Morgunblaðið - 31.05.2017, Qupperneq 69

MINNINGAR 69
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 31. MAÍ 2017
✝ HallgerðurPálsdóttir
fæddist á Akureyri
5. október 1927.
Hún lést á Vífils-
stöðum 24. maí
2017.
Foreldrar henn-
ar voru Páll Anton
Þóroddsson, f. 16.8.
1898, d. 20.5. 1978,
og Elín Anna
Björnsdóttir, f.
10.8. 1894, d. 30.8. 1983. Þau
giftu sig 22.10. 1926.
Hallgerður giftist 1.10. 1949
Halldóri Brynjólfi Stefánssyni,
f. 3.3. 1927. Foreldrar hans
voru Stefán Halldórsson, f. 9.6.
1903, d. 25.3. 1997, og Ástríður
Þorgeirsdóttir, f. 20.9. 1908, d.
28.6. 1929. Börn Hallgerðar og
Halldórs eru: 1) Páll, f. 4.8.
1950, maki Sólveig Ásgríms-
dóttir, f. 30.1. 1947. Dóttir
Anna Rut, f. 16.8. 1987. b) Ásta
Ýrr, f. 16.8. 1987, sambýlis-
maður Kári Logason, eiga þau
þrjú börn. c) Herdís, f. 27.4.
1992, sambýlismaður Pétur
Andri Dam, eiga þau einn son.
d) Halldór, f. 27.4. 1992, unn-
usta Ásdís Nína Magnúsdóttir.
4) Ólöf Eir, f. 4.9. 1969, maki
Jenni Guðjón Clausen, f. 27.2.
1960. Börn þeirra eru: a) Ólafur
Þór f. 24.7. 1994, sambýliskona
Agnes Líf Höskuldsdóttir. b)
Axel, f. 28.7. 1998. c) Stefán
Páll, f. 24.12. 2005.
Hallgerður var á þriðja ári
þegar fjölskyldan flutti til
Reykjavíkur. Þar bjó hún
lengstum og þar var starfsvett-
vangur hennar. Hún lauk versl-
unarprófi frá Verzlunarskóla
Íslands 1946. Að námi loknu
vann hún nokkur ár við skrif-
stofustörf. Eftir rúmlega tíu ára
hlé frá launavinnu tók hún upp
þráðinn aftur. Síðast og lengst
vann hún í bókabúð Máls og
menningar.
Útför Hallgerðar verður frá
Háteigskirkju í dag, 31. maí
2017, og hefst athöfnin klukkan
13.
þeirra er Hall-
gerður, f. 29.8.
1974, sambýlis-
maður Peter Rud-
dock, hún á tvö
börn. 2) Ásta, f. 6.3.
1955, maki Einar
Erlendsson, f. 15.5.
1954. Börn þeirra
eru: a) Margrét
Rós, f. 19.2. 1975,
sambýlismaður
Aðalsteinn Bjarna-
son, hún á þrjár dætur. b) Edda
Ýrr, f. 7.3. 1983, sambýlismaður
Róbert Freyr Jóhannsson, þau
eiga þrjú börn. c) Brynja, f.
15.10. 1986, sambýlismaður Sig-
urður Marcus Guðmundsson,
eiga þau tvo syni. d) Íris, f. 23.1.
1993, sambýlismaður Steinar
Haraldsson. 3) Elín Ýrr, f. 22.6.
1958, maki Kristján M. Bald-
ursson, f. 6.12. 1955, d.
24.6.2016. Börn þeirra eru: a)
Hallgerður tengdamóðir mín
var einkadóttir foreldra sinna og
augasteinn þeirra. Hún naut
mikillar umhyggju og foreldrar
hennar lögðu áherslu á að hún
fengi gott veganesti út í lífið, þar
skipti menntunin miklu máli.
Hallgerður var mjög góðum gáf-
um gædd og gekk vel í barna-
skóla og síðan fór hún í Verzl-
unarskólann og lauk
verslunarprófi. Hún var alin upp
á heimili sem mótaðist af baráttu
verkafólks en foreldrar hennar
voru virk í þeirri baráttu.
Bernskuheimili hennar var einn-
ig menningarheimili þar sem
bókmenntir og listir voru í önd-
vegi.
