Svava - 01.12.1899, Blaðsíða 9

SVAVA
249
IV, 1, \
hreppnr. Hann er harðlen lur og smdinn í rót niður
obi sig, en uppi 1 lil.. num j ðv gurii.n myldinn og
malaiborin>\ Þær eru víða víði vaxtnar og lyng’ gró-
nar, surustaða: lig ., Llásnir ntelar og gulmórauð moldar-
flög milli Jteirra stcðva, sein gróðurinn hefir varðveitt
fyrir auðniuni. Hingtð otr 1> ngað standa gildvaxnav
Bpvek 'feyskjur frain úr ntoldftthörðunum, sem vitna þeg-
jandi utn horfna blómaöhl stó.vaxiima bitkiskóga og
þrotna sæld.
Langfdalur bakaði sig í sólskininu og tók jöfuum
1 'n 'mn móti hafiænuuni og niorgunsv. lanunt ofan af
óræfunum, sem beygði stráin í daliuttn tg ýfði yíirborð
fjarðarins þvert á móti því, sem hafgolan geröi.
Hafrænan ónáðaði valllendisgróðann dag eftir dag
°g sóiin b'reiskti hann og brendi uiður að rótum.
Þurkurinn hafði drotnað yfir landinu allan seinni
Iduta maí'mánaðar. Nú var júní genginu í garð, án
þess að haun hefði einu svaladrykk handa skorpnuðum
vörum jurtanna.
Bændurnir 'höfðu vonað að sprettutíðin batnaði með
s<5Utöðunum. En sú von brást; þ.ið varð ekki séð, að
hún vissi, að sumar-sólhvörf væru til.