Svava - 01.03.1904, Blaðsíða 24

3j5jl
i,S 1 ílvt oi' vesnlt stœuínati’, tólc Atice til orða og v,ék
máli til Walters. „Hvað sjálfa mig snertir, þá rnundi
eg hvorki þiggja heimboð hans né gefa heimsóknum
lians nokkurn gíiúm —• ekki veitu honum áheyrn.
Sá. maður, sem þannig reynir að troða sér inn í samkvæm-
islíf aðalsfólksins, hiytur að missa virðingu manns, hversu
miklum auðæfum sem liaan heíir að ausa út og hversu
mikill hæfileikamaður, sem liann er. Stöðuskifting verð-
ur að eiga sér stað í þjóðfélnginu, og hiu misnmnaijdi
skifting að mynda heild.út af fyrir sig. Mér væ.ri ómögu-
legt að umgangast ótígið fólk. Stéttarmismun,ur verðu.r uð,
eiga sér. stað’.
„Þér hafið þó tekið í faðm yður förukonubarn.’, svar-.
aði Walter.
„Það kenrur þessu atriði ekkert við. — Aldrei.
verður yður unt að skilja niig! — Væri eg í sporum
þessa verksmiðjueiganda,. mund.i eg, eftir mínum hugsun-
arhætli, vora of stæriiát til þess, að vera að troða mér,
inn á fólk, sem ekki vildi líta vjð mér. Sömuleiðis
væri mér ómögulegt að gjöra svo lítið úr sjáifri mér, að
k.aupa gamlar myndir á söluþingum; segja svo að þær
væru af ættfeðium mínum. Slíkt áliti eg hégómlegt.
Eg innndi, í spovum þessa manus, velja mér þá stöðu í,
félagsljliuu, sem samsvaraði mér. þeir sem mgttu. nokk-