Fréttablaðið - 16.05.2015, Blaðsíða 36

16. maí 2015 LAUGARDAGUR| HELGIN | 36
Dansararnir þrír eru hluti af hópi sem frum-sýnir verkið Blæði á þriðjudaginn, sem er samstarfsverkefni flokksins og Lista-
hátíðar í Reykjavík. Cameron ætl-
aði að stoppa í þrjá mánuði á Íslandi
en hefur starfað með flokknum í 17
ár, Einar fór á sinn fyrsta atvinnu-
samning hjá flokknum og Sergio
er bókstaflega að taka sín fyrstu
dansspor á stóra sviðinu í Borgar-
leikhúsinu.
Úr sirkus í dansinn
Sergio hefur aldrei tekið þátt í
danssýningu áður. Hann er aftur
á móti háskólamenntaður loftfim-
leikamaður og starfar venjulega í
sirkús.
„Mér var boðið til Íslands til að
taka þátt í þessu verkefni. Þannig
að þetta er stutt dvöl hjá mér. Mér
finnst dansinn áhugaverður en
hann er svolítið langt frá því sem
ég sérhæfði mig í. Ég býst því ekki
við því að ég muni skipta um starfs-
feril heldur snúa mér aftur að sirk-
úsnum þegar ég fer heim,“ segir
Sergio og bætir við að hann hafi
lært mikið á þessum þremur mán-
uðum um dans og Ísland.
Cameron er frá Bandaríkjunum
og hefur búið á Íslandi og starfað
með Íslenska dansflokknum frá
árinu 1998 eða í 17 ár. Ætlaðir þú
að stoppa svona lengi á Íslandi?
„Nei, ég kom hingað til að taka
þátt í þriggja mánaða verkefni en
svo varð ég ástfanginn. Sú ást er
reyndar löngu farin en svo varð
ég bara ástfanginn af Íslandi og
finnst gott að búa hérna. Í byrjun
var ég hræddur um að ég væri að
taka skref niður á við, við að fara
til Íslands, þar sem ég hafði átt
góðan feril í Þýskalandi sem sóló-
isti. Ég hélt að ferillinn væri búinn
að ná hámarki en svo var svo mikil
uppbygging í flokknum og orð-
sporið hefur farið vaxandi ár frá
ári. Þannig að ég er mjög stoltur
af vinnu minni með Íslenska dans-
flokknum.“
Líf eftir dansferilinn
Cameron er 42 ára og því fer að
koma að kaflaskiptum í lífi hans
þar sem atvinnudansinn spyr því
miður um aldur. Hann hefur þó
ekki tekið ákvörðun um hvort hann
verði áfram á Íslandi þegar hann
hættir hjá Íslenska dansflokknum
en segir það góðan möguleika.
„Hér hef ég byggt upp líf mitt og
feril. Ég er ekki kominn með plön
en hef opnar hugmyndir um fram-
haldið. Það er nefnilega svo gott í
dag að maður getur breytt algjör-
lega um feril. Hætt í dansi og farið
að læra eitthvað nýtt og skipt um
stefnu. Þannig að það eru margir
möguleikar í stöðunni.“
Ekkert talað– bara drukkið
Einar kemur frá Noregi og hefur
starfað með Íslenska dansflokknum
í tvö ár. Hann er þó á leiðinni aftur
til Noregs eftir nokkrar vikur enda
á hann eiginmann þar og hefur
fengið nóg af fjarbúðinni í bili.
„Ég kom til Íslands strax eftir
útskrift úr dansnámi. Ég sá sýn-
ingu með Íslenska dansflokkn-
um í Ósló þegar ég var yngri og
heillaðist upp úr skónum. Síðan
þá hefur mig langað að starfa með
flokknum. Það var þó erfiðara að
aðlagast samfélaginu en ég hélt í
fyrstu út af rokinu og tungumálinu.
Ég hélt að ég myndi tala reiprenn-
andi íslensku eftir nokkra mánuði,“
segir Einar hlæjandi og við veltum
fyrir okkur hvort það sé samt ekki
auðveldara að koma til Íslands núna
en fyrir tæpum tuttugu árum þegar
Cameron kom til landsins. Cameron
segir það alveg öruggt.
„Dansinn er alþjóðlegur þannig
að ég held að það hafi ekki breyst
mikið að starfa með flokknum. En
Ísland er allt annar heimur í dag.
Þegar ég kom fyrst var erfitt að fá
góðan ost og zucchini – eða, enginn
vissi hvað zucchini var! Og enginn
fór út á þriðjudegi heldur var bara
farið út um helgar og þá var ekkert
talað – bara drukkið!“
Úr handbolta í dansinn
Einar tekur undir orð Camerons
og segist hafa lært mikið á sínum
fyrstu tveimur árum í vinnu hjá
atvinnudansflokki. Hann byrjaði
ekki að dansa fyrr en fimmtán ára
gamall, fyrir aðeins átta árum, og
litlu munaði að hann yrði atvinnu-
maður í handbolta, en ekki dansi.
