinum.
En stúlkan sér ekki barnið. Hún lítur í kringum
sig, einsog
hún búist við að hitta einhvern.
Barnið hleypur um og leikur sér.
Stúlkan gengur alveg að klettinum.
Þar finnur hún þykka bók. Á kjölinn er ritað:
Álfasögur.
Tilbrigði við herbergi og sól
1. sena
Hvítt herbergi.
Ungur maður liggur í rúmi undir glugga með
hvítt lak yfir sér.
Sólin kemur inn um gluggann.
Stúlka kemur inn um hvíta hurð.
Hún fer hægt í hringi í herberginu og dansar
hægan dans við
sólargeislana.
Maðurinn rís upp til hálfs og horfir á stúlkuna.
Hún dansar áfram.