Svava - 01.03.1904, Blaðsíða 46

mikla tnynd -of þjððernistilfinning, œttjáí'ðarást og sjálf*-
stæðis-biuáttu forfeðranna, og reynir nieð því siguraíii,
uð >leiðíi atbygli þjððarinnar að þeim skilýrðum, sem
frámtíð h'ennar, sem sjálfstæð • og starfandi þjóö, geti
bygst á.
Í?að er bæði fróðlegt og skemtilegt að lesa rit Jóns
sagnfræðings, fyrir alla þá, sem meta nokkurs fornísienzk-
iir bókmeutir, sem eg dreg eugiiu efa á, að hver sannm’
ísiendingUr muni gjöra. Föruu sðguritin okkar, er sú
fræðilind, sem aldrei verður ausin upp. Þau opna fyrir
oss viðáttumikiuu sjóndöildarhriug. Þ.ui fela í sér göfug-
av og háleitat' hugsnuir, sem er nmrgfalt heilbrigðari
andleg fœöa, eu margt af því, som nútiðin leiðiv frani.
Hversu margfalt heiibrigðara fóður fyrir ungliuga vora,
Vsör-i ekki. að lesa fornu fræðiritin okkarj kýnnast hugs-
unnrlífi forfeðrannti og taka sér til fyrirmyndar, það sem
er fttgurt og göfugt í fari þeirra, heldur en að gleypa í
sig íillnn þitnn óhr.oða, sem sum blöð bera á borð fyrir
lesendur sína. Eintóman hringlanda og stefnulausan
vaðal. Sem hnfti eett séo það markmið, að uíða alfc, sem
cðrum er heilagt. Eeyua að sýkja hið andlega Jíf ein-
stakliugsins með akrœpulegri litmyad tvf trúavstefuu sinui
og félægsku (socialism).
„ídenelit þjóðerni’’ ættu sem flostir landar hér vestra