„Ég var farinn að spila í efstu
deild. En svo fyrir hálfgerða til-
viljun ákvað ég að fara í inntöku-
próf í dansskóla þegar ég var
fimmtán ára. Einn virtasti dans-
ari Noregs kemur frá sama litla
þorpi og ég og hvatti mig áfram.
Ég hafði aldrei heyrt um skólann
og inntökuprófunum var lokið en
ég sló samt til. Þetta var mikil
breyting fyrir mig og handbolta-
þjálfarinn skildi ekkert í mér að
hætta í boltanum. Það tók mig tvö
ár að finna að ég hafði valið rétt og
núna er ég mjög sáttur við að hafa
valið dansinn.“
En eru þetta ekki ansi ólíkar
greinar, handbolti og dans?
„Jú, en það er gott að hafa íþrótta-
haus í dansinum. Ég mikla ekki
hlutina fyrir mér eða flæki þá,
heldur bara framkvæmi. Einnig
hefur handboltinn hjálpað mér með
stökkin og annað sem krefst styrks
í dansinum.“
Dans er meira en ballett
Getur maður sem sagt byrjað að
dansa 15 ára?
„Já, það virkaði alla vega fyrir
mig. En ég var samt í góðri líkam-
legri þjálfun,“ segir Einar.
Sergio grípur orðið. „Já, algjör-
lega – og ég byrjaði miklu seinna.
Ég fór ekki að læra sirkuslistir fyrr
en átján ára gamall án þess að hafa
nokkurn bakgrunn eða vera í sér-
stöku líkamlegu formi. Maður getur
alveg byrjað að dansa þótt maður
hafi ekki æft frá þriggja ára aldri.“
Cameron segir bara betra að
byrja aðeins seinna, ef eitthvað er.
„Mér finnst tilhugsunin um að
byrja í ballett fimm ára mjög leiðin-
leg. Börn eiga að leika sér, gera eitt-
hvað spennandi, hlaupa og hafa
gaman.“
Ætli það tengist því að ekki fleiri
strákar eru í dansi á Íslandi?
„Já, ég held að balletttímar
séu ekki aðlaðandi kynning fyrir
stráka,“ segir Sergio. „Það er til
margs konar dans og líkamlegar
listir. En ungt fólk sem ætlar að
leggja fyrir sig dans byrjar yfirleitt
í ballett, það er kynningin á dans-
inum, þangað beinir menntakerfið
börnunum. Ég held að það sé vand-
inn, að dyrnar að dansheiminum séu
of litlar og þröngar. Bara í gegnum
ballettinn.“
Cameron bendir á að á Íslandi
sé samkvæmisdansinn dyr strák-
anna. „Kannski er samt litið á sam-
kvæmis dans meira sem íþrótt.
Þegar ég var að byrja í dansi kynnti
kennarinn minn margar greinar
fyrir mér og þannig vaknaði áhugi
minn en ég veit ekki hversu mikið
það er gert í samkvæmisdansinum.
Þannig að þótt samkvæmisdansinn
sé vissulega dyr inn í dansheiminn
er kannski ekki svo auðvelt að fara
þaðan á önnur svið dansins.“
Við ljúkum spjallinu á því að vera
sammála um að dansinn sé frábært
starf. Að það sé hægt að ferðast út
um allan heim og fyrir strákana sé
alltaf gott að fá vinnu þar sem skort-
ur er á karldönsurum. Dansararn-
ir þrír ljúka því spjallinu á því að
hvetja íslenska stráka áfram á dans-
brautinni.
„Mér finnst tilhugs-
unin um að byrja í ballett
fimm ára mjög leiðinleg.
Börn eiga að leika sér,
hlaupa og hafa gaman.
Cameron Corbett
Það er gott að hafa
íþróttahaus í dansinum. Ég
flæki ekki hlutina, heldur
bara framkvæmi.
Einar Nikkerud
Ég fór ekki að læra
sirkuslistir fyrr en átján ára
gamall án þess að hafa
nokkurn bakgrunn eða vera
í sérstöku formi.
Sergio Agea
Ballettinn fælir strákana frá
Þrír erlendir karldansarar starfa í Íslenska dansflokknum, þeir Sergio Pares Agea, Einar Nikkerud og Cameron Corbett.
Rætur þeirra og leið til Íslands eru ólíkar en þeir eiga sameiginlegt að hafa fyrir nokkra tilviljun endað sem dansarar hér á landi.
Erla Björg
Gunnarsdóttir
erlabjorg@frettabladid.is
Á ÆFINGU Cameron, Einar og Sergio voru truflaðir á æfingu á Stóra sviðinu en Íslenski dansflokkurinn frumsýnir Blæði á þriðjudaginn. FRÉTTABLAÐIÐ/ERNIR