Hlynur - 15.12.1957, Side 23

Aldarf j órðungur
í Austurstræti
Rœtt við Karl Bender, deildarstjóra
hjá SIS-Austurstrœti.
Heyrðu, nú skal ég aldeilis gefa þér
gott Bragakaffi, maður. — Gjör þér
svo vei, hérna er eldhúsið og hér er
blessaður sopinn.
Þakka þér fyrir, nei enga mjólk, þá
fer bæði maginn og hjartað í bölvað
ólag, ekki dugir það.
Ertu að segja satt? Mér finnst það
bezt með mjólk, að ég nefni nú ekki
rjóma. ,
Svo við förum nú frá kaffinu, þótt
við höldum áfram að drekka það, og'
snúum okkur að vefnaðarvörunni.
Hefir þú ætíð starfað eingöngu við
vefnaðarvörur?
Nei, ég hóf fyrst störf hjá Sam-
einuðu verzlununum á Eskifirði og
I var þcr í 9 ár. Þar fékkst allt til
heimilisins hvort sem það voru barna-
sokkar eða kol, og allt þar á milli.
Kaupið segirðu, o, það þætti ekki hátt
á okkar tíma mælikvarða. Eg fékk
ekkert kaup fyrsta árið, hafði frítt
fæði og húsnæði, en taldist vera náms-
maður, Þannig var það í þá daga. Ar-
ið eftir fékk ég 33 krónur á mánuði
og komst hæst upp í 66 á því 9 ára
tímabili, sem ég starfaði þar.
Þótti það ekki virðingarmikil staða
að vera innanbúðar í þá daga?
Svona eins og gengur og gerist enn
í dag. Fólkið leit svo sem ekkert sér-
staklega upp til mcnns, þetta var starf
eins og hvað annað. En það var létt
yfir öllu og andinn góður. Og það voru
til sölumenn þá, ekki síður en nú, það
máttu vita. Aldrei gleymi ég honum
Bernburg, sem síðar varð hljómsveit-
arstjóri hér í Reykjavík. Hann var
með mér hjá Sameinuðu verzlununum
á Eskifirði og tók starfið alvarlega
eins og menn eiga að gera. Einu sinni
kom maður í búðina og keypti sér efni
í giftingarfötin og allt sem tilheyrði.
Karl Bender við afgreiðslu í SÍS-Austur-
stræti. Hann hefir starfað í Austurstræti
í aldarfjórðung.
Þegar kom að tölunum, þá fengust
engar. Nú voru góð ráð dýr, en Bern-
burg var vandanum vaxinn og' maður-
inn fékk sínar tölur, en til þess varð
Bernburg líka að skera tölurnar af
jakkanum, sem hann var sjálfur í, og
maðurinn komst í hið heilaga hjóna-
band fyrir bragðið.
Ertu fæddur á Eskifirði, Karl?
Nei, ég er fæddur á Akureyri, en
fluttist strax til Grímseyjar og var
þar til 5 ára aldurs. Eg er kominn af
Ingv'ari Guðmundssyni í Grímsey,
sem þótti hinn mesti skáksnillingur í
sína tíð. Nei, nei, ég kann ekki skák,
ekki einu sinni mannganginn. Síðan
fluttist ég til Borgarfjarðar eystra, en
þar rak pabbi verzlun. Þaðan lá leið-
in til Seyðisfjarðar og þá setti ég’
fyrst fótinn inn fyrir verzlunardyr til
HLYNUR 23