Svava - 01.03.1904, Blaðsíða 27

367
í Kjfr.um síhutii frammi fyvir allra augum. Þarna stóðn
þau skjiílfandi af fcinvni nokkur auguablik. Ovinur Siv
Johns liatði ímyndað sÓr, að honum inundi jykja minkun
að kannast við foreldra sína framnú fyrir þessu stór-
menni; mundi láta vísa þeim út úr salnum, svo ekki
kíemist upp, hver þau væru. En lronum skjátlaðist.
Stundarkorn lrorfði Sir Jolm llissa á þau, síðan reis hann
•úr sæti sínu, gekk til móður sinnar og kysti lraua aðuð-
iega en íétti hendina aö föður sínum. „Þið eru lijartan-
]ega velkomin !” sagði hann og leiddi þau sitt við hvora
hlið ino að háhorðinu og mœlti til gesta sinna: „Herrar
mínir og frú ! leyfir mér að leiða fram fyrir yður föður
minn og móður. Þeim á eg mikið að launa, og eg elska
þau af djúpi hjarta míus. Sé nokkur hér staddur, sera
álítur það rýra gildi mitt, að eg er af fátækum foreldrum
korninu, þá er mér ijúft að hafaþannhinn sama undan-
þeginn viuskap mínum”. Um leið settist hann í sæti sitt.
Greifafrúin rýmdi fyrir móður hans, en barúnsfrúin þok-
aði fyrir föður lians. Gestirnir lofuðu allir framkomu
Sir Johns, og tókuníéð mestu ánægju hina aldurhmgnu
foreldra haus í sainueyti sitt’.
Hann var reglulegt göfúgmeuui’, varð Audley lávarði
að orði.
Walter var iiugsi. Honum fiug í hug, livornig fara