Víkurfréttir - 21.11.2002, Blaðsíða 17

ittir
Við eigum sumarbústað ásamt mágkonu minni og svila upp í
Borgarfirði og þar mun ég halda áfram að hola niður einu og einu
tré. Árangurinn af ræktuninni er orðinn svo sýnilegur að eitt af
aðalverkefnefnunum er að fara að grisja.
Líkamsræktin hefur alltaf verið í hávegum höfð og
knattspyrnan hefur verið mikið stunduð. Þórir hefur alla tíð
verið liðtækur í „boltanum."
Þórir á góðri stundu með Hjalta Zóphóníassyni, Halldóri
Ásgrímssyni þáverandi dómsmálaráðherra, Jóhanni Einvarðssyni
fyrrverandi bæjarstjóra, ásamt fleirum.
Fótboltaliðið á þessari mynd var mikið sigurlið og unnu þeir m.a.
fótboltalið Lögreglunnar í Reykjavík 9-3. Á myndinni má sjá
Sigtrygg heitinn Árnason fyrrverandi yfirlögregluþjón.
konan hóf þar störf í maí 1984,
en það var Helga Eiríksdóttir úr
Garðinum. Kostir þess að konur
starfi i lögreglunni, segir Þórir
m.a. vera að skoðanaskiptin
verði fjölbreyttari og hugsunin
víðari þar sem hinn svokallaði
„reynsluheimur kvenna" nýtist.
Þórir segir að stærsti hluti starfs-
ins sem yfírlögregluþjónn sé að
stjóma lögregluliðinu, bæði út á
við og einnig inn á við: „Eg hef
reynt að leggja mikla áherslu á
að gera liðið samheldið og að
það ríki traust innan þess og þaó
þarf allt að spegla þessi vinnu-
brögð. Það er góður starfsandi í
liðinu sem skiptir mig miklu máli
og ég hef lagt mig ffam um að
byggja þennan anda upp. Þaó er
erfíðara að gera kröfur til mann-
eskju sem liður illa í starfi því
miklu meira fæst út úr ánægðum
starfsmanni heldur en óánægð-
um. Ef gerðar eru miklar kröfúr
til starfsmanna þá er mjög mikil-
vægt að láta þá fínna að þú sért
ánægður með þeirra störf, þ.e.
þegar þeir skila þessum kröfúm.
Þannig verður liðið samheldnara
og það myndast sjálfkrafa metn-
aður í liðinu til gera hlutina vel.
Ég treysti liðinu til hinna erfíð-
ustu verka,“ segir Þórir.
Verbúðarfólkið
Frá því Þórir hóf störf hjá lög-
reglunni hefúr samfélagið breyst
mikið og það á ekki síst við um
Suðumesin: „í kringum 1974 var
atvinnuástandið allt annað á Suð-
umesjum en það er í dag. A þess-
um ámm vom margar stórar ver-
stöðvar og þær kölluðu á mikinn
fjölda aðkomufólks, vertíðar-
munstrið var enn ríkjandi og fólk
flykktist á vertíð hvaðanæva að
aflandinu. Einnigvar atvinnuá-
stand á Keflavíkurflugvelli gjöró-
líkt því sem nú er. Þetta hafði í
för með sér aukin verkefni fyrir
lögregluna sem tengdust m.a.
skemmtanalífinu og oft var
gríðarlega mikið að gera um
helgamar á þessum tima og
mikill órói í fólki
þar sem
menn tók-
ust á,“ segir
Þórir og
hann segir að
vinnubrögð
lögreglunnar
hafí verið
töluvert
öðmvísi á
þessum
árum:
„Það var miklu
meira um fangelsanir
vegna ölvunar, en úr því hef-
ur mikið dregið sem betur fer.
Aðkomufólk sem átti heima á
verbúðinni þar sem kannski allt
var vitlaust, það var ekki hægt að
fara með það þangað og þvi varð
það að sofa úr sér niður á stöð,“
segir Þórir.
Þegar einstaklingar hætta í starfí
eftir maigra áratuga farsælt starf
kemur sú spuming upp í hugann
hvort menn kveðji starfíð sáttir.
