Slökkviliðsmaðurinn - 01.06.2003, Side 23
23
okkur á hve stórir við getum verið með
tilliti til markaðarins. Við ætlum alls ekki
að fara framúr sjálfum okkur. Við erum
að framleiða sérhæfða vöru fyrir smáan og
að mörgu leyti mjög erfiðan markað.
Kaupendurnir hafa auðvitað hver sína
skoðun á því hvað hentar þeim og við
vinnum mjög náið með þeim að þróun
hvers bíls. Það var til dæmis mjög ánægju-
legt að þróa MT-5000 bílinn fyrir SHS í
samstarfi við starfsmennina þar.
— Það er alveg Ijóst að þörfin fyrir endur-
nýjun dælubíla í landinu er mjög mikil. Eg
Stærsti og öflugasti bíllinn sem smíðaður hef-
ur verið hjá MT-bílum er nýjasti dælubíll
SHS sem afhentur var vorið 2002 og kallast
MT-5000. Um er að ræða 19 tonna Scania
með 3.000 lítra vatnstanki, 5.000 lítra dælu
og 150 lítra froðutanki. Bíllinn er fjórhjóla-
drifinn, sjálfskiptur og með 420 hestafla
túrbínuvél. Hann er búinn öflugum dælu- og
rafkerfum, tvöföldu áhafnarhúsi, rafdrifnu
ljósamastri og ýmsum öðrum búnaði. Samið
var við MT-bíla að undangengnu útboði en
kostnaður við bílinn nemur um 20 milljón-
um króna. Annar sams konar bíll verður af-
hentur SHS í október næstkomandi.
geri mér hins vegar ekki miklar vonir um
að hún verði mjög hröð. Sum sveitarfélög
hafa gert vel á þessu sviði á undanförnum
árum en það er ótrúlegt að mínu mati hvað
aðrar sveitarstjórnir hafa leyft sér að trassa
endurnýjun búnaðar fyrir sín slökkvilið.
Það virðist vera lenska hér að notast alltof
lengi við úrelda slökkvibíla og mér finnst
ótrúlegt til þess að hugsa að menn skuli
enn vera að taka við úreldum bílum frá er-
lendum slökkviliðum í stað þess að kaupa
nýja, hérlendis eða erlendis, segir Sigurjón.
Á árunum 2001 og 2002 afhentu MT-
bílar slökkviliðunum á Akranesi og í
Grundarfirði mjög öfluga og fullkomna
dælubíla. Undirvagn þeirra er af Volvo-
gerð. Þeir eru með 380 hestafla vél, búnir
3.500 lítra vatnstönkum og 350 lítra
froðutönkum, öflugum Ziegler dælum,
rúmgóðum skápum fyrir búnað og tvöföld-
um áhafnarhúsum með reykköfunarstól-
um. Sams konar bíll var afhentur Slökkvi-
liði Bolungarvíkur í mars síðastliðnum.
Nánari upplýsingar: www.rntbilar.is
Bíla-
smiðurinn
Sigurjón Magnússon fæddist á Ólafsfirði
11. mars 1959. Hann á ekki langt að
sækja áhuga sinn á slökkvibílum því
hann er sjálfur slökkviliðsmaður og
varaslökkviliðsstjóri á Ólafsfirði, sonur
Magnúsar Sigursteinssonar slökkviliðs-
stjóra. Sigurjón hefur fengist við að
smíða bíla og báta frá barnsaldri. Þegar
hann var 12 ára smíðaði hann fyrsta vél-
knúna ökutækið og var það mikill
kappakstursbíll með mótor úr vélhjóli.
Bátum sem Sigurjón smíðaði sigldi hann
með leikfélögum sínum á Ólafsfjarðar-
höfn, pollum og tjörnum. Sigurjón segist
því feginn að þegar hann var krakki hafi
menn enn verið að gefa músum rítalín í
tilraunaskyni. Það hafi orðið til þess að
hann fékk að þroskast og leika sér að
vild. Hann byrjaði að vinna sem krakki,
meðal annars sem kaupamaður hjá
ömmu sinni. Magnús faðir hans rak bíla-
verkstæðið Múlatind í félagi við aðra frá
1960 og Sigurjón fór snemma að starfa
þar. Hann er meistari í biívélavirkjun,
bílaréttingum og bílamálun. Auk þess
að smíða slökkvibíla hefur hann verið af-
kastamikill í endurgerð fornbíla og liggja
eftir hann margir glæsilegir gripir af því
tagi, þar á meðal Chevrolet ‘57 sem nú
er á fornbílasafni í Danmörku.
Hann segir gott að búa á Ólafsfirði,
ekki síst vegna veðurfarsins. Þar komi
raunverulegir vetur, sumur, vor og haust
svo sem vera ber og stillur séu með
ólíkindum miðað við aðra staði á íslandi.
Sigurjón hefur tekið virkan þátt i stjórn-
og félagsmálum í heimabænum sínum;
var formaður björgunarsveitarinnar um
hríð og sat i bæjarstjórn í átta ár. Hann
er kvæntur Sigriði J. Stefánsdóttur. Þau
eiga tvær dætur og einn son.
Bíllinn sem SlökkviliS Bohmgarvíkur fékk í mars síðastliðnum.
Flaggskipin
frá MT-bílum
Slökkviliðsmaðurinn