Svava - 01.12.1899, Blaðsíða 26

266
SVAVA
[IV, 6.
verið liafði meðan umveuningav bleytunnav sveimaðu v'
lausiv yfiv landinu. Övlítiil hoiðiíkjuljóvi sást í no;
vestvinu. Ed einhvev hulin höud dvó skýaskövina fyviv
hann að vövmu spovi.
.Búvevkaveykinn lagði snemma upp úv eldhússtvomp-
um bæanna þeunan movgun. Háiv, þváðbeiniv stv.ók
stigu upp úv hvevjum stvompi og huvfu upp i skýin. Eót
uv og fit vav uppi í endilöngum dalnura. Smalavni'
voru veknir á fætuv fyviv allav aldivjmeð þvútiu augu.
svo mjöltum og búsmalajyvði komið fvá fyvvi eu vand.
vav til. Hestav vovu keyvðiv úv iiögum heim með huiid-
um og 3vipum og atvokkbulluvnav tóku að busla í vjóm-
anum fyviv miðjan movguu, með meivi hvaða og lcvafti, ei'
þeim vav títt og eiginlegt. Það þótti auðsætt, að hey-
þuvkinum yrði ekki fyviv að fara þanu dagiun, og hugðu
því fiestir til favavinnav með óðfúsum huga.
Betvi-Páll í Bvekku vav einn þeivva, sem teygði upp
um sig spavibvækuvnav þeunau movgun. Þegav bænd-
uvniv komu út utn morguninn og sáu til veðuvs, spuvoi
sá ,,betvi“ þann hinn „vevva“, bvoit bann ætlaði ekki að
týgja sig til favav.
Páil vevri skimaði um loftið og stöðvaði athyglin^
við gluggann í novðvestvinu, sem ýmist dvó frá eða fy1'11-
Ilann kvaðst mundi heima sitja og hvevgi fava.