Svava - 01.11.1898, Page 15

HIN HÉTTA OG IIIN BANGA MISS DALTON. 207
snéri hún liöfðimi að honum og leit ú hann, svo augu
þeirra mættust.
Án þess að vita heinlínis af því, rétti hún honum
hendina, eins og hjðjandi, og þegar Eiríkur sá það,
tók hann í liendi hennar.
’Hver eruð þér?‘ spurði hún í veiknm róm.
’Ég heiti Brentwood—Eiríkur Breutwood', svaraði
liann brosandi og tók þéttara um hendi hennar, eins og
hann væri hræddur nm að hún mundi draga hana til
sín aftur.
’Brentwood — Ejríkur Brentwood', endurtók hún
með hægð. ‘Jií, ég var húin að gleyrna því. Hún útti
oinn son, sagði mamma mín. 0, ég er svo magnþrota.
hg get ekki gengið lengra. Á ég að deyja úti í þeasu
óveðri? Ó, Inez, Inez ! Hvers vegna vildir þú íþyngja
súlu þinni moð glæp fyrir þessa í'áu dollara, þrátt fyrir
Velvild þácr ég hafði sýnt þér? Ef þú hefðir verið vin-
slúlka mín, þá væri ég ekki lokuðinni í þoasu lierhergi.
‘Æ‘, sagði hún, ávalt hvíslandi, ‘ég vildi að þetta
héldi nú þyngd minni. Verið þér sæl!, læknir. Hær
ætli ég geti horgað yður alla yðar velvild og umönnun.
Jæ-ja, svo .þér ætlið til Brentwood? Þér frelsuðuð líf
tuitt, en samt felli ég mig ekki við yður‘.
Hún lokaði augunum nokkur augnahlik.