Hvort tveggja fylgdi henni til
æviloka. Vakandi áhugi á þjóð-
félagsmálum, en hún fylgdist
fram undir það síðasta með um-
ræðum um þjóðfélagsmál, en
einnig menningaráhugi. Hall-
gerður las mikið og var alæta á
bókmenntir. Hún sótti tónleika
sinfóníunnar fram undir það síð-
asta og hafði mjög mikla ánægju
af þeim.
Gerða hélt lengst af stórt
heimili. Þau hjónin áttu fjögur
börn og auk þess var föðurbróðir
og fóstri Halldórs heimilismaður
þar til hann féll frá. Hún vann
jafnframt mikið utan heimilis,
lengst af í bókabúð Máls og
menningar.
Gerða var mikil fjölskyldu-
kona og leið aldrei betur en þeg-
ar hún hafði sem flesta úr fjöl-
skyldunni hjá sér. Fjölskyldan,
sem var fámenn, þegar ég kynnt-
ist Gerðu, hefur vaxið og nú þeg-
ar hún kveður eru afkomendur
orðnir 30. Hún sinnti öllu sínu
fólki vel og var mikill vinur vina
sinna. Hún hafði yndi af því að
hitta fólk og var alltaf tilbúin til
að koma í samkvæmi. Sömuleiðis
naut hún þess að taka á móti
gestum og þó að hún ætti erfitt
með matargerð og bakstur á síð-
ustu árum þá lagði hún áherslu á
að eiga veitingar bæði fyrir börn
og fullorðna.
Gerða hafði mikinn áhuga á að
ferðast og meðan Halldór lifði og
hafði heilsu höfðu þau gaman af
því að fara saman til útlanda ann-
aðhvort ein eða með fjölskyld-
unni eða vinum. Þetta gátu verið
langar ferðir eins og ferð þar sem
þau fóru með einn ungling og
fjóra af eldri kynslóðinni til Bret-
lands, Frakklands Þýskalands og
Danmerkur og tók sú ferð nokkr-
ar vikur. Eftir að Halldór féll frá
hélt Gerða áfram að ferðast og
nú einkum með dætrum sínum.
Hún hafði líka ánægju af því að
ferðast innanlands, svo sem að
fara yfir helgi í sumarbústað.
Það sem ég tók fyrst eftir í fari
Gerðu var óbrigðul smekkvísi og
snyrtimennska. Hún hafði næmt
auga fyrir samræmi, hvort held-
ur um var að ræða fyrirkomulag
á heimilinu eða í klæðaburði. Þar
voru þau hjón mjög samtaka.
Annað sem einkenndi Gerðu var
hvað hún var skipulögð í öllu
enda nauðsynlegt til að sam-
ræma rekstur á stóru heimili og
jafnfram að vinna utan heimilis.
Hún var praktísk og átti auð-
velt með að greina kjarna hvers
máls og þar sem hún var vel máli
farin gat hún komið honum til
skila í einni setningu. Þannig gat
hún oft með fáum orðum kippt
hátimbruðum skýjaborgum nið-
ur á jörðina.
Hallgerður tengdamóðir mín
var glæsileg og merkileg kona.
Hún sagði sjálf að hún hefði átt
gott líf og var sátt við að kveðja
þegar þar að kom.
Sólveig Ásgrímsdóttir.
Elsku amma Gerða, það er
sárt að þurfa að kveðja en jafn-
framt gott að vita af þér hjá afa
Dóra í Sumarlandinu þar sem þið
getið notið þess að vera saman á
ný. Sunnudagskaffið hjá ömmu
Gerðu var fastur punktur í lífi
okkar allra og það er erfitt að
hugsa til þess að þau kaffiboð
verða aldrei aftur með þér, elsku
amma. Amma Gerða var samein-
ingartákn fjölskyldunnar, það
var hvergi notalegra en að koma
til ömmu og eiga gæðastundir
með frænkum og frændum þar
sem öll heimsins vandamál voru
rædd í þaula. Kaffi og eitthvað
gott með því var ávallt á boðstól-
um og var ömmu annt um að allir
fengju nóg. Ritzkex, brauðbollur,
túnfisksalat, ostar, sulta, lifr-
akæfa, súrar gúrkur og namm-
iskúffan vinsæla var alltaf á sín-
um stað. Amma Gerða var
einstök kona, hún hafði sterkar
skoðanir á hlutunum en það var
alltaf hægt að leita til hennar
sama hvað bjátaði á og var hún
einstaklega góður hlustandi. Hún
átti það til að hneykslast dálítið
en það var aldrei langt í húm-
orinn hjá ömmu og með henni
voru ófá hlátursköstin tekin. Við
systurnar áttum allar okkar sér-
stöku stundir í eldhúsinu hjá
ömmu, en þar var hægt að ræða
allt milli himins og jarðar. Ömmu
þótti ofboðslega gott að hafa fólk-
ið sitt hjá sér og voru börn,
barnabörn og barnabarnabörn
ávallt velkomin í heimsókn.
