Morgunblaðið - 26.07.2016, Side 14

14 FRÉTTIRInnlent
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 26. JÚLÍ 2016
...með nútíma
svalalokunum
og sólstofum
Skútuvogur 10b, 104 Reykjavík, sími 517 1417, glerogbrautir.is
Opið alla virka daga frá 9-17 og á föstudögum frá 9-16
• Svalalokanir
• Glerveggir
• Gler
• Felliveggir
• Garðskálar
• Handrið
Við færumþér logn & blíðu
Börkur Gunnarsson
borkur@mbl.is
„Aðalástæðan er sú að mig langar
til að hafa meiri tíma til að einbeita
mér að þeim verkefnum sem ég hef
þurft að setja til hliðar á meðan ég
sinnti þessu starfi hjá 365. Ég er
búinn að vera í leyfi frá því í vor
vegna vinnu við þessa grínþáttaröð
sem heitir Borgarstjórinn og ég hef
fundið það sterkt meðan á því hefur
staðið að mig langar frekar að vinna
við þannig vinnu,“ segir Jón Gnarr
sem tilkynnti um það í gær að hann
hefði látið af störfum sem fram-
kvæmdastjóri dagskrársviðs 365 og
um leið sem fastur starfsmaður
þess fyrirtækis.
Ástríða Jóns Gnarr er
í miðlun sjónvarpsefnis
„Mín ástríða hefur alltaf verið að
vinna að sjónvarpsmálum,“ segir
Jón Gnarr. „Mér finnst sjónvarp al-
veg einstaklega skemmtilegur miðill
til að vinna í og mikilvægur. Það er
svo margt sem mig langar til að
gera í sjónvarpi. Ég finn það þegar
ég er að vinna við þessa þætti að
það er þetta sem mig langar til að
gera, frekar en að vinna við að
stýra sjónvarpi. Sem er allt annars
konar vinna, þótt miðillinn sé sá
sami.
Það er búið að vera mikið að gera
í vinnunni á 365 í ár og ég hef ekki
haft tíma til að vinna að því sem ég
sjálfur vil gera í dagskrárgerð.
Það eru ekki tækifæri til þess
þegar maður er í svona fram-
kvæmdastjórastöðu.
Svo er annað sem ég hugsa oft
um og það er þannig með grínið eða
hvernig þú notar grínið sem leið til
að miðla upplýsingum eða til að
koma á framfæri gagnrýni, þá
þarftu til að ná sem bestum árangri
að standa svolítið fyrir utan. Ég
fann vel fyrir þessu þegar ég var
borgarstjóri. Ég hafði alltaf fram að
því staðið fyrir utan. En þá allt í
einu stóð ég ekki fyrir utan. Þetta
er mín persónulega reynsla.“
Alþjóðleg lýðræðisfígúra
En þú ert ekki aðeins að vinna
við sjónvarpsefni heldur einnig að
skrifa? „Ég er að vasast í svo
mörgu,“ segir Jón Gnarr. „Ég er
leikari en líka einhvers konar al-
þjóðleg lýðræðisfígúra, stjórnmála-
maður, rithöfundur og leikstjóri. Ég
hef í svo miklu að snúast. Það er
mjög mikið af alþjóðlegum ráð-
stefnum og þingum sem mér er
boðið að taka þátt í. Ég hef haft
gaman af því. Þannig að það er bara
svona eitthvað sem ég vil hafa rými
til að gera og geta skotist í sem er
ekki alltaf hægt þegar maður er í
framkvæmdastjórastarfi.
Þegar ég var yngri vann ég mikið
á geðdeild Landspítalans og þá vor-
um við Sigurjón Kjartansson að
skrifa handrit að gríni og að reyna
að koma okkur á framfæri hjá RÚV
og öðrum og ég missti svolítið úr
vinnu út af þessu.
Að lokum fékk ég áminningu fyr-
ir að sinna ekki starfinu nógu vel.
Yfirlæknirinn tók mig á teppið. Ég
sagði honum að mig langaði til að
leita fyrir mér sem grínisti. Hann
sagði að það væri vonlaus hugmynd
hjá mér, því ég væri svo ófyndinn.
Til að ætla sér eitthvað í þessum
bransa þá þyrftu menn í það
minnsta að vera fyndnir.
Ég ætla samt að halda áfram að
reyna.“
Þetta er í fyrsta skiptið sem þú
ert að leikstýra?
„Ég er með litla reynslu af því en
mér finnst það afskaplega spenn-
andi. Það er áskorun sem ég hef
verið ragur við að taka. Pétur Jó-
hann Sigfússon kom með þessa
hugmynd, hann spurði af hverju ég
leikstýrði þessu ekki sjálfur. Ég
sagði að mér fyndist það eitthvað
skrýtið, sérstaklega þegar ég er að
leika í þessu sjálfur. Þá sagði hann:
„Ef Clint Eastwood getur leikstýrt
sjálfum sér þá getur þú það.“ Þann-
ig að ég tók bara verkefnið að mér.“
Vill fá rými til að
sinna ástríðu sinni
 Jón Gnarr hættir sem framkvæmdastjóri dagskrársviðs 365
Morgunblaðið/Ómar
Gleði og grín Jón Gnarr var borgarstjóri í Reykjavík. Hann hefur í mörgu
að snúast og segir að ástríða sín liggi í gríni og gerð sjónvarpsefnis.