Þórir segir að hann kveðji mjög
sáttur: „Með lagabreytingu sem
varð i vor þar sem kveðið er á
um að lögreglumönnum beri að
hætta við 65 ára aldur með lifeyr-
isréttindi til sjötugs, var kominn
lykillinn að því að ég hætti núna.
Meðan þú ert 65 ára og getur
státað af þokkalegri heilsu sem
ég tel mig gera, meðan þú
ert sáttur við sjálfan þig
og stofnunina sem þú
vinnur hjá og
hefúr
kjark
til að
hættaþá
er brýnt
að gera
það, því
kjarkur-
inn
minnk-
armeð
aldrin-
um. Auk þess
flýtir það fýrir nauð-
synlegri endumýjun í
stéttinni."
Skógræktin
Nú býr Þórir ásamt Elsu Krist-
jánsdóttur konu sinni í Breiðholt-
inu og er útsýnið úr eldhúsglugg-
anum á heimili þeirra stórkost-
legt þvi þaðan sést yfir alla
Reykjavík, yfír á Suðumesin og í
góðu veðri blasir Snæfellsjökull
við. Þórir mun ekki sitja auðum
höndum nú þegar hann hefur
kvatt eftir tæplega fjögurra ára-
tuga starf í lögreglunni: „Við eig-
um sumarbústað ásamt mágkonu
minni og svila upp í Borgarfirði
og þar mun ég halda áfram að
hola niður einu og einu tré. Ár-
angurinn af ræktuninni er orðinn
svo sýnilegur að eitt af aðalverk-
efneftiunum er að fara að grisja.
Sigurður Blöndal fýrrverandi
skóræktarstjóri orðaði það
skemmtilega þegar hann sagði að
það væri helgasta stund skóg-
ræktarmannsins þegar hann gæti
gengið út í skóg til að höggva tré.
Annað hef ég ekki áformað og ég
fer eftir orðum Helga bróður
míns þegar hann sagði mér að
byrja á því að hætta áður en ég
færi að hugsa um hvað ég tæki
mérfýrir
hendur. En ég mun sinna stórfjöl-
skyldunni fýrst um sinn,“ segir
Þórir og kímir, en daginn sem
viðtalið er tekið vom Þórir og
Elsa að eignast nýtt bamabam.
Fyrir
eiga þau tólf bamaböm og eitt
bamabamabam. Þórir og Elsa
hafa ferðast talsvert í gegnum
árin og segir Þórir að þau muni
án efa halda því áffam: „Við höf-
um ferðast mikið um hálendið en
slysið hjá Elsu breytir þvi tölu-
vert,“ segir Þórir en Elsa kona
hans lenti í slysi i janúar s.l. þeg-
ar strætisvagn keyrði yfír annan
fótinn á henni og skaddaði hann
alvarlega. Elsa var á sjúkrahúsi í
10 vikur eftir slysið og síðan i
endurhæfíngu á Reykjalundi í
aðrar 10 vikur: „Þetta tók mikið á
þó að það hafi verið liður i minni
þjálfún að fara í slys og rannsaka
þau þá var þetta öðruvisi þegar
það var komið inn í eigin fjöl-
skyidu. Eflir slysið hefúr göngu-
geta Elsu minnkað, en hún hlaut
þjálfún í kajakróðri á Reykja-
lundi og við emm bæði farin að
stunda kajakróður og það er gríð-
arlega skemmtilegt," segir Þórir
og eflaust eiga þau hjónin eftir að
fara í marga kajakróðra saman.
Eins og komið hefúr ffam bygg-
ist lögreglustarfíð að stómm
hluta á mannlegum samskiptum
og segir Þórir að í gegnum starf
sitt hafí hann kynnst miklum
fjölda fólks og starfsfélaga.„Ég
er óskaplega þakklátur fýrir það
og hvað þessi mannlegu kynni
hafa í gegnum tíðina verið gef-
andi sérstaklega i kringum vinnu-
félagana. Góðir vinnufélagar em
ómetanlegir. Ég kveð starfsfélaga
mína, bæði yfirmenn og undir-
menn með virktum og óska Karli
Hermannssyni alls hins besta í
starfí yfirlögregluþjóns, en betri
maður er vandfúndinn í þetta
starf,“ segir Þórir að lokum.
17