Svava - 01.12.1899, Blaðsíða 18

258
SVAVA
TTr f*
fyrsta daginn. Kg er hféedd um, aí) ]».< fáii
á handlegginn undan oríiuu11.
„Það getur nú verið ; en það er !í..
á morguu, og þá sef ég úr mér lúrinu. ia- ... .t .
oun þá stundarkorn, því að nú f.ua suúiu að dignú og
stælast'1.
,,En ætlarðu þá ekki að lcoma heim og fá þúr vretn-
spón1“
„Nei, þú verð ég stirðari víð- slúttinn. Ldltn k
ana fara að hátta, en sendu'iíonna litla ...
ruér að drekkaog segðu houum að hala meö »é
höft á hestana; ég Jæt haau flytja þá um íeið ug ■ ■ -
rokur af kvíunum’1.
Konan játaði þessu, strauk hárið frá tvííita eau> ■
veðurbitna og sueri svo heini á leið; eu Páil voiUn ... 1
að stráuuum. Ilann siö í liálfskærum undan brt ckuntu
og tók furðu-lireint úr ljáfariuu.
Sólin gekk í Jratið og uáttfallið k-jin á stráiu. Þau
réttu sig uþg og drukku í sig döggina með sínum ör-
sináu, þorstlátu munnum, en styrkur þeirra og fyrirferð
óx á skamri stundu um helming.
En þá voru þau dærnd til dauða.
Sláttumaðurinn vingsaði sér, álútur í mjöðmuuum,