Elsku amma Gerða, við eigum
eftir að sakna þín óendanlega en
fallegar minningar eiga eftir að
hlýja okkur um hjartarætur í
ókominni framtíð.
Margrét Rós, Edda Ýrr,
Brynja og Íris.
Elsku besta amma okkar.
Söknuðurinn er mikill og við ósk-
um þess að við gætum knúsað þig
einu sinni enn, við vitum þó að
núna ert þú komin á betri stað, til
afa Dóra. Það er erfitt að kyngja
því að þú sért farin en svona er
víst lífsins gangur. Minningarnar
eru ótalmargar og allar eru þær
góðar, við sækjum í þær þegar
okkur líður illa og tölum saman
um hvað þú varst alltaf góð við
okkur. Við eigum það allir sam-
eiginlegt að hafa spilað spil við
þig og þú leyfðir okkur alltaf að
vinna svo þú værir nú ekki með
fýlupúka í heimsókn. Þú leyfðir
manni alltaf að telja klinkið í
glerkrukkunni þegar maður kom
til þín og afa þó að það hafi
kannski fækkað tveim til þrem
hundraðköllum, þér var alveg
sama. Það var alltaf hægt að
koma til þín og ræða málin og
nammiskúffan í Lautasmáranum
alltaf opin og nóg til. Við gleym-
um líka aldrei gönguferðinni
góðu í Skipholti þegar við löbb-
uðum á sunnudögum með þér og
afa upp fyrir gamla sjómanna-
skólann og beinustu leið í bak-
aríið og aftur heim, seinna um
daginn var svo farið í bíltúr niður
á höfn og skipin skoðuð, afi kom
alltaf með fróðlegar upplýsingar
um skipin en maður var kannski
ekki nógu duglegur að hlusta því
maður fékk alltaf ís og hann var
aðeins meira spennandi þá.
Sunnudagskaffið verður okkur
alltaf minnisstætt en þá hittist
hele familien, borðaði gott brauð-
meti og ræddi hitt og þetta en
þegar samræðurnar voru komn-
ar út í eitthvað agalega óspenn-
andi þá fórum við barnabörnin
bara inn í herbergi að horfa á
sjónkann. Þetta var eitt af því
sem þú og afi gerðuð svo vel, þið
hélduð allri fjölskyldunni svo vel
saman og elskuðuð bara að fá
okkur í heimsókn. Við lofum
samt að halda áfram að vera dug-
leg að hittast á sunnudögum og
fá okkur sunnudagskaffi. Við
söknum þín alveg rosalega mikið
elsku amma okkar. Við elskum
þig.
Ólafur Þór, Axel og
Stefán Páll.
Hún amma Gerða er dáin.
Heilsu hennar hafði hrakað
smám saman og undir það síð-
asta var hún orðin ansi lúin og
þreytt. Það er okkur syst-
kinunum huggun að hugsa til
þess að amma átti að baki langt
og gæfuríkt lífshlaup og var södd
lífdaga. Við systkinin eigum eftir
að sakna hennar mikið. Á þessari
stundu koma upp í hugann
ógrynnin öll af minningum um
góðar samverustundir.
Þegar við vorum lítil var það
toppurinn að fá að gista hjá afa
og ömmu. Við fengum að ráða
matseðlinum og var alltaf það
sama valið, grillaður kjúklingur,
því okkur fannst grillofninn því-
líkt undratæki og gaman að horfa
á.
