Svava - 01.11.1898, Qupperneq 5

MYNDUN FJALLANNA.
197
ú austurhlið næita fjalláss, af j)ví leiðiv það, að yugri
jarðlög hafa orðið unclir þeim eldri, sem þoss utan leggj-
ast öfug ofan 'á hin, þannig, að það sein efst var verð-
ur neðst. Jafnfiamt hafa j'ms önnuv óregluleg jarðhnm
átt sér stað, og síðast héfir vatnið grafið og flutt xír 'stað
liin lausari jarðefui.
Það er auðsætt, að þessi mikli fjallaklasi hefir ekki
myndast af þrýstingi, sem upp leitar frá inuri fyigsnum
jarðar, heldur af láréttu þrýsti-afli í sjálfu jarðskurninu.
Appalaehisk u fjöllin eru engan veginn ein síus liðs,
<m þau eru lientugt sýnishorn af miklum fjölda slíkra
fjalla.
Nú var um að gera að finna það lárétta afl, sém
framleiddi þessar fjallmyudanir. Kelvin lávarður var áð-
ur búinu að benda á hve ólíklegt það væri, að inuan í
jörðunni væri nokkurt bráðið ofui, og þótt það væri til,
færði hann sterkar lfkur fyrir því, að það hefði engin
áhrif liaft á myndun fjalla. Það er athugandi, að jafnvel
hin hæðstu fjöll eru í hlutfalli við stærð iinaitarins að eius
smá örður, sem hefjast lítið eitt yíir haflflötinn. A hnatt-
líkani því, sem Elisée Reclu3 er uú að búa til, og sem er
120 fet í þvermál, verða hæstu fjalltoppar knappur þuml-
ungur að hlutfallslegri hæð,— Pic du Midi ekki fuliur
þriðjungur þumlungs.