Fréttablaðið - 25.02.2017, Blaðsíða 24

ÖFLUG LAUSN VIÐ HÁLSBÓLGU!
Bólgueyðandi og verkjastillandi
munnsogstafla við særindum í hálsi
Nýtt
Strefen 8,75 mg munnsogstöflur og Strefen Orange 8,75 mg Sukkerfri, munnsogstöflur. Innihalda flurbiprofen. Strefen er notað sem skammtímameðferð til að draga tímabundið úr særindum í hálsi hjá fullorðnum og börnum eldir en 12 ára. Sjúga skal eina munnsogstöflu rólega og láta leysast
upp í munni á 3-6 klst. fresti eftir þörfum, mest 5 töflur á sólahring. Ekki er ráðlagt að nota lyfið lengur en í 3 sólarhringa. Lesið vandlega upplýsingar á umbúðum og fylgiseðli fyrir notkun. Leitið til læknis eða lyfjafræðings sé þörf á frekari upplýsingum um áhættu og aukaverkanir.
Sjá nánari upplýsingar um lyfið á www.serlyfjaskra.is.
HUNANGS
OG SÍTRÓNU-
BRAGÐI
APPELSÍNU-
BRAGÐ
SYKURLAUST
HUNANGS
OG SÍTRÓNU-
BRAGÐI
APPELSÍNU-
BRAGÐ
SYKURLAUST
Strefen-5x10.indd 1 31/01/17 13:24
jafnhæf til að stýra fyrirtækjum og
þessi karllæga slagsíða í stjórnunar-
stöðum mun breytast,“ segir Heið-
rún.
„Eins og staðan er núna þá er fjár-
magnið að mestu í höndum karl-
manna. Eðli málsins samkvæmt vill
eigandi stýra sínum fjárfestingum
og þá, eftir atvikum, setjast í stjórn
þess félags sem hann eða félag í hans
eigu hefur fjárfest í. Þetta er að mínu
viti ástæða kynjahalla í stjórnunar-
stöðum.
Þannig að við konur þurfum að
eiga meira fjármagn. En það kemur.
Ég hef meiri áhyggjur af því hvernig
við erum farin að tala um konur sem
ná framgangi í atvinnulífi og ég held
að sú umræða sé komin til vegna
kynjakvóta. Dæmin úr umræðunni
eru mýmörg, en ég nefni til dæmis
umræðuna í kringum mína ráðn-
ingu til SFS. Maður hefur séð á ein-
stökum miðlum vísanir í það að ég
sé kona, ég sé ráðin þarna inn því
sjávarútvegur hafi þurft að fara í
gegnum andlitslyftingu. Ég er sumsé
talin til skrauts og jafnvel kölluð
stelpuskjáta.
Mér finnst þetta svo ótrúleg
umræða – og hún lýsir ekki neinu
öðru en kvenfyrirlitningu. Það
sem verra er, að þeir sem svona
tala virðast ekki einu sinni átta sig
á því að þessi skoðun þeirra hefur
kviknað vegna tilvistar kynjakvóta.
Á meðan kynjakvótar eru til staðar
munu konur alltaf þurfa að sitja
undir því þvaðri að konur komist
til metorða vegna þess eins að þær
eru konur. Það er sorglegt. Ég veit að
ég var ekki valin í þetta starf því ég
er kona, heldur vegna þess að ég er
hæf til þess. Ég efast ekki um það í
eina sekúndu.“
Nú á að leggja fram frumvarp um
jafnlaunavottun. Þú ert í forsvari
fyrir fullt af fyrirtækjum, hvað finnst
þér um slíkar hugmyndir? „Ég er ekki
að tala fyrir hönd samtakanna, en
mín persónulega skoðun er sú að ég
er mótfallin inngripi stjórnvalda.
Fyrirtæki geta sjálf sett sér reglur
og sótt um vottanir sem eru í boði,
en það held ég að sé miklu vænlegri
leið en lagasetning stjórnvalda. Þar
fyrir utan hef ég enga trú á því að
það sé kerfisbundin mismunun í
launum milli karla og kvenna – að
það sé ákvörðun stjórnenda í fyrir-
tækjum að greiða konum lægri laun
en körlum. Ég hef ekki enn séð þá
rannsókn sem staðfestir að konu
og karli í nákvæmlega sömu stöðu,
með sömu reynslu, sömu manna-
forráð og tímafjölda í vinnu sé mis-
munað á grundvelli kynferðis.“
Vantar pung
Er það þá tilviljun að svokallaðar
kvennastéttir, séu almennt láglauna-
stöður? Hjúkrunarfræðingar til að
mynda? Leikskólakennarar? „Þessi
störf sem þú nefnir eru á vegum
ríkisins. Ef við ætlum að hækka
laun eigum við að auka samkeppni
– í þessum tilvikum í heilbrigðis- og
menntakerfi. Þá er samkeppni um
starfsfólkið líka. Ef einkaframtakið
fær að spreyta sig þá trúi ég því að
laun þessara stétta muni hækka,“
segir Heiðrún.
„Og ég get verið alveg hrein-
skilin með það, að mín per-
sónulega reynsla er sú, eigandi
margar vinkonur sem hafa farið í
gegnum háskólanám, hafandi rætt
við margar konur um kröfur þeirra
í viðræðum við vinnuveitendur
um kaup og kjör, þá finnst mér oft
vanta dálítinn pung. Við krefjumst
ekki þeirra launa sem við eigum
skilið. Við verðleggjum okkur lægra
en karlmenn án þess að nokkurt
tilefni sé til þess. Þetta skil ég ekki.
Það er eins og konur séu hræddari
við að valda mögulegum vinnu-
veitanda vonbrigðum. Það er galin
hugsun, en hún er ótrúlega algeng.
Við konur setjum fram lægri launa-
kröfur en karlmenn og við erum
ekki jafn harðar að krefjast fram-
gangs. Við verðum að hætta að vera
svona prúðar.“
Má bjóða þér hærri laun?
Hún segir þörf á átaki í þessum
efnum. „Stundum finnst mér eins og
við höldum að hlutirnir komi upp í
hendurnar á okkur. Ég get hins vegar
sagt það með nokkurri vissu að það
er enginn atvinnurekandi að fara
boða þig á fund og segja: Heyrðu, má
ekki bjóða þér hærri laun? Maður
verður að fara þarna inn, kýla hlut-
ina í gegn. Stundum er líka gott að
hugsa að maður hafi engu að tapa,
þegar maður er í svona samninga-
viðræðum. Þá tekur maður frekar
áhættu – pungurinn verður stærri,“
segir Heiðrún og hlær.
„Ég fékk þessa ráðgjöf frá karl-
manni einu sinni þegar ég var að
hugsa um framgang í starfi: Það er
enginn að fara að gefa þér neitt – þú
verður að setja kröfuna fram. Ég hef
alltaf haft þetta bakvið eyrað.“
Geirnegld við bryggjuna
Heiðrún er fædd og uppalin á Skag-
anum. Hún segir föðurfjölskyldu
sína geirneglda á bryggjunni á Akra-
nesi. Langafi hennar hóf útgerð árið
1923, afi hennar var skipstjóri og
útgerðarmaður og pabbi hennar
skipstjóri.
„Ég er alin upp í þessu sjó-
mannsumhverfi. Þannig kemur
þessi væntumþykja í garð sjávarút-
vegsins en líka að þekkja þessa hlið,
að vera fjölskylda sjómanns. Ég er
alin upp við það að pabbi er mikið
í burtu. Mamma er auðvitað algjör
nagli – hún ól upp þrjú börn og
svona helminginn af árinu var hún
eiginlega einstæð. Sjómennska er í
hjarta mínu. Maður hefur upplifað
sigra og sorg í þessu,“ segir Heiðrún,
sem man eftir því um tíu ára gömul
að hafa verið vakin að nóttu til, því
verið var að flytja föður hennar slas-
aðan í land.
„Ég horfði á hann óþekkjanlegan.
Það hafði komið brotsjór á skipið og
það gekk yfir hann gluggi í brúnni.
Þetta situr í manni, sjokkið að sjá
pabba sinn með yfir 50 spor saumuð
í andlitið. Þessa hættu leggja sjó-
menn sig í og þess vegna ber ég svo
ómælda virðingu fyrir þeim. Ég get
því alveg viðurkennt að mér fannst
sárt í þessu kjaraferli að sjá skoðanir
nokkurra í kommentakerfum um
að ég beri ekki virðingu fyrir sjó-
mönnum eða sýni þeim hroka. Mér
finnst ég hafa lagt mig fram við að
sýna öllum sjónarmiðum virðingu.
Því í hjarta mínu þykir mér ótrúlega
vænt um sjómenn. En bakgrunnur
minn kom sér vel í þessu ferli. Pabbi
var líklega minn besti ráðgjafi í
gegnum þetta. Við áttum ófá sam-
tölin í gegnum allt saman – og við
tókumst á um nokkur málefni. Frá
honum fékk ég reynslu sjómanns-
ins beint í æð. Ég held að það hafi
komið sér ótrúlega vel.“
Tvinnar saman pólitík og lögfræði
Heiðrún Lind er, eins og áður kom
fram, lögfræðingur að mennt. Hún
var meðeigandi á lögmannstofunni
LEX. Hins vegar kom að því, eftir tíu
ár, að breyta um starfsvettvang.
„Ég hugsaði, ég er búin að vera í
þessu í 10 ár, ég á 30 ár eftir á vinnu-
markaði, er ég komin hingað til að
deyja?“ segir Heiðrún, og hlær.
„Mig langaði að gera annað – og
þá eitthvað allt annað. Svo kemur
þetta starfstilboð til nokkuð óvænt.
Það má segja að ég hafi strax verið
hrifin af hugmyndinni. Ég hef verið
nokkuð dugleg við að tjá skoðanir
mínar á því hvernig samfélagi ég
vil búa í og þetta starf tvinnar því
saman tvö stór áhugamál, pólitík
og lögfræði.“
Leið ekki vel í Valhöll
Hún fann ástríðu sinni fyrir pólitík
hins vegar ekki farveg innan veggja
Valhallar.
„Ég var í stjórn Heimdallar og
bauð mig einu sinni fram til for-
manns. Svo var ég kosningastjóri
Gísla Marteins í prófkjöri, þegar
hann bauð sig fram sem oddvita í
Sjálfstæðisflokknum.
Það var örugglega eitt stærsta
prófkjör sem haldið hefur verið í
borginni og þá kynntist ég aðeins
hvernig hlutirnir virka bakvið
tjöldin. Umræðan, niðurrifið og allt
þetta skítlega við pólitík. Ég hugsaði
þá: Ég ætla aldrei að setja mig eða
fjölskyldu mína í þessar aðstæður.
Síðan hef ég, þegar hefur verið ýtt á
mig, alltaf sagt: Ég hef lítinn áhuga
á að standa á þinginu og blaðra.
Ég held að maður geti haft jafn
mikil áhrif með að tjá sig með
málefnalegum hætti opinber-
lega og hef sett minn áhuga á
pólitík í þann farveg. Margir
kollegar mínir úr lögmanns-
stétt eru mjög uppteknir af
því að halda í hlutleysið.
Þeir vilja ekki tjá skoðanir
sínar á málefnum sam-
félagsins. Mér finnst það
miður, því lögmenn geta
sannanlega lagt gott til
umræðunnar um það
hvernig lögin ættu að
vera. En þetta er auð-
vitað bara ákvörðun
hvers einstaklings og
ég virði hana. Ég vildi
hins vegar tjá skoðanir
mínar, í þeirri von að
ég geti lagt gott til sam-
félagsins og þróun þess
til lengri tíma,“ útskýrir
hún.
„Mínir viðskiptavinir
vissu þá bara hverjar mínar
skoðanir væru og ég gat
ekki skynjað að það hafi
haft áhrif á þá, hvort held-
ur þeir kæmu frá hægri
eða vinstri. Fólk treysti
því að ég ynni faglega. Ég
er þess vegna þeirrar skoð-
unar að fleiri lögmenn eigi
að tjá sig á opinberum vett-
vangi – því ef einhverjir ættu
að hafa skoðun á lögunum,
eru það þeir.“
En sérðu fyrir þér að endast í
þessu starfi? Togar lögmennsk-
an ekkert í þig aftur? „Ég er svo
nýkomin inn að ég er ekkert að
hugsa um það á þessu stigi. Ég
veit í það minnsta að ég mun
ólíklega toppa forvera minn
í LÍÚ, Kristján Ragnarsson,
sem var 37 ár í þessu starfi
– fólk mun vonandi sjá
mig hverfa af þessum
vettvangi fyrir þann
tíma,“ segir Heiðrún að
lokum, létt í bragði.
„Við konur þurfum að
eiga meira fjármagn.
En það kemur,“ segir
Heiðrún Lind Mar-
teinsdóttir um ójafna
stöðu kvenna og karla
í atvinnulífinu.
FréTTabLaðið/STEFán
Ég veit að Ég var ekki
valin í þetta starf
því Ég er kona, heldur
vegna þess að Ég er hæf
til þess. Ég efast ekki
um það í eina sekúndu.
2 5 . f e b r ú a r 2 0 1 7 L a U G a r D a G U r24 h e L G i n ∙ f r É T T a b L a ð i ð
2
5
-0
2
-2
0
1
7

0
4
:3
5
F
B
1
1
2
s
_
P
0
8
9
K
.p
1
.p
d
f
F
B
1
1
2
s
_
P
0
8
8
K
.p
1
.p
d
f
F
B
1
1
2
s
_
P
0
2
4
K
.p
1
.p
d
f
F
B
1
1
2
s
_
P
0
2
5
K
.p
1
.p
d
f
A
u
to
m
a
ti
o
n
P
la
te
r
e
m
a
k
e
:
1
C
4
F
-F
D
5
8
1
C
4
F
-F
C
1
C
1
C
4
F
-F
A
E
0
1
C
4
F
-F
9
A
4
2
7
5
X
4
0
0
.0
0
1
8
B

F
B
1
1
2
s
_
2
4
_
2
_
2
0
1
7
C
M
Y
K