Einna sterkastar eru minning-
arnar um kaffiboðin hjá ömmu og
afa sem haldin voru af mikilli
festu nánast óslitið á hverjum
sunnudegi frá því við munum eft-
ir okkur. Fyrst í Skipholtinu og
síðar í Lautasmáranum. Segja
má að þessi kaffiboð hafi verið
ákveðin kjölfesta í fjölskyldunni
og gerðu það að verkum að sam-
gangur og tengsl innan fjölskyld-
unnar hafa alla tíð verið sterk og
erum við afar þakklát fyrir það.
Um það leyti þegar Anna og
Ásta komust á unglingsaldur
voru þær sendar í vist í Skipholt-
ið einu sinni í viku undir því yf-
irskini að aðstoða ömmu við þrif
og kannski læra einhver handtök
í leiðinni. Þrátt fyrir að verkefnin
væru misskemmtileg að mati
systranna og að þau hafi vissu-
lega legið misvel fyrir þeim lifir
þetta tímabil ljóslifandi í minn-
ingunni enda einkenndist það
miklu frekar af hlýlegum og inni-
haldsríkum samverustundum
með ömmu og afa en skúringum
og skrúbbi.
Dísa og amma Gerða áttu al-
veg sérstakt samband og mætti
Dísa til ömmu með mat að
minnsta kosti einu sinni í viku og
yfir matnum var mikið spjallað
og hlegið. Þessar samverustund-
ir voru þeim báðum jafndýrmæt-
ar.
Það var alltaf notalegt að
koma í heimsókn til ömmu
Gerðu. Eftir að við systkinin
komumst til vits og ára má segja
að heimsóknirnar til ömmu hafi
einkum einkennst af löngum og
innihaldsríkum samtölum við
eldhúsborðið um allt milli himins
og jarðar. Það var nánast sama
hvort umræðuefnið væri af per-
sónulegum toga eða lyti að mál-
efnum líðandi stundar, aldrei
komum við að tómum kofunum.
En amma fylgdist alla tíð vel með
því sem var að gerast í samfélag-
inu og sat aldrei á skoðunum sín-
um og hún elskaði að horfa á
stjórnmálaumræðuþætti í sjón-
varpinu, sérstaklega þegar tekist
var á.
Amma Gerða var líka einstak-
lega skilningsrík og manni fannst
maður alltaf geta talað við hana
um hlutina umbúðalaust. Þó að
heilsu ömmu hafi hrakað mikið
hafði hún líka einstakt lag á að
sjá spaugilegu hliðarnar á flestu,
jafnvel undir það allra síðasta og
gerði hún óspart grín að sjálfri
sér. Við söknum hennar sárt og
minning hennar mun lifa með
okkur.
Anna Rut, Ásta Ýrr,
Herdís og Halldór.
Hallgerður
Pálsdóttir
Nú fylgjum við
samstarfsmanni
okkar, Guðmundi
Guðmundssyni, síðasta spölinn
í þessari jarðvist, eftir farsælt
samstarf síðustu misseri. Guð-
mundur kom til starfa við Há-
skólann á Hólum fyrir rétt
tæpu ári og sinnti umsjón með
fasteignum og ásýnd Hólastað-
ar. Í starfi Gumma Línu fólst
mikið samneyti við fólk og þar
komu mannkostir hans berlega
í ljós. Horfðum við til þess að
fá að njóta þeirrar nærveru
næstu árin án þess að nokkurn
skugga bæri á, en raunin varð
önnur og við erum harkalega
minnt á að enginn veit sína æv-
ina fyrr en öll er.
Það er ekki svo að skilja að
Gummi Línu hafi verið fyrir-
ferðarmikill og plássfrekur á
vinnustaðnum, síður en svo,
nærvera hans einkenndist af
hógværð og einstakri ljúf-
mennsku sem var krydduð með
glettni svo af honum geislaði.
Áreynslulaust fékk hann sam-
ferðafólk sitt til að sjá broslegu
hliðar málanna, án þess að rýra
gildi umræðunnar. Hann var og
þeim mannkostum gæddur að
hallmæla aldrei öðrum, sem er
orðið fáheyrt á tímum þegar
neikvætt umtal virðist vera list
í íslensku samfélagi. Já, Gummi
Línu var hvers manns hugljúfi
og tók öllum eins og þeir voru
klæddir og við munum varð-
veita minninguna um góðan
dreng í hugum okkar. Meðan
minningin lifir, þá lifir hann
með okkur í hugskoti og anda
og auðgar okkar líf.