Helgi Bjarnason
helgi@mbl.is
Davíð Pétursson, bóndi á
Grund í Skorradal, og fjöl-
skylda hans hafa fært
Reykholtskirkju og
Hvanneyrarkirkju að gjöf
áhöld til moldunar við
jarðarfarir. Gjöfin er til
minningar um Jóhönnu
Guðjónsdóttur, eiginkonu
Davíðs. Kalla þau kerið
moldunarfont og hafa
fengið ágæt viðbrögð við
þeirri nafngift.
„Þegar útför var gerð
frá Hvanneyrarkirkju fyr-
ir nokkrum árum var ekk-
ert svona ílát til. Það var
sett plastfata ofan á eld-
húskoll við hliðina á kist-
unni. Umræða spannst um
það í sóknarnefndinni að
finna þyrfti betri lausn á
því. Þegar útför Jóhönnu
var gerð frá Reykholts-
kirkju var gamall trékassi
notaður undir moldina,“
segir Davíð um aðdrag-
anda þess að hann gaf kirkjunum
moldunarker. Þörfin fyrir slíka
kassa og áhöld hefur aukist vegna
þess að farið er að kasta rekunum
inni í kirkjunum í meiri mæli en áður
en sú athöfn fór meira fram í kirkju-
görðunum.
Davíð ræddi málið við son sinn,
Jens, sem er húsasmíðameistari.
Hann hannaði og smíðaði fallega
gripi til að nota við þessi tækifæri.
Vinur hans, Gissur Árnason frá
Hallormsstað, smíðaði rekuna og
Ívar Björnsson skar út áletrun um
gefendur og handverksmenn.
Afhent á afmælisdegi Jóhönnu
Fonturinn er áttstrendur og
myndar krossinn tólf hliðar. Vísað er
til skírnarinnar og heilagrar þrenn-
ingar á botni skálarinnar.
Í gjafabréfi setur Davíð fram þá
ósk að mold úr viðkomandi gröf sé
höfð í moldunarfontinum og að at-
höfn lokinni sé afgangsmold tæmd í
gröfina. Ef lík er brennt skuli moldin
sem eftir er geymd og látin vera með
við grafsetningu duftkers.
Gjöfin var afhent í garðinum á
Grund 20. júlí síðastliðinn, á
afmælisdegi Jóhönnu. Hún lést 6.
júní á síðasta ári, að verða 75 ára að
aldri. Guðmundur Sigurðsson, for-
maður sóknarnefndar Hvanneyr-
arkirkju, og Geir Waage, prestur í
Reykholti, tóku við gjöfunum.
Vantaði gott heiti
Þegar Davíð fór að huga að smíði
kers til að nota við moldun kom í ljós
að gott heiti vantar á þennan grip.
Prestar virðast nota ýmis heiti.
Moldunarfontur varð fyrir valinu
með vísan til skírnarfonts og finnst
mönnum það passa vel, ekki síst með
vísan til þess að moldunin er lok fer-
ils sem hefst með skírn og sömu orð
eru notuð við báðar athafnir.
Ljósmynd/Pétur Davíðsson
Afhending Guðmundur Sigurðsson og séra
Geir Waage tóku við gjöfunum úr hendi Davíðs
Péturssonar við athöfn í garðinum á Grund.
Gáfu moldunar-
fonta til kirkna
 Moldun í auknum mæli inni í kirkjum
Alls sáust 580 selir í talningu á um
100 kílómetra strandlengju Vatns-
ness og Heggstaðarness sem fram
fór á fimmtudag í síðustu viku. Yfir-
skrift þessa verkefnis var Selataln-
ingin mikla sem nú var tekin í tíunda
sinn. Á þeim tíma hafa sést að með-
altali 760 selir í hvert sinn. Árin 2008
og 2009 sáust flestir selir eða yfir
1.000 selir bæði árin en árið 2012
voru þeir aðeins 422. Í ár sáust alls
um 580 selir, sem fyrr segir. Það er
nokkuð meira en síðustu tvö ár, en
þó minna en árlegt meðaltal hefur
gefið til kynna.
Í frétt frá Selasetri Íslands á
Hvammstanga er tekið fram að
þessar tölur eigi aðeins við um fjölda
sela á Vatnsnesi og Heggstaðarnesi
á þeim tíma þegar talningafólk gekk
um fjörur og svipaðist um eftir
brimlum, urtum og kópum. Er tekið
fram að þrátt fyrir að selir nú séu
færri en hæsta skor í talningum fyrr
á árunum sýni, virðist í deiglunni
ýmislegt nú sem geti skýrt mála-
vöxtu. Veður hafi til dæmis mikil
áhrif, en selir vilji – rétt eins og
mannfólkið – helst liggja á þurru
landi þegar er lygnt, hlýtt og sólríkt.
Á talningardegi í þetta sinn hafi hins
vegar verið rakt í lofti, hiti um 9
gráður og gola. Er tekið fram að við
slíkar aðstæður geti verið best fyrir
seli að svamla um í sjó frekar en að
liggja á landi. sbs@mbl.is
Morgunblaðið/Sigurður Bogi
Selir Flatmagað á skerjum í fjörunni neðan við Illugastaði á Vatnsnesi.
Töldu nærri 600 seli
 Talning á Vatnsnesi  Stofninn hefur
verið sterkari  Gengið um strendur