Svava - 01.03.1904, Blaðsíða 30

370
iseinkunn einnar persönu, tneð því að komast eftir, hvet'
blótii heuni þýki fegurst V
„Nei', svfvraði "Walter, ,,af þeirri ástæðu, uð átján af
tuttugu mundu kjósa rósiua oða lilju.na tVam yfir önnur
blóm. Eu lyudiseinkunnir átjáu þersóua niuudi verða
mjög misnuiuaudi. Þuð or þess vegua álit mitt, að ekki
só uiögulegt að taka niark á slíku. Hvert er uppáhalds
blóm yðar, lafði Aliee?'
„Samkvæmt ályktuu yðar’, svaraði hún umhugsunar-
laust,’ ætti egað vera eiu af þessum tuttugu,er þætti“]iljau'
oða „íósiu’ fegurst, eu það er nú ekki tiifelli með mig.
Hi/acinth þyki mér fagurt blóni, eu daphne tek eg langt
um framar. Nafuið er bæði fallegt og skáldlegt, og svo
er það yudisfagurt blóm’.*
Þagar lafði Aiioe kom til ntorguuverðar uæsta morg-
un, lá á borðiuu, þar sem húu var vöa að sitja, blómvöud-
ur úr livítum, l'ögrum og ilmandi daphueblúrnum, hin
legurstu er húu háfði sóð. JN'ú íendi húa gruri t hverj-
Sagt er, að Apollon bafi felt ást til landvættar þeirrar, er
Daphne hét, en landvætturin hét á Sevs í nauðum sínum,.
og breytti bann henni í larvið, til að koma henni undan
liöndum Apollons. Daphne merkir pví lárvið.
Hýakinþos var unáðsíágur yngissveinn, og voru miklar
ástir'þeirra Apollons. Eitt sinn erþeir voru að skemta sér að
tötlukasti, greixv Sefýros töfluna og keyrði bana fyrir afbrýðis
sakir í liöfuð sveinsins og lét hann líf sitt; en af blóði hans-
spratt upp blórn eitt er „hyacinth” nefnist. Þýð.