Björtustu brosin komu á
andlit Gumma Línu þegar talið
barst að veiði, en í lax- og sil-
ungsveiði var hann ríkur af
reynslu. Í frásögnum af veiði-
ferðum var, líkt og í öðru,
fjallað um viðfangsefnið af
Guðmundur
Guðmundsson
✝ GuðmundurGuðmundsson
fæddist 2. ágúst
1960. Hann lést 15.
maí 2017.
Útför Guð-
mundar fór fram
30. maí 2017.
næmni og virðingu
og við sem á hlýdd-
um fengum á til-
finninguna að hann
væri eitt með land-
inu. Til veiða fór
hann til að njóta
enda heyrðist hann
aldrei greina frá
aflasögum, í þess
stað dásamaði
hann náttúruna og
Vatnsdalsá þekkti
hann eins og handarbakið á
sér.
Um leið og við þökkum ein-
staklega dagfarsprúðum manni
samfylgdina og öll hans góðu
verk vottum við dóttur hans,
Söndru Hlín Guðmundsdóttur,
og öðrum aðstandendum okkar
dýpstu samúð. Minningin um
einstakt ljúfmenni lifir.
Fyrir hönd starfsmanna Há-
skólans á Hólum,
Erla Björk Örnólfs-
dóttir, rektor.
Þar sem englarnir syngja sefur þú
sefur í djúpinu væra.
Við hin sem lifum, lifum í trú
að ljósið bjarta skæra
veki þig með sól að morgni.
Drottinn minn faðir lífsins ljós
lát náð þína skína svo blíða.
Minn styrkur þú ert mín lífsins rós
tak burt minn myrka kvíða.
Þú vekur hann með sól að morgni.
Faðir minn láttu lífsins sól
lýsa upp sorgmætt hjarta.
Hjá þér ég finn frið og skjól.
Láttu svo ljósið þitt bjarta
vekja hann með sól að morgni.
Drottinn minn réttu sorgmæddri sál
svala líknarhönd
og slökk þú hjartans harmabál
slít sundur dauðans bönd.
Svo vaknar hann með sól að morgni.
Farðu í friði vinur minn kær
faðirinn mun þig geyma.
Um aldur og ævi þú verður mér nær
aldrei ég skal þér gleyma.
Svo vöknum við með sól að morgni.
(Bubbi Morthens)
Hvíl í friði, kæri vinur.
Frímann.
Frímann & hálfdán
Útfararþjónusta
Frímann
897 2468
Hálfdán
898 5765
Ólöf
898 3075
Sími: 565 9775
www.uth.is
uth@uth.is
Cadillac 2017
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir, afi og langafi,
ÞORSTEINN ÓSKARSSON
skipstjóri,
Heiðarhrauni 33B,
Grindavík,
lést á gjörgæsludeild Landspítalans
Fossvogi fimmtudaginn 25. maí.
Útförin fer fram frá Grindavíkurkirkju laugardaginn 3. júní
klukkan 13.
Hrönn Águstsdóttir
Ólafía Kristín Þorsteinsd. Jóhann B. Elíasson
Salbjörg Júlía Þorsteinsd. Magnús Már Jakobsson
Brynjar Davíð Þorsteinsson Natalie Anne Pearce
barnabörn og langafabörn
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi og
sonur,
SÆVAR MÁR GARÐARSSON,
Vatnsnesvegi 27,
Reykjanesbæ,
lést miðvikudaginn 24. maí á Land-
spítalanum við Hringbraut.
Útför hans fer fram frá Keflavíkurkirkju föstudaginn 2. júní
klukkan 13. Blóm og kransar er vinsamlegast afþakkað en þeim
sem vilja minnast hans er bent á Landspítalann við Hringbraut.
Jóhann Sævarsson Sigríður Tinna Árnadóttir
Helena Sævarsdóttir Ágúst Svavar Hrólfsson
Sævar Freyr, Hrafnar Snær, Hrólfur Jóhann
Elsa Lilja Eyjólfsdóttir