Svava - 01.12.1899, Qupperneq 20

260
[IV. 6.
SVAVA
Þeir gengu upp á tiSuji.ðurÍBD um kvvYs S -i:.,-
konum, og virtu fyrir sér, kvernig láu-ð u.cs u,-p fyi-ir
rtorruum og snjóviitni ofun af heiöinai.
„Eru nokkur varnarráð við þesauni íjandar ' apuið.
Páll.
Gunnar lcit eftir jaðrinum og sagði: „Þrírifað í þrí-
stýft og þrettáu hvatrifur; mér sýnist markiö glögf'.
Hann tók út úr sér tóbakspípu, soin bann royiUi, ihís
löngum reyk út í buskann og spýtti munnvatmnu ni ...
í moldina. —„Þið ættuð að flytja túniö uiður á gruiul-
ina".
„Já, það hefir mér líka stundnm komið í hug. ' • V;
Páll, „en það er ekki hiaupið að því‘ú
Þeir byrjuðu að slá um náttmáialoytiö og voru oú
ir með væna_skák þegar Páll betri kom heim úr ■
staðuum; hann slangraði á hestiuum, bar höfuðið
lamalega og lygndi syfjuðum augum yiir slægjujj......
svaf og hvíldi sig í tvo sólarhring i. Þríðj i d
til uð lagfæra amboðin, því að öll voru þ m í reií * ,
var hann.þd hagur maður á tré og jirn. By;jrðí
svo á túainn fimtudaginn þegár þrottáu v:ku. ; ■
sumri. Þá var sigið & seinni hlatann fyrir hin:i :• og 1,1
ið að hirða þanu hluta töðunnar, sem sleginn ■
næturnar þrjár. Kona Páls verra hirti um ioOn.j.., u